Het evenement werd groots geopend. Vuurwerk, muziek en natuurlijk een aantal officieren die wat trucjes lieten zien. De Emperyaanse burgers konden zichzelf vermaken met spelletjes en gevechten tegen elkaar met houten zwaarden. Er werd volop gekletst, er was eten in overvloed en er was genoeg drank om de hele dag mee door te komen. Alle novicen werden geacht per groep naar voor te komen zodat de burgers kennis konden maken met hen.
      "Met grote trots presenteer ik u Groep X3!" riep commandant Syras en de veertig novicen kwam het podium op gemarcheerd. Ze werden geacht in vier rijen van tien te gaan staan, in de volgorde van hun groepsrank. Cerice, Dyenis, Ulrich, Aven en Beowyn stonden dan ook vooraan.
      "Op de eerste rij ziet u onze elite staan. Kawen, onze nummer één novice, heeft gekozen om zich te specialiseren in leiderschap en strategie. Ceraro, onze nummer twee, heeft een geweldige reputatie opgebouwd tijdens de oefeningen en heeft zich gespecialiseerd in close-combat en heeft een tijd getraind voor sluipschutter. Dyenis, onze grote en sterke beer, heeft zich natuurlijk de vaardigheden van de bijl toegeëigend. Gayim, het kleine, magere mannetje, heeft hard getraind om een spion te worden en zal dan ook uitblinken in sluipen en dat soort vaardigheden. Ulrich heeft het talent voor boogschieten geërfd van zijn vader die hiervoor ook in het leger heeft gediend en hij zal hem dan ook opvolgen. Aven en Beowyn stonden de gehele trainingsperiode vaak gelijk en hebben zich beide in de zwaardkunsten gespecialiseerd. Beowyn heeft daarbij een kleine kennis over tweelingzwaarden opgedaan, wat erg indrukwekkend is voor een novice. Onze nummer acht, negen en tien hebben zich bewezen in de buitenproeven en zijn zeer sterke mannen. Zij hebben zich gefocust op brute kracht en vechten zonder wapens," grijnsde Syras breed. Hij was altijd al blij geweest met de elite uit X3, ze maakten een goede kans om het ver te schoppen, had hij eens verteld. Hij vervolgde zijn verhaal over de andere dertig novicen, terwijl de tien elite novicen het podium verlieten en de mensenmassa weddenschappen hoorde maken.
      "Kom, we gaan drinken en feestvieren, Ceraro!" lachte Dyenis en hij trok haar mee naar de tentjes met eten en drank. Al snel stond er een bord dampende heerlijkheid voor haar neus en een grote pul met honingbier. Lachend begonnen die vijf vrienden aan het overheerlijke eten dat ze de komende paar dagen zouden koesteren. Cerice keek toe hoe Ulrich en Dyenis een wedstrijd deden wie het eerst een volledige pul bier leeg kon drinken toen ze ineens een bekend gezicht achter hen zag lopen. Hij had rode ogen net zoals zij en hij leek op Roden. Het warrige, zwarte haar, de gemiddelde lengte en de smalle bouw die hier erg opvallend was.
      "Ik ga even pissen," mompelde ze en ze stond te kijken van haar taalgebruik. Ze had na drie jaar met mannen een nogal grove taal geleerd en ze was nog steeds verbaasd als ze zulke woorden gebruikte, omdat ze dit gewoon niet gewend was. Ze haaste zich achter de man aan die op Roden leek. Zigzaggend ging ze door de massa mensen heen, tussen de tenten door zoefde ze om hem in te halen. Toen hij ineens rechtsaf ging naar de toiletgebouwen, ging ze mee, maar was ze hem plots kwijt. De man was gewoon verdwenen en ze zat niet heel ver achter hem. Was het een hallucinatie, omdat ze thuis miste?
      "Cerice!" siste iemand. Ze keek in de richting van het geluid en zag Kozak haar wenken.
      "Kozak! Wat leuk!" groette ze hem uitbundig en ze gaf hem een korte knuffel.
      "Hoe gaat alles met je? Ik zag dat je bij de elite bent beland, wat goed van je. Ik had het niet in je gezocht, maar ik had het wel voor je gehoopt," ratelde Kozak.
      "Alles gaat zijn gangetje. Ik heb een paar vrienden gemaakt die nu een wedstrijdje aan het doen zijn onderling. Heb je Charon al gezien? Ik weet niet in welke groep hij zat en of hij bij de elite zat," antwoordde ze rustig terug.
      "Charon zat in groep B26 en hij was nummer tien in zijn groep. Hij heeft zich niet echt gespecialiseerd, hij heeft alleen een betere kennis over vechten met een dolk nu, omdat hij niet wist of hij zich wel wilde specialiseren en hij een dolk dan toch enigszins belangrijk vond om mee te kunnen vechten," legde Kozak trots uit.
      "Dat is goed om te horen! Een dolk is ook echt heel belangrijk, zeker als de vijand je ontwapend heeft, of je zwaard breekt, of je hebt deze niet bij de hand. Een dolk kan je makkelijk verstoppen en dus altijd meenemen. Dan heb je altijd een wapen bij de hand, ook als je incognito in een stadje loopt of water gaat halen voor je kampement," glimlachte Cerice. Deze kennis had zij ook opgedaan tijdens het oefenen voor close-combat gevechten. Ze had uitstekend leren vechten met een dolk, had een goede impressie gekregen over hoe ze een boog moest hanteren, maar een bijl of andere wapens was haar nooit echt gelukt. Ze had wel tijdens haar specialisatie voor sluipschutter een verstopt wapen leren hanteren. Deze kon je zelf laten maken door een smid en zij had gekozen voor een mes. Ook had ze samen met Beowyn gekozen voor de cursus over tweelingzwaarden, maar zij was verder geraakt dan Beowyn. Zodoende had Cerice haar certificaat wel gehaald en Beowyn niet.
      "Weet je al tegen wie of wat je moet vechten in de eerste ronde?" vroeg Kozak nieuwsgierig.
      "Nee, ik heb nog geen idee. Dat krijgen we pas in de arena zelf te zien. Ik hoop niet dat ik tegen een van mijn vrienden moet vechten," zuchtte ze. Ze baalde wel een beetje van de onbekendheid van haar vijand, maar aan de andere kant wist ze dat ze zichzelf zou voorbereiden op het gevecht en zenuwachtig zou zijn.
      "Heel veel succes in ieder geval. Ik ga Charon nog even opzoeken. Kom je anders nog even langs vanavond? Ik kom ook zeker kijken naar de eerste rondes, ik zal wel zien wanneer jullie moeten vechten. Tot kijk!" Zo snel als dat Kozak verschenen was, was hij ook weer verdwenen. Cerice liep piekerend terug naar haar vrienden en begon haar zorgen weg te drinken.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen