Ik weet het, ik weet het, het hoofdstuk is kort en misschien een beetje bagger, maar het is al een tijdje geleden dat ik heb geschreven en ik had niet echt inspiratie, maar ik wou toch uploaden. Hoe dan ook, veel leesplezier^^

En het plaatje doet het opeens niet, dus geen plaatje bij dit hoofdstuk

'Keyon, bescherm me!', fluisterde Yusaku. We waren in MonsterRides, en we zaten in een soort spookhuis. Ik wist de naam van de attractie niet meer, en ik wist ook niet zo goed wat voor attractie het moest voorstellen, maar het was wel gaaf. We zaten in een bootje en het moest een soort spokktocht door een oude haven voorstellen. Yusaku had weer last gekregen van zijn kater na de vorige achtbaan, dus besloten we iets rustigers op te zoeken. Of nou ja, ik had Yusaku gedwongen om in iets rustigers te gaan, hij bleef zelf maar volhouden op het feit dat hij het verdiende.

'Keyon!', lachte Yusaku. 'Jeetje, er zit suikerspin in je haar!' Toen hij voorover boog om het er uit te plukken duwde ik mijn suikerspin in zijn gezicht. Yusaku gilde en trok aan de hals van mijn shirt om er popcorn in te gooien. 'Kijk maar uit, de volgende keer gooi ik popcorn in je broek.', zei Yusaku met een grijns. 'Ehhh.', lachte ik. Yusaku gooide wat water over zijn gezicht en veegde de pakkerige zooi er van af.

We stonden in de rij voor de volgende achtbaan, eentje met een vrije val van wel 30 meter! Yusaku legde zijn vinger tegen zijn lippen en sloop naar de persoon voor zich. Ik zag nu pas dat dat Femmie was, en het verbaasde me dat Yusaku naar haar toe ging. Hij besloop haar van achteren en begon haar te kietelen. Met een harde gil draaide ze zich om. 'Jeetje, je gaf me een hartaanval.', lachte ze. Het was alsof die twee helemaal geen ruzie meer hadden of iets, en stiekem vond ik dat helemaal niet leuk. Yusaku boog zich naar me toe en fluisterde: 'Ik denk dat ik niet meer heel boos tegen haar ga doen, dat helpt toch niet.' Ik knikte zogenaamd goedkeurend, maar het voelde onrechtvaardig. Femmie had zich als een slet gedragen, met hem gespot en hem aangerand, en hij vergaf haar zomaar, terwijl hij mij voor ongeveer anderhalve week genegeerd had en boos was geweest. Het was niet eerlijk. Ik voelde me onrechtvaardigd behandeld, alsof Yusaku Femmie meer mocht dan mij en het daarom deed. Maar misschien was dat wel zo, dus ik moest me niet zo kinderachtig gedragen. Femmie greep Yusaku bij zijn arm en zei: 'Kom, wij gaan samen in een karretje.' 'Hee,', protesteerde hij. 'Maar ik wil met Keyon!' Femmie keek spottend achterom naar mij. Verlegen staarde ik naar mijn schoenen. 'Je mag wel met haar hoor.', mompelde ik. 'Zie je nou wel?', zei Femmie met haar handen in haar zij. Yusaku keek me aan met een blik die vroeg: weet je het zeker? Ik knikte en stapte alleen in het karretje achter hen.

'Ehm, Keyon?' Yusaku draaide zich om, iets wat moeilijk was aangezien hij nog steeds vast zat in de beugels. We stonden al een paar seconden stil midden op een vlak stuk van de rails, een paar meter voor het moment waarop we bijna helemaal verticaal naar beneden zouden gaan. 'Weet jij of het hoort dat we zo lang stil staan?' Ik haalde mijn schouders op, maar voor ik iets kon zeggen klonk er luid: 'Er is een technische storing in deze achtbaan, wij willen u vriendelijk verzoeken rustig te blijven zitten en wachten totdat het gefixt is, dit kan verscheidende minuten duren.' Yusaku kreunde hartgrondig. 'Moeten wij weer hebben.', zuchtte hij. Femmie pakte zijn hand en zei: 'We zitten in elk geval samen met z'n tweeën.' Yusaku rukte zijn hand los en zei: 'Femmie, dat ik niet meer boos tegen je doe betekent niet dat ik je heb vergeven, dat Keyon niet meer bestaat, of dat ik het goed vind als je aan me zit.' Femmie lachte het er gewoon een beetje ongemakkelijk van af en wuifde met haar hand alsof ze de woorden weg wou wuiven. 'Een 'sorry' zou ook welkom zijn.' Femmie giechelde alleen alsof Yusaku een dom grapje maakte. Hij zuchtte geïrriteerd. 'Jeetje, nu snap ik weer waarom ik boos op je was. Het is dat deze veiligheidsbeugels me tegen houden, anders zat ik al lang niet meer naast je.' Yusaku vloekte toen de achtbaan zonder waarschuwing weer op volle snelheid begon te rijden. Ook ik wreef toen we weer stil stonden pijnlijkover mijn nek die hard naar achteren geklapt was.

Reacties (1)

  • DeNaamIsGideon

    Ugh, die Femmie is echt onuitstaanbaar.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen