Foto bij Chapter 46.2 ||

Anne Ramsey

Colleen en Aaron waren verrast toen ze me de volgende ochtend aan het ontbijt aantroffen. Met een veelzeggende blik keken ze elkaar aan wanneer ik plaats nam aan tafel.
'I thought you'd sleep over at Alexis' place?' vroeg Aaron nieuwsgierig.
Ik lachte even nep-onschuldig. 'I'm not that kinda girl,' beweerde ik waardoor Aaron meteen in lachen uitbarstte.
'Sure,' reageerde hij ongelovig. 'You look a lot better by the way lately and I'm sure Alexis' return has something to do with it...'
'Yes!' viel Colleen hem bij. Ze zette de theepot op tafel en gaf me een knipoog, zo'n meisjes ondereen knipoog. 'Are you two back together?'
Natuurlijk was het moeilijk om een glimlach te onderdrukken en daardoor verraadde ik mezelf onmiddellijk.
'Yeah, things are going well and I feel happier now he's back. Is it weird to say that he's my anchor?' zei ik toen en dacht er verder over na. 'Like when I'm with him I become a better version of myself? He keeps me sane?'
Colleen maakte een awww-geluidje en keek me vertederd aan. 'That means you really love him.'
'And that he keeps you away from drugs,' kwam Aaron er weer nuchter tussen. 'When's the last time you used?'
'I haven't touched any of that shit since the Camden party. I threw it all away, I swear.'
'Good,' knikte hij tevreden.

Later die middag, toen de training en mijn werk erop zat, genoten Alexis en ik nog van het goede weer. We trokken naar een rustig parkje dichtbij Colney en lagen op een dekentje zo veel mogelijk de zomerse zonnestralen op te vangen. Ik lag op mijn buik met mijn armen gekruist onder mijn kin geplaatst toe te kijken hoe Atom en Humber achter de eekhoorns aanholden. Alexis daarentegen lag op zijn rug en ik merkte vanuit mijn ooghoeken dat zijn blik op mij gericht was.
‘Stop staring at me!’ lachte ik.
‘But I like staring at you,’ grijnsde hij terug. ‘I can’t believe I was willing to go to Munich and not see that beautiful face of yours anymore.’
‘Coqueto!’ riep ik wat Spaans was voor een flirt.
Hij lachte hard en bracht mijn gezicht dichter zodat het boven zijn gezicht hing. ‘No really, I missed moments like these.’
‘Me too,’ gaf ik toe en kuste hem zachtjes.

Theo Walcott

Nadieh was nog aan het werk toen ik al klaar was met trainen. Ik friste me op in de kleedkamer en praatte nog wat bij met Alexis die net vanonder de douche kwam.
‘So Anne forgave you?’ veronderstelde ik. Alexis loste misschien nooit veel over z’n privé, maar ik kon genoeg van zijn gezicht aflezen.
‘Yeah, we’re on good terms. We’re actually going to the park later,’ zei hij.
‘Wow, that’s new. Normally you’re always the last one to leave the gym,’ grinnikte ik.
‘Well, some things are more important,’ knipoogde hij.
Daar had hij gelijk in en daarom ook dat ik ook geen individuele training meer ging doen vandaag. Vooraleer ik naar huis ging – het was nog steeds gek om het nieuwe huis “thuis” te noemen – stopte ik even bij de bloemist. Met een groot en kleurrijk boeket verliet ik de winkel en zette ze thuis op tafel. Nadieh zou ze meteen opmerken als ze de woonkamer binnenliep.
‘Flowers?!’ reageerde ze verwonderd toen ze een uur later arriveerde van haar werk.
‘Yes, you can always make a girl happy with some nice flowers, can’t you?’
Nadieh lachte en schudde haar hoofd. ‘That’s such a cliché! But it’s working for me, although I hate to admit that,’ bekende ze dan toch. Ze nam het boeket even vast en bekeek de verschillende bloemen die erin verwerkt waren. ‘Fancy! It looks beautiful in our new living room.’
‘It also looks very beautiful when you’re holding them,’ knipoogde ik.
‘Watch out! You’re being too charming now!’
Ik zette de flirterige toon in mijn stem gewoon verder. ‘Do you mind that?’ Langzaam kwam ik dichter, nam de bos bloemen uit haar handen en zette het terug in de vaas. Toen legde ik mijn handen op haar middel en keek haar verlangend aan, nog steeds wachtend op een antwoord.
Nadieh kreeg de smaak te pakken en grijnsde. ‘Maybe I like you even more when you’re cheeky? Do you like me being cheeky?’
Ze gleed met haar hand over de binnenkant van mijn dijbeen en onder mijn short. Ik slikte even moeizaam en probeerde me in te houden om haar niet keihard beginnen te kussen. In plaats daarvan fluisterde ik in haar oor: ‘Don’t you think the situation with my bulge right now is enough proof?’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen