Foto bij The lost feelings! ~ Tom Kaulitz

Twee en een half jaar later!

Trots kijk ik naar mijn creatie aan de muur. Sinds een tijdje heb ik mijn passie weer opgepakt, schilderen. Ik voel een snuit tegen mijn been waardoor ik mezelf naar beneden laat zakken en een aai over Beast zijn kopje geef. Je zal vast denken Belle en Beast? Klopt, ik vond het wel toepasselijk. Beast likt vrolijk mijn hand en rent dan weer terug naar de bank. Ik sta weer op en loop naar de keuken waar ik mezelf een glas water in schenk. Mijn gedachtes dwalen terug naar de afgelopen tijd. In twee jaar tijd is alles veranderd. Ik ben verhuisd naar Nederland, alles in Duitsland deed me teveel denken aan Kay, Tom en Bill. Van hun heb ik niks meer gehoord, Bill heeft me nog een keer een berichtje gestuurd met dat ze op tour gingen maar daarna heb ik niks meer gehoord. Ik schrik op uit mijn gedachten van mijn telefoon. Ik gris hem uit mijn broekzak en neem op. 'Gefeliciteerd!!' De stem van Amynthas maakt me vrolijk. Helaas woont zij nog steeds in Duitsland waardoor we elkaar weinig zien. 'Dankjewel, kom je vanmiddag nog?' Vraag ik haar en het blijft stil waaruit ik merk dat ze knikt. 'Amynthas, ben je nu aan het knikken?' Ik hoor haar lachen. 'Wist je trouwens dat ze terug zijn van hun tour?' Ik zucht, dat wist ik. Eerlijk gezegd heb ik in deze twee jaar veel aan Tom gedacht. Hoewel ik wel verder wilde gaan met mijn leven bleef hij altijd een grote rol spelen. Nog steeds. 'Wat gaan we doen nu je eindelijk 21 bent?' Lachend schud ik mijn hoofd. Zoals gewoonlijk doelt Amynthas weer op stappen. 'Ik kan niet weg vanavond, mijn moeder brengt Mailo zo thuis' zeg ik en kijk naar de foto op de muur. Mijn prachtige jongen. 'Ik mis die kleine stinkerd, ik kom vanavond gewoon naar jou toe!' En zonder op mijn antwoord te wachten drukt ze me weg. Waarschijnlijk om zich klaar te maken.

Samen met Mailo zit ik op de bank. Af en toe giert hij vrolijk als Woezel in beeld komt. Mijn gedachtes dwalen af naar de dag dat ik ontdekte dat ik zwanger was. Ik was al een paar dagen goed misselijk en vier dagen over tijd. Na vier zwangerschapstesten was ik pas overtuigd dat ik echt zwanger was. Mijn hele leven lag in een puin, ik was zelf pas negentien en alleen. De eerste vraag die ik me uiteindelijk stelde was van wie het was. Bill en ik hebben een keer seks gehad en we deden het veilig en Tom en ik niet. Voor mij werd het dus al snel duidelijk dat ik het niet kon en wou vertellen. Ik wou hem niet in mijn leven en niet in die van Mailo. Ik wou en wil nog steeds dat Mailo opgroeit zonder paparazzi. In de verte hoor ik de deurbel gaan en ik zet Mailo even op de grond die meteen achter mij aan loopt naar de voordeur. Als ik de deur open doe sprijd Amynthas met een brede glimlach haar armen en meteen huppelt Mailo naar haar toe. 'Tante Amyn heeft jou gemist' lachend schud ik mijn hoofd en volg hun naar de woonkamer. 'Ik heb een verassing voor jou. Mijn cadeautje aan jou' zegt ze waardoor ik haar toch wel nieuwsgierig aan kijk. 'Ik heb Marianna gevraagd, nee gesmeekt of ze vanavond op wil passen zodat ik jou mee kan nemen' Marianna is mijn moeder. 'Dus maak je ready, we vertrekken over een uurtje. Je moeder is onderweg'.

Reacties (2)

  • Luckey

    Lekker mannnetje!!
    Waar blijven de jongens!!!!!
    Meer!!!

    3 jaar geleden
  • DreamMachine

    Aaahh weer een stukje:D

    Sorry dak niks heb laten weten maar ik kijk zo af en toe is en ik heb het zo druk met werken..... Ik ben zelf ook weer zin voor zin want schrijven t gaat niet zo heel hard maar binnenkort zal ik ook weer een deeltje schrijven haha. K ben benieuwd wanneer ik in je verhaaltje kom haha(lol)

    Snel weer verder!(flower)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen