|| Romijn Lois ||

De toffee gekleurde warme ogen van Embry Call, bleven maar op mijn netvlies branden. Het voorval, nieuws wat ik zojuist te oren was gekomen nog niet eens zo goed verwerkt. Werd ik ruw, heel erg ruw bij mijn bovenarm gegrepen. Mijn gereedschap, werd met een klap uit mijn handen geslagen en woedende, haast vuur spugende ogen blikte in mijn heldere groene kijkers.
'Vechten' schreeuwde de man op nog geen 4 centimeter van mijn gezicht af.
Zonder een spier, krimp, of ander non-verbaal signaal los te geven, bleef ik de man zonder emotie aanstaren.
'Zomaar, levens nemen' grauwde de man, woester als woest verder. 'Ik zal de politie moeten inlichten, je laten opsluiten' schreeuwde hij in zijn razernij verder. Zonder ook maar verder naar de man te willen gaan luisteren, zijn woorden te moeten aanhoren, rukte ik mij los uit zijn greep. Gaf de man zo'n harde, ruwe duw dat hij wankelende stappen naar achter maakte. Ik mij in de zelfde snelheid opnieuw wist te bemachtigen van mijn gereedschap, wat ze zojuist hadden proberen af te pakken. Het probleem was het volk waarbij ik gedrongen, werd vast gehouden, waar ik zo gezegd volwassen moest worden.
'Ai laik odon!! Just find another victim. Praimfaya ste gon your doorstep, en yu laik busy gon some kind gon lives?' Raspend kwam het over mijn lippen, woedde was gaan nestelen. Na maanden opkroppen, wegstoppen, mijzelf niet kunnen uiten, de persoon laten zien die ik daadwerkelijk was. Heeft zich de das doen draaien. Ooit zou ze eruit springen, en die dag was vandaag.
Versteend, bleef de man die mij eerder begon uit te kafferen staan, zijn ogen waren groot, mega groot alsof hij niet kon geloven dat ik zou tegenspreken.
'Em's up kom me kom follow commands kom a kru chon nou don kom. Ai'm Romijn, kom Trikru. A gona, a good gona chon can gonplei, will gonplei. Nou run away kom a gonplei. Nou teik ai fights gonplei by another. Ai'm nou helpless, can teik very good care gon myself. Em ste your kru chon condemned me. Our kru laik different kom other kru's. Faith, habits en standards en value. Nou commanding me like some loose pup. Ai know chit ai laik doing!!'
De strijder die ik diep heel erg diep heb moeten wegsteken, kwam boven drijven.
Niet alleen de strijder, die diep in mijn lichaam geworteld zat kwam boven, het woedende, wilde, gevaarlijke Tririppa kwam weer boven. Het genot van een strijd winnen, de ziel van je tegenstander te zien vergaan, deed mij boven op al op het moment goed. Al was dat een slecht iets, wat je niet lang moest koesteren, en toe staan in je leven. Het kon nog wel eens zijn dat je daadwerkelijk een ripper zou worden.
'Romijn' was de verschrikte, verblufte, maar vooral bezorgde stem van Embry Call.
De man die mij had afgeleid van het gevecht, dat mij bijna mijn eigen leven kostte, door onoplettendheid.
'We hebben het beste met je voor' sprak de jongen op een minder bekritiserende toon, zijn ogen stonden open, haast als een open boek. 'Ik mag dan wel niet veel van jouw cultuur begrijpen, de taal die je spreekt en of precies begrijpen wat je voelt. Maar bij ons maak je echt een betere kans dan bij een ander volk' sprak hij stiller, minder zeker van zijn zaak. Het klonk eerder als minachtend.
'No, ai nou make a chance taim ai ste hir, praimfaye ste almost hir. Osir need kom go, ai need kom go' kwam er schel over mijn lippen.
Enkele schudde hen hoofd. Andere begonnen wat onverstaanbaars te mompelen.
Angst had zich in hen naar boven gehaald, de angst om dood te gaan, de reis te moeten maken, naar het onbekende.
'Em's complicated pleni, so taim your kru come kom me, o yu na wan op. Der ste no onther way, bilaik bunker en temple will protect osir kom praimfaye. Osir need kom go, taim osir want kom make a chance' sprak ik luider dan ik eerder gedaan had.
Ik was niet van plan hier te blijven, al zijden verschillende gevoelens, anders.
We moesten vertrekken, en als ik op tijd Clarck kom Skykru tegen het lijf liep, zouden we nog met hen mee kennen reizen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen