De tweede ronde was aangebroken. Na het gevecht met de kafru had Cerice veel geslapen en gewacht tot ze uitleg zouden krijgen over de nieuwe opdracht voor het toernooi. Er waren twaalfduizend deelnemers uit de eerste ronde gekomen. Direct hierna hadden ze een deel van de uitleg gekregen. De tweede ronde was bedoeld om het deelnemeraantal terug te brengen naar zes. Er waren geen wapens toegestaan, alles moest met de blote handen.
      Vandaag was de dag dat ze verder zouden gaan met het evenement. Ze zouden voordat ze moesten beginnen nog een stuk uitleg krijgen, waarin werd verteld wat precies de bedoeling was en welke regels er van kracht waren. De twaalfduizend novicen moesten verzamelen in de arena, waar er door het systeem werd omgeroepen wat de bedoeling was.
      "Ben je er klaar voor?" vroeg Dyenis aan Cerice en ze haalde haar schouders op.
      "Ik zal het wel zien." Een hoop gekraak vulde het stadion.
      "Beste novicen, hierbij de uitleg over de tweede ronde. Ten eerste zijn wapens ten strengste verboden. Iedereen die ze meeneemt, wordt gediskwalificeerd en kan van de Academie verwijderd worden. Ten tweede, jullie worden in zes groepen verdeeld van elk tweeduizend deelnemers. Het is de bedoeling dat jullie per groep een obstakelrace volbrengen. De obstakels variëren per deel van het circuit. Jullie kunnen zowel gevechten als klimmuren verwachten dus. Er kan van iedere groep maar één persoon winnen. Dit is degene die als eerst over de finishlijn komt. Jullie hebben zo'n soort race al eens eerder gedaan, maar dan zonder officieren die jullie vanuit het niets aan kunnen vallen. De officieren zijn er om de groepen kleiner te maken. Al met al zal een kwart tot de helft het einde halen, de rest zal op het circuit blijven ronddolen. Ten derde, de groepen zullen apart de race afleggen, waarna het circuit wordt veranderd voor de volgende groep. Dit om vriendjespolitiek en valsspelen te voorkomen. Ten vierde, de regels van de Academie zijn van kracht. Jullie mogen elkaar uitschakelen, maar doe dit dan wel zo netjes mogelijk. Sla elkaar niet tot bloedens toe of de dood in, wees vriendelijk en probeer niemand te verwonden, alleen tijdelijk te vertragen of uit te schakelen. Als laatste zullen de groepen ingedeeld worden op basis van een random systeem. Jullie kunnen zodadelijk bij jullie groepscommandant het nummer van de groep ophalen. We verwachten de eerste groep morgen direct na het ochtendmaal in de arena. Jullie zullen dan naar de plaats van de tweede ronde gebracht worden door een aantal officieren. Veel succes." Het geluid stierf weg en direct begonnen een aantal novicen luid te praten. Cerice haalde haar schouders op toen ze Dyenis vragend zag kijken en ze ging op zoek naar Syras. Eenmaal gevonden duwde hij een papier in haar hand waarop alle deelnemers van haar groep stonden.
      "Syras, dit mogen wij toch niet hebben?" vroeg ze twijfelend.
      "Er is niet gezegd dat je niet mag weten wie er in je groep zit, wat voor de officieren eigenlijk betekent dat het wel mag. Als het geen verbod is, dan mag het. Niet veel commandanten zullen er aan gedacht hebben, maar hier heb je je lijst. Succes. Je bent een goede novice en ik weet zeker dat je ver gaat komen in dit toernooi." Syras stak het blad in haar handen en ze liep weg. Onderweg naar haar bunker begon ze de namen door te lezen. Vele kende ze niet, tot ze Charon zag staan. Ook Beowyn en Kawen zaten in haar groep. Ze zag nog een aantal novicen uit andere groepen staan waarvan ze wist dat ze in de top vijf van hun groep waren geëindigd.
      "Ceraro! In welke groep zit jij?" Ulrich kwam naar haar toe en zwaaide met zijn lijstje.
      "Ik zit in groep twee, dus ik moet redelijk vroeg beginnen. Geen probleem voor mij, dan is het nog niet zo warm," lachte ze. "Zit jij met bekenden in de groep?"
      "Ik zit met Aven en Dyenis in de groep," zuchtte hij. "Ik ga echt verliezen van Dyenis, hij is veel sterker dan ik. Met wie zit jij in de groep?"
      "Beowyn en Kawen. Kawen is wel echt een ster in dit soort oefeningen, ik ben ook niet zo zeker van de winst hoor." Ze liet Charon achterwege, ze had eigenlijk nooit veel verteld over haar tijd bij Kozak, omdat ze haar echte identiteit verborgen moest houden.
      "We zullen het zien," mompelde Ulrich en hij liep de bunker in.

      De groep van Cerice stond klaar bij de startlijn. De obstakelrace werd uitgezonden in de arena waar ronde één gehouden was, maar er waren een paar plaatsen beschikbaar bij het raceveld.
      "Op uw plaatsen!" De groep ging dichter op elkaar staan, om snel weg te kunnen rennen. "Klaar... start!"
      Een oorverdovend gefluit klonk ten teken van start en Cerice zette het op een lopen. Er vormden al snel groepjes, voordat ze überhaupt het eerste obstakel waren gepasseerd. Het was echter een ordinaire klimmuur met een paar touwen waaraan ze omhoog konden klimmen. Heel hoog was het niet en Cerice zag dat Kawen een aanloop nam en er tegenaan sprong om vervolgens zo naar boven te klauteren. Ze volgde zijn voorbeeld en landde tegelijk met hem. Strijdlustig grijnsden ze naar elkaar en renden ze verder.
      Kawen en Cerice bleven nek aan nek in de race, tot op het allerlaatste moment. Kawen rende aan de verkeerde kant en werd aangevallen door een officier, terwijl Cerice door kon rennen. Het laatste obstakel was in zicht. Springen over een afgrond. Verschillende pilaren waren in het kleine ravijn geplaatst en dienden als weg naar de andere kant. Cerice nam een aanloop en sprong behendig op de eerste. De tweede en derde pilaar volgden al snel en voordat ze het wist was ze aan de overkant. Ze zag Kawen aan de sprong beginnen, maar hij zou het nooit gaan halen. Hij had teveel spiermassa om snel over de pilaren te springen. Cerice rende naar de eindstreep en werd verwelkomd door de commandanten. Syras stak zijn duim naar haar op en zij knikte dankbaar.
      "Ceraro Ivarsen heeft deze keer de obstakelrace gewonnen!" riep iemand om en ze kon het daverende applaus van het publiek in het stadion horen op de verlaten plek. Ze salueerde en maakte een korte buiging, wetende dat de camera's op haar gericht waren. Ze werd door Syras naar de douches begeleid en wachtte daarna op de andere deelnemers, met een glas appellikeur in haar hand.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen