Daar ben ik weer, 3 a 4 maanden niks geschreven en in de 3 a 4 maanden is er ook niks verandert. Behalve dat ik nu in mijn examen week zit, mijn ex waarover ik in mijn eerste hoofdstuk vertelde uit mijn leven is, ik een nieuwe jongen heb ontmoet (hier kom ik later op terug) en ik me niet meer eenzaam voel op de manier waarop ik het eerder voelde.

Op dit moment gaan mijn examens goed behalve dat ik besef dat ik veel harder moest leren, nog harder dan wat ik al deed. Ik zit in het tweede jaar van MBO Amersfoort en ik doe de opleiding, nog voor 1 week (jeej), Verkoper Reizen. Het is niet moeilijk om te slagen, het is moeilijk om een niveau hoger te kunnen als een stuk elektronica aan je hand is gelijmd.

Voordat ik over die nieuwe jongen begin, laten we hem maar B noemen en mijn ex Y, begin ik graag over Y. Ik heb Y uit mijn leven geschopt, Desondanks hij dat al drie maanden wilde heb ik het uiteindelijk maar toch gedaan. Het was ook meer omdat ik dus B heb ontmoet. B is lief, nuchter, spontaan en zijn humor sluit aan op die van mij. Het voelt goed maar is dit gevoel er niet omdat het eindelijk goed is en ik ook weer met iemand wil zijn. Ik wil me niet meer hechten net zoals ik de laatste keer deed. Ook zit ik met de afstand en hoe druk hij is. Dan komen we op het onderwerp 'eenzaam' uit. In mijn vorige hoofdstuk stond er 'ik voel me eenzaam' zonder uitleg. Ik voelde me toen eenzaam omdat ik geen aandacht kreeg van vrienden of van Y. Dat is inmiddels over, ik heb mijn vriendschappen met iedereen weer kunnen opbouwen omdat ik mezelf weer heb gevonden. Ik voel me nu eenzaam omdat ik niks te doen heb, het is mooi weer en ik lig in bed dit te tikken, inmiddels heb ik ook 5 aflevering Jane The Virgin erop zitten. Ik heb het gevoel dat ik met mooi weer perse iets moet gaan doen, zeker nu ik met iemand date die altijd iets te doen heeft.
Ik ben bang als ik weer ga werken en veel dingen ga ondernemen dat ik B helemaal niet meer zie en dat is natuurlijk gek want in the end moet ik voor mezelf kiezen en we zijn nu nog aan het daten. Ik wil gewoon zeker zijn dat dit iets wordt voordat ik weer hoteldebotel wil.

Laat ik maar ook iets leuks achterlaten, sinds ik geen contact meer heb met iemand die mij drastisch naar beneden haalde; zie ik weer een lichtpuntje in alles. Y vond alles maar vreemd, mijn muziek smaak, mijn humor, mijn gevoel over dingen. Want volgens hem voelde ik te veel en stelde ik me aan met alles. Maar nu voelt het wel alsof er een last van mijn schouders is afgevallen. Zelfs op FaceBook doe ik zoals ik altijd heb gedaan, en laatst bedacht ik me ook dat een mens je niet moet veranderen naar iets anders. Bijvoorbeeld van aardig naar gemeen maar een mens wilt je beter maken in dingen, dus van gemeen naar aardig. Ik had geen motivatie toen ik met Y omging, ik was toen een heel ander persoon. Mijn zus zei laatst "Je bent er weer". Ik tik nu weer zonder bang te zijn dat het afgewezen word, ik sport nu weer zonder dat ik bang ben dat het niet goed genoeg is. En op zich is het goed dat iemand je zo door pusht dat je door blijft gaan tot je denkt dat het goed is maar je hebt soms ook een opmerking nodig dat het genoeg is. Ik sta nu wat zelfverzekerder in mijn schoenen.
Oké, er is degelijk wel iets verandert;)

I catch you up later.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen