Soundtrack voor dit hoofdstuk/stuk van het verhaal:

https://m.youtube.com/watch?v=9WsiTaSsdck


En sorry dat het even duurde voordat ik weer heb geüpload, ik had gewoon echt even geen inspiratie meer en het schrijven lukte niet. En ook mijn nieuwe verslaving aan BTS is een beetje mijn leven aan het overnemen...

Keyon

Het was de eerste dag van school. En nee, nog steeds niks van Yusaku. Ik had het gevoel gekregen dat op niks aan het wachten was, dat het toch niet meer kwam. De hoop begon eenbeetje weg te lekken, hoe lang ging die reparatie nog duren? 'Hallo klas, ik ben mevrouw Ghimon, jullie nieuwe mentrix. Ik hoop dat we met z'n allen een leuk schooljaar gaan beleven en dat jullie allemaal over gaan.' Daarna werd er een namenlijst opgelezen, en ik zat weer bij bijna iedereen uit mijn oude klas opgescheept. Het was alsof ze het expres deden. 'Hee Sneeuwwitje.', kwam er van achteren samen met een trap tegen mijn benen. Ik keek geïrriteerd om om de schop. 'Waarom was je gisteren niet bij het feest?', vroeg Kaay. 'Was er een feest?', vroeg ik, opreacht verbaasd. 'Oh ja, je was uit de groepsapp getrapt, dat kon je niet weten.' Ik zuchtte. 'Zucht niet zo, met zo'n ego krijg je nooit vrienden.' Mond houden dan maar. 'Jongens daar op de tweede rij, hebben jullie iets wat jullie willen delen?', vroeg Mevrouw Ghimon met een strenge blik naar ons. 'Keyon doet brutaal.', zei Kaay onschuldig. 'Wat heb je gezegd Keyon?' 'Niks, mevrouw.' Ze keek me aan met een verwijtende, ongelovige blik, maar richtte zich toen weer op de rest van de klas.
Toen ik in de pauze een beetje over het schoolplein slenterde kwam Misa naast me lopen. 'Hallo.', zei ze poeslief. 'Hoi.' 'Leuke vakantie gehad?' 'Zeker.' 'Weet je, een week later deed mijn wang nog steeds zeer.' Ik zei niks. Natuurlijk wou ze hier naartoe, waarom praatte ze anders met me? 'Weet je, ik snap nog steeds niet waarom je zo boos werd.' Ik keek haar ongelovig aan. 'Misa...', stamelde ik uit het veld geslagen. 'Je hebt me aangerand, hoe kon ik níét boos zijn?' 'Ii deed het om je te helpen.' 'Helpen?' Wat zachter zei ze: 'Om die verschrikkelijke homoseksuele gedachten uit je hoofd te halen.' 'En jij dacht dat dat zou werken?' 'Het had gewerkt als jij mee had gewerkt.' Ik schudde mijn hoofd en zei: 'Je bent gek, weet je?' 'Ik kan het aan de hele school vertellen, weet je?' 'Ik kan je nog een keer slaan, weet je?', zei ik, maar ik kwam veel dapperder over dan ik eigenlijk was. 'Yamada heeft je met een jongen in de stad gezien.' 'So what? Mag ik niet met vrienden in de stad zijn?' 'Was dat je vriendje?' 'Nee!' Fuck, natuurlijk moest ik nu weer blozen, echt geweldig! 'Waarom ben je rood?' 'Omdat het gewoon een idiote vraag is!', verdedigde ik mezelf. 'Zo zo, je hebt opeens wel veel meer moed hoor.' Ik wist niet goed wat ik terug moest zeggen, dus liep ik maar met gebogen hoofd door.
'Hee Sneeuwwitje!' Het was na schooltijd en ik liep net langs de fietsenstalling richting de bus. Niet antwoorden 'Flikker!' Ik voelde hoe mijn muts van mijn hoofd werd getrokken en geschrokken keek ik om. Yamada hield de muts boven zijn hoofd en zwaaide er uitdagend mee. Ik probeerde het ellendige ding uit zijn handen te grissen, maar faalde en kreeg een stoot in mijn gezicht met zijn tas. 'Geef terug!', riep ik tevergeefs. Met een vies gezicht keek Yamada neer op me. 'Waar haal jij de moed vandaan tegen me te praten?' 'Eh...ik...', stamelde ik. 'Antwoord niet, ik zei toch dat ik niet wil dat je tegen me praat?!' 'Vraag me dan ook niks!', zei ik boos. Ik sprong en wist de muts te pakken te krijgen, maar toen ik in de lucht werd duwde Yamada me en ik viel naar achteren. 'Vies ventje.'

Ik wou niet naar huis, daar had ik echt even geen zin in. Geen zin om steeds maar geklaag over mijn eetgedrag en depressieve instelling te horen. Naar mijn computer hoefde ik toch niet te gaan, Yusaku had vast niets gestuurd, die hoop was ik al aan het verliezen. En als hij wel wat had gestuurd hoefde ik me niet schuldig te voelen als ik laat reageerde, hij had me al zo lang laten wachten. Ik liep richting het centrum en even later zat ik in een retro cafétje levenloos in mijn warme chocolademelk te roeren. Dit schooljaar was verschrikkelijk begonnen. Alleen als Yusaku er voor me was zou alles al een stukje beter zijn, dan kon ik mijn hart luchten en er over praten, want nu had ik niemand. Dit was als zo'n winterdag in de zomer, zo'n dag waarop je mooi weer verwachtte, maar regen in de plaats van kreeg. Je weet niet wat je kunt doen, al je leuke plannen kunnen plots niet meer en alles is koud. De lucht is grijs en de zon is nergens te bekennen. En omdat je niks kunt doen lijkt de tijd eindeloos, er komt maar geen einde aan. Dat was hoe het voelde, als een eindeloze winter in de zomer. Gauw nam ik een slok van mijn koud geworden chocolademelk. Ik was zo in gedachte verzonken geweest dat ik mijn drinken vergeten was. Toch moest ik echt naar huis, iemand moest het eten maken.

'Hee Keyon.' 'Hallo Misa.', zei ik zonder me naar haar om te draaien. Ik liep gewoon rustig maar huis, maar natuurlijk moest ik weer gestoord worden. Misa kwam naast me lopen met haar handen onschuldig achter haar rug. 'Ik denk dat jij je afvraagt waarom ik nog niet iedereen over jou 'geheimpje' heb verteld.' Ik slikte en durfde haar niet aan te kijken. Wat wou ze nou weer van me? 'Ehm..', stamelde ik. 'Ik heb een idee.', zei Misa, en ik begon me nu al zorgen te maken. 'Laten we een deal sluiten zodat jij er zeker van kan zijn dat ik niet zomaar per ongeluk mijn mond voorbij praat en je opeens nog erger gepest wordt.' 'Wat wil je van me?' 'Ik wil je alleen maar helpen. Je moet me je gewoon één keer laten zoenen en mijn gang laten gaan, dan zal ik doen alsof je me nooit íéts hebt verteld. Maar ik weet zeker dat er daarna niet eens meer iets is om door te vertellen, ik weetzeker dat ik je kan helen.' 'Misa!', zei ik geschrokken. Natuurlijk wou ik haar niet zoenen, maar eigenlijk zag ik er nog erger tegen op dat ze het aan iedereen zou vertellen. Dan zou ik zoals ze al zei alleen maar erger gepest worden. 'O-o...oké.', fluisterde ik. Ik werd bij de hand gepakt en mee gesleurd een steegje in. Het beste wat ik kon doen was mijn ogen sluiten en wachten totdat het voorbij was. Ik zou van haar af zijn, ik zou niet meer bang hoeven te zijn. Het zou heel misschien dan eindelijk een beetje lente worden. Er streek een hand langs mijn wang, en toen kuste ze me. Ze had niet alleen mijn eerste kus gestolen, maar nu ook mijn tweede. Ik moest er maar gewoon aan blijven denken dat het over zou zijn op het moment dat ze zou stoppen. 'Hmm, Keyon~' Ik kon wel huilen, maar ik hield me sterk. 'Misa!', riep ik geschrokken uit toen ze mijn shirt over mijn hoofd wou trekken. Ik duwde haar weg en streek mijn shirt glad. Met een vies gezicht veegde ik mijn mond af. 'Keyon! Je had wat beloofd!' 'Ik had de deal gemaakt at je mocht zoenen en je mond zou houden, en dat heb ik je laten doen. Maar wat je nou weer van plan was gaat buiten deze deal!' 'Je duwde me weg!' 'Omdat je me begon uit te kleden!' 'Je hebt de deal gebroken! Denk maar niet dat ik me nu ook nog aan mijn deel van de deal zou houden hoor!' Hopeloos en verdoofd bleef ik achter in het steegje. Wat was er zojuist gebeurd?

Reacties (2)

  • DeNaamIsGideon

    alle meissies hier zijn echt assholes

    3 jaar geleden
  • katl1

    SNEL VERDER PLEASE

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen