Foto bij 22. Organiseer een watergevecht

Volgende week zal ik niet uploaden, omdat ik dan een weekje een kamp aan het begeleiden ben!

Oh, dit is stiekem wel een favoriet hoofdstukje van mezelf ^^
Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden.
Jullie reacties zal ik beantwoorden via de nieuwe functie, dus bovenaan zal het steeds vaker leeg zijn (:

De zon verwarmt mijn gezicht en glimlachend sla ik mijn ogen open. Gapend rek ik me uit en ik sta op uit bed. Op dagen als vandaag kost me dat geen enkele moeite. Ik pak de lijst met uitdagingen van mijn nachtkastje, waar ik gisteravond kort naar heb gekeken. Nu ik mijn mobiel inmiddels weer kan gebruiken en af en toe gedachteloos snoepjes naar binnen werk zonder me druk te maken om de hoeveelheid suiker, vind ik het tijd voor een nieuwe uitdaging. Het leren van handletteren naar mijn tevredenheid zal op korte termijn toch niet gaan lukken en afwachten is nog nooit iets waar ik goed in ben geweest. Het liefst kies ik voor een gemakkelijke uitdaging, maar tegelijkertijd wil ik dat vermijden. Mijn blik blijft hangen op nummer 22, het organiseren van een watergevecht en als mijn mondhoeken omhoog krullen, besluit ik dat nummer 22 de nieuwe uitdaging is. Bij het opstellen van de lijst had ik al in mijn hoofd geprent dat ik lege frisdrankflessen moest bewaren, zodat ik het plan ook snel kan uitvoeren. Tegelijkertijd weet ik dat spullen geen probleem zijn, maar dat ik vooral genoeg mensen moet verzamelen die het leuk vinden om mee te doen aan zo’n idioot plan. Ik kijk op mijn telefoon wat voor weer het wordt. Als ik 28 graden met volle zon zie staan, grijns ik. Dit wordt geweldig. Ik zoek een aantal papiertjes en een dikke viltstift en schrijf er in grote letters op: Watergevecht! Vandaag (woensdag 17 juni), in het park, vanaf 14:00. Zelf spullen meenemen!.
Vastberaden fiets ik naar het park en op verschillende plekken hang ik de papiertjes op. Binnen een uur ben ik terug en ik verzamel alle spullen die ik thuis heb, inclusief oude jerrycans die ik vul met water. Gelukkig is er in het park ook een watertappunt, wat het gemakkelijker zal maken. Ik trek een zwart hemdje en een short van sweatstof aan, die ik ooit gekocht heb met het goede voornemen om meer te gaan sporten. Op plastic teenslippers en gewapend met de flessen, jerrycans met water en twee grote waterpistolen fiets ik slingerend naar het park. Het is kwart voor twee en er staan al vier jongens van mijn leeftijd te wachten met waterpistolen en een paar emmers.
‘Hey, wat goed!’ Ik grijns breed en zet mijn bagage neer. ‘Zijn we vrienden of vijanden?’
Ik weet dat ik spontaan en rustig overkom, maar binnen in mij is een flinke storm gaande. De zenuwen razen door mijn lichaam.
Eén jongen, met bruine krullen, pakt me zacht bij mijn arm. ‘Jij zit in ieder geval in mijn team.’ Hij laat me los en steekt zijn hand naar me uit. ‘Ik ben Bas. Heb jij dit bedacht?’
Ik knik. ‘Ja. Het leek me leuk op een dag als vandaag.’ Ik haal mijn schouders op. ‘Ik ben Sky trouwens.’
‘Mooie naam.’ Bas glimlacht kalm. ‘En het is zeker een goed idee van je.’
‘Dank je. Wat vinden jullie ervan om te starten? Dan komen er vast meer mensen mee doen. En ik wil nog één van jullie in ons team, anders is het oneerlijk.’
‘Dan is het alsnog drie tegen twee,’ protesteert één van de andere jongens.
‘Ja, maar dan zijn jullie in de minderheid,’ zeg ik en ik kan een grijns niet verbergen.
De jongen schudt zijn hoofd en richt zijn waterpistool op me.
‘Waag het…’ Ik veeg het water uit mijn gezicht. ‘Je gaat eraan.’ Ik grijp een waterpistool, die ik thuis al gevuld had met water en ga onmiddellijk in de aanval.

Inmiddels rennen er minstens dertig mensen achter elkaar aan door het park, jong en oud, maar allemaal met een grote glimlach op hun gezicht. Ik trek me even terug bij de boom waar meerdere ouders zitten te kijken naar hun kinderen die onderdeel uitmaken van de chaos.
‘Wat leuk zeg, dat er nog zoiets gedaan kan worden. Je hoort tegenwoordig alleen maar ellende en dan wordt er hier gewoon lol gemaakt.’ Een moeder zucht diep.
‘Ik ben ook verbaasd over het succes.’ Ik wring mijn hemdje uit, voor zover dat mogelijk is. ‘Het leek me leuk om eens uit te proberen, maar meer dan tien mensen had ik zeker niet verwacht.’
Bas komt op me af rennen en ondanks dat we al geen team meer zijn, pakt hij me bij mijn arm en sleept me mee terug de chaos in. ‘Ik heb je nodig, Sky.’
‘Je kunt het heel goed alleen, grote jongen.’ Ik lach hardop. Het is lang geleden dat ik zo onbezorgd plezier heb gemaakt.
‘Spring op mijn rug. Dan zijn we twee keer zo sterk. En als ze mij dan nat willen gooien, bescherm jij tenminste nog mijn rug.’ Bas lacht hard om zichzelf.
Hij is me al meerdere malen in positieve zin opgevallen, vooral door het constante plezier dat hij lijkt te hebben. Ik twijfel dan ook geen moment en spring op zijn rug. Zijn shirt is minstens even doorweekt als de mijne. Als ik water op mijn rug voel, gil ik het uit.
Bas schiet in de lach en draait zich met een ruk om, waardoor ik bijna van zijn rug glijd. ‘Wie was dat?’ brult hij.
Een jongen steekt zijn hand op en ik herken hem als één van de jongens van het begin. Dan zet hij een sprint in en Bas zet de achtervolging in. Slap van het lachen hang ik tegen hem aan, terwijl ik hem duidelijk probeer te maken dat ik veel beter kan gaan lopen. Bas wil echter van niets weten en blijft doorrennen. Als hij eindelijk stilstaat, spring ik van zijn rug en samen richten we de waterpistolen op de jongen. Hij steekt zijn handen in de lucht en ik kijk Bas kort aan.
‘Geen genade,’ zegt Bas grijnzend.
Tegelijkertijd drukken we de knoppen in en tevreden kijk ik toe hoe het water in zijn gezicht terecht komt. Ik geef Bas een high-five. De jongen tegenover ons grijnst en ik vraag me af wat er aan de hand is. Op het moment dat ik me omdraai, voel ik een hele plens water over me heen komen en ik hap naar adem.
‘Goedemiddag Sky.’ Casper kijkt me geamuseerd aan. ‘Je lijkt doorweekt, hoe kan dat?’
Zonder na te denken sla ik mijn armen om hem heen en laat hem pas los als ik zeker weet dat ook zijn kleding nat is. ‘Hoi Casper.’ Ik glimlach. Dan richt ik mijn waterpistool op hem en zorg ervoor dat er geen vezel van zijn shirt droog blijft door achter hem aan te rennen.

Uitgeput laat ik me bij de boom neervallen waar eerder alle ouders zaten. Iedereen is verdwenen en op het zompige gras na, is niet te zien dat hier een watergevecht is geweest. Casper gaat aan de linkerkant naast me zitten en Bas komt aanrennen en gaat aan de andere kant zitten.
‘Ik wist niet dat jullie elkaar kenden,’ zegt Bas buiten adem.
Ik kijk hem verbaasd aan, omdat ik niet wist dat Casper en hij elkaar kenden.
Casper glimlacht, waarschijnlijk om mijn gezichtsuitdrukking. ‘Bas doet dezelfde studie als ik.’ Dan richt hij zich tot Bas. ‘Ik heb Sky leren kennen toen ze een woeste Labrador op me af stuurde.’
‘Toen ik een Golden Retriever per ongeluk liet ontsnappen. Casper maakte me behoorlijk bot duidelijk dat ik niet met meerdere honden moest lopen.’
Bas schudt zijn hoofd. ‘Leuk stel zijn jullie. Hé Casper, je hebt me nog helemaal niet over haar verteld. Zijn jullie al lang samen?’
Ik kijk Bas gechoqueerd aan. ‘W-Wat? Casper en ik…We zijn niet…Ik ken hem nauwelijks. En…’
De jongens schieten allebei in de lach.
‘Ben je altijd zo naïef?’ Bas geeft me een por in mijn zij.
Mijn gezicht betrekt. Ik word zo vaak naïef genoemd, terwijl ik alleen maar mensen wil geloven.
‘Hey.’ Bas slaat zijn arm om me heen. ‘Ik bedoelde het als een geintje. En ik wilde je reactie even peilen voor die jongen daar. Je bent een knappe meid, Sky.’
‘Het is al goed,’ mompel ik, terwijl ik zijn woorden probeer te plaatsen.
‘Had jij dit georganiseerd, Sky?’ Casper kijkt me onderzoekend aan.
Ik knik. ‘Het leek me leuk, zeker op een dag als vandaag.’
Bas staat op. ‘Leuk je te ontmoeten, Sky. En Casper, ik zie jou snel. Als jullie het leuk vinden, kunnen we wel eens met z’n vieren iets doen. Met Juul erbij.’ Bas wendt zich tot mij. ‘Juliëtte, mijn vriendin. Ik denk dat jullie het goed met elkaar zouden kunnen vinden.’ Hij pakt zijn waterpistool op en loopt weg.
‘Vrolijke jongen.’ Ik kijk Casper scheef aan.
‘Bas is een geweldige gast. Ik kan altijd erg met hem lachen. Als jij het leuk vindt, kunnen we best eens met z’n vieren iets afspreken. Na je schrikreactie durf ik het geen dubbeldate te noemen, maar laten we het houden op een gezellige avond.’ In zijn ogen is een twinkeling te zien.
‘Ik ga erover nadenken, oké?’
‘Natuurlijk.’ Casper staat op. ‘Ik heb nu helaas geen tijd om langer met je te praten, maar ik zie je snel weer.’
‘Ja. Tot snel.’ Ik kijk Casper na totdat hij uit mijn zicht verdwijnt. Dan sta ik op en pak ik mijn spullen bij elkaar.

Reacties (2)

  • Danson

    Jaaa ze zijn zo leuk samen omg en Bas is echt schattig.

    3 jaar geleden
  • tubbietoost

    Noooo ik wil een dubbeldate =')
    maar zo'n watergevecht is wel supergaaf ^^ Kunnen we dat ook op Quizlet organiseren?? =)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen