Ik had van de tijd geprofiteerd dat we in de tent opgesloten zaten. Het was dan niet erg gezellig voor Louis, maar hij beweerde het niet erg te vinden. Ik had me tegen zijn borst aan gevleid en even mijn ogen gesloten om te rusten. Ik was toch al hartstikke moe dus dat kon ik wel gebruiken. Louis had gezegd dat hij me zou wekken zodra de regen gestopt was. Een half uurtje later was de regen dan ook weer gestopt. Ik werd door Louis weer gewekt na dat halve uurtje. Maar goed, ik had tenminste wel gewoon geslapen in die tijd. Het was niet doezelen geweest maar fatsoenlijk slapen.
Ik keek Louis aan "wat heb jij gedaan?"
Louis haalde zijn schouders op "luisteren naar de regen en genieten van jouw aanwezigheid". Ik glimlachte tevreden en kwam ietwat overeind, waarna ik me uit rekte.
"Ben je er weer klaar voor?" vroeg Louis me vervolgens. Ik had even nodig om weer op gang te komen, maar knikte maar gewoon.
Louis kwam ook overeind en kroop voor me uit de tent uit. Ik volgde zijn voorbeeld. Het was rustig op de camping. Louis sloot de tent weer en nam vervolgens mijn hand vast. Rustig aan liepen we terug naar het terrein. Louis keek op zijn telefoon "oh ze vragen al waar we zijn".
"Zullen we dan maar gewoon terug lopen naar de rest van de groep?"
"Ja, laten we Liam uit zijn lijden verlossen" merkte Louis grinnikend op. Ik lachte mee "arme Liam. Opgescheept met Jamie en Dave die hongerig over alle meiden heen hangen".
Ik zuchtte "zal het ze gelukt zijn?"
Louis schudde zijn hoofd "zeker weten van niet". ik schudde grinnikend mijn hoofd "het is echt hopeloos op dating gebied of niet soms?"
"Nogal, meestal ben ik degene die het gesprek moet beginnen want als Dave het doet dan rennen alle meiden spontaan weg. En Jamie is gewoon awkward".
we liepen het terrein weer op en vervolgens terug naar de plek waar we de rest achter gelaten hadden. Na even zoeken naar de exacte plek hadden we ze wel weer gevonden. Liam leek opgelucht te zijn dat we terug waren gekomen. Lottie was inmiddels verdwenen, zoals ik ook wel verwacht had.
Al vrij snel hadden we een nieuw glaasje alcohol vast en konden we weer mee dansen op de muziek. Liam vroeg hoe de live art expositie was geweest, om maar een gesprek te starten.
Ik zelf vond de expositie best wel interessant, gezien het voor mij ook gewoon inspiratie opleverde. Ik had er spontaan zelf zin van gekregen om te schilderen, maar dat ging hier dus niet lukken. Daar moest ik eerst weer voor in New York zijn en dat duurde nog wel even. Ik moest mijn kunstideeën maar even onthouden.

De hele middag hadden we nog naar de muziek geluisterd en mee gedanst en gezongen met wat we herkende. Dat was in mijn geval nogal weinig, maar goed.
Rond een uur of 8 in de avond hadden we het plan om maar eens aanstalten te gaan maken voor de terugrit. Jamie vroeg aan Louis om zijn sleutel, die Louis vervolgens dan ook weer uit zijn broekzak wou vissen. Louis haalde wederom al zijn spullen uit de broekzakken, maar de sleutels van Jamie kwamen niet tevoorschijn. Jamie en Louis keken elkaar ongemakkelijk aan. Het was overduidelijk dat de sleutel verdwenen was. Ik beet op mijn lip. Hij kon de sleutel werkelijk overal verloren zijn. Het terrein begon donker te worden, losstaande van de spots die het terrein verlichtte.
Ik liep naar Louis toe en fluisterde zachtjes "misschien ligt de sleutel in de struik". Louis keek me aan en knikte "dat zou heel goed kunnen. Laten we gaan kijken".
Louis zei dat we gingen zoeken en dat we ons beter op konden splitsen. Dat was dan ook maar wat er gebeurde. We gingen vast nog vragen krijgen wanneer we de sleutel zouden vinden in die struik. Dat werd een smoes verzinnen, gezien seks op een festival in de struik niet erg aantrekkelijk klonk voor de rest van de groep.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen