Cerice was na deze ontdekking snel de bibliotheek terug in gedoken in de hoop meer boeken te vinden die over de tronen van Ogron gingen. Ze had niet veel geluk en had alleen een dun boekje 'De heersers van Ogron', 'Ogron door de jaren' en twee boekjes die over Astra en Sylican gingen. Met de vangst liep ze terug naar het kamertje waarin ze de ontdekking had gedaan. Ze opende 'Ogron door de jaren', maar zag direct dat dit niet veel op zou leveren. De inhoudsopgave voorspelde niet veel goeds. Veel ging over de evolutie van dieren, grondsoorten, planten en het begin van de huizenbouw. Een van de laatste hoofdstukken ging over de splitsing van Ogron, maar toen Cerice dit begon te lezen was ze er gauw achter dat hier precies hetzelfde stond als in het vorige boek. Nergens stond er iets over de huidige trooneigenaars of opvolgers, alleen dat als de troonopvolger een vrouw is, zij voordat ze koningin kan worden een partner gevonden moet hebben zodat nageslacht verzekerd is.
      'De heersers van Ogron' leverde iets meer op. Er werd in detail over alle koningen en koningen van de landen verteld, maar ook hier eindigde het spoor bij koning Norvid. Over Kean en Antor was niks bekend. Ook over Cerice van Astra was niks te vinden, alleen dat ze bestond, maar de status was onbekend.
      Pas toen Cerice het Sylicaanse boekje door had gespit vond ze iets over Antor, Norvid en Kean.


Koningin Yume van Sylican schonk op een mooie, warme ochtend het leven aan een jongen die later Kean werd genoemd. Kean zou de troon overnemen van zijn vader, koning Norvid, maar voordat hij de gerechtigde leeftijd had bereikt, stierf Yume op onbegrijpelijke wijze. Koning Norvid was hier kapot van en men denkt dat hij aan een gebroken hart is overleden.
      Een plots opgedoken broer van Norvid, Antor, kwam verkondigen dat zijn geliefde broer Norvid hem de troon had geschonken totdat Kean koning kon worden. Na deze uitspraak is Kean echter verdwenen en heeft Antor Sylican overgenomen. Kean werd voor het laatst gesignaleerd op de plek waar vermoedelijk de diepste grot van Ogron te vinden is.


Cerice herlas het stukje dat ze net had gelezen. Als ze Kean kon vinden kon ze Antor van de troon stoten. Deze informatie was genoeg om hem de troon te ontnemen, aangezien Kean de troon zou moeten hebben gekregen nadat hij de juiste leeftijd had bereikt. Er waren echter twee problemen. De diepste grot was moeilijk te bereiken en het zou haar dagen, weken en misschien maanden kosten om deze te bereiken en te betreden. Het andere probleem was dat de plek niet bekend was. Er was een vermoedelijke plek, maar de officiële coördinaten waren nooit gevonden.

      De rest van de nacht had Cerice de bibliotheek doorzocht naar kaarten en informatie over de geografie van Ogron. Ze had een aantal goede kaarten gevonden waarin getallen te vinden waren. Deze stonden voor de hoogte of diepte van het stuk land. De diepste plek bevond zich in de bergen van Sylican, waar het altijd sneeuwde. In de geografische informatie had ze gevonden dat dit de plek was waar veel mensen om het leven kwamen, maar er geen duidelijke oorzaak van dood was. Tevens was er nooit bekend geworden waarom de overleden personen naar dat stuk land getrokken waren.
      De ligging van de bergen was perfect voor het brute weer en de ijsmeren die tussen de bergen lagen waren koud genoeg om in te bevriezen. Door deze koude meren dooide de sneeuw nooit en lag de gehele temperatuur lager dan gemiddelde wintertemperaturen. De dieren waren goed aangepast aan het klimaat en overleefden door op elkaar te jagen en de enkele plant die er groeide te verorberen. De dood van de mensen werd eerst toegeschreven aan de wilde beesten die in die omgeving leefden, maar nergens werd een wond gevonden. Gebroken botten waren er ook nooit, dus ze waren ook niet te pletter gevallen.
      Cerice probeerde zich alles te herinneren wat ze had gelezen of geleerd over het onbewoonbare gedeelte van Sylican, maar er was bijna niks bekend door de onbereikbaarheid van het gebied. Als ze op zoek zou gaan naar de grot had ze zeker meerdere dagen nodig om die te vinden door de sneeuw. Een zoektocht zou alleen lukken als ze vrij kreeg van haar plicht als Antors lijfwacht, maar dat zou de komende tijd niet lukken.
      "Meneer Ceraro? Het is midden in de nacht, misschien dat u moet gaan slapen zodat u morgen weer klaar bent om heer Antor te beschermen?" zei een vrouwenstem buiten de deur. Cerice geeuwde kort en stond toen op. De dunne boekjes over Astra en Sylican verstopte ze in haar kleding en ze pakte de andere boeken op voordat ze de deur opende.
      "Het spijt me, ik wilde niet zo lang hier blijven, ik denk dat ik te druk bezig was met het lezen van deze boeken." Ze glimlachte en hield de boeken omhoog. "Zal ik ze morgen op komen ruimen?"
      "Nee, nee, dat is onze taak!" piepte het vrouwtje direct en ze griste de boeken uit Cerice' handen. "Ik ruim ze direct op."
      Voordat Cerice iets kon zeggen was de bibliotheekhulp al weg en besloot Cerice om naar haar vertrek te gaan om wat te slapen. De trappen waren vermoeiend en de boekjes prikten in haar huid bij iedere stap die ze zette, maar ze kon het risico gesnapt te worden niet nemen. Hongerig kwam ze aan op haar kamer, waar haar dienstmaagden al niet meer te vinden waren. Stilletjes trok ze haar kleding uit en legde het op de stoel die naast de kledingkast stond. Het korset maakte ze los en verstopte het onder de matras. De twee boekjes legde ze in een lade van het bureau onder een of ander reglement van het paleis.
      Half naakt zocht ze in de kast naar kleding om in te slapen, maar kon niets anders vinden dan een zachte broek en een shirt. Na een snelle douche trok ze de gevonden kleding aan en ging in bed liggen. Ondanks de zachte matras en deken, en het tijdstip kon ze de slaap niet direct vatten. Ze bleef nadenken over waar de grot kon zijn en waar Kean kon zijn. Daarnaast baalde ze van de kleine hoeveelheid informatie die te vinden was. Ze had gehoopt dat er iets meer bekend zou zijn over de geschiedenis van zowel Sylican als geheel Ogron.
      "Ik kan beter zelf op onderzoek gaan in dat gebied," mompelde ze voordat ze zich op haar zij draaide en haar ogen sloot in een poging de slaap te vatten.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen