Foto bij Beestje 5

"30 keer pompen en geen woord meer!" zei mijn turnleerkracht en meteen begonnen we allemaal te klagen. Toch deden we wat we moesten en zetten we onze handen op de koude buitengrond. "Klaar? En één...", zei de leraar. We beginnen, maar zodra ik voor de eerste keer door mijn armen ga, krijg ik een wazig beeld voor mijn ogen.

'Het zweet stroomde over mijn rug. 102 keer gepompt en hierna nog 98 te gaan. Rond mij waren er nog andere jongeren, maar sommigen lagen al bewegingloos op de grond. "Jullie weten het, de volhouders krijgen een beloning", zei een stem en ik hijgde. Volhouden Tom, je wilt toch niet opnieuw straf? Nee, dat wou ik niet. Mijn armspieren trilden van de inspanning en er viel weer iemand doodmoe neer. Ik had zo'n verschrikkelijke honger en dorst, maar als ik niet volhield, kreeg ik niets. Overleven was hier het enige wat telde en dat ging ik doen. Eén voor één zakte de rest neer totdat we nog maar met 10 of zo overbleven. "200, jullie mogen stoppen watjes", werd er geroepen door de luidspreker en ik liet me door mijn armen op de grond zakken. De deuren gingen open en in het felle licht dat erdoor kwam, zag ik 3 schimmen. Ze werden duidelijker en...'

"Tom? Jongen, 30 keer pompen was toch niet zo veel hé...?" hoorde ik een aarzelende stem zeggen en ik schudde mijn hoofd even. Ik knipperde met mijn ogen en zag dat de klas met de leerkracht rond mij stonden en dat ik op mijn buik lag. Ik keek hen even aan en zei dan: "Nee... het is gewoon... ach, laat maar", zei ik en ik zette me recht. "Ga maar even naar het secretariaat, je ziet wat bleekjes... Luke, ga je met hem mee?" zei mijn leerkracht en meteen voelde ik een arm om onder mijn arm en we wandelden weg. Ik hoorde de rest mompelen en voelde hun blikken op mij, maar ik probeerde het te negeren.

Toen we echter ver genoeg waren, vroeg Luke: "Tom, wat was er? 30 keer pompen is veel en ik weet dat je dat niet aan kan normaal gezien, maar is 1 keer pompen al zo erg? Ik denk..." "Ik had een flashback, denk ik", onderbrak ik hem. Hij keek me met grote ogen aan en vroeg: "Echt? Ow... En wat ben je te weten gekomen?" "Ik moest met anderen jongeren 200 keer pompen en als we dat niet haalden, kregen we straf. Ik haalde het met 10 anderen net en toen kwamen er 3 schimmen binnen. Toen stopte het en maakte de leerkracht me wakker..." "Wow, heftig man, dat zou ik niet willen meemaken...", zei Luke en we kwamen bij het secretariaat aan. Daar mocht ik op een bedje gaan liggen en aangezien dit het laatste lesuur was, mocht ik naar huis. Luke moest helaas nog terug meedoen aan de les, maar dat vond hij niet erg. Hij had een fantastische conditie en ik snapte niet wat hij eigenlijk in deze richting deed, hij zou het fantastisch doen in de sport, op de drank en drugs na...

Zodra ik thuis kwam, hoorde ik mijn moeder zeggen: "Liefje, ben jij dat?" en ze kwam kijken, maar zodra ze mij zag, zei ze: "Oh, jij weer..." Ik draaide met mijn ogen en sloeg met mijn staart per ongeluk tegen de stapel kranten die daar lag. "Kijk eens uit, stuk onbenul!" riep mijn moeder boos en ik fronste. "Ruim op", beval ze me en ik fronste nog meer. "Doe het zelf", zei ik boos en ging het huis terug uit, nageroepen door mijn moeder. Ik begon te lopen zodat mijn woede zich niet op iets anders ging richten. Nog in volle conditie kwam ik bij het park aan en ik sloeg tegen een boom. Ik hoorde een luide krak en keek geschrokken naar mijn hand. Dan keek ik naar de boom. Ik had er gewoon een put ingeslagen. Wat was er met mij gebeurd? Hoe kwam het dat ik zo sterk was? Wat was er toch met mij aan de hand?!

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen