{ Her }

Met een frons op mijn gezicht kijk ik naar de foto die aan mijn muur hangt. Het is vandaag mijn achttiende verjaardag. Ik peuter de punaise die de foto tegen de muur houd los en leg hem op mijn bureau. Met de foto in mijn hand en mijn telefoon in de andere ga ik op bed zitten. Zou ik het wel of niet doen? Ik kijk van de foto naar mijn telefoon. Wel. Ik doe het wel.
In mijn contacten lijst zoek ik Anna's nummer op. Ik twijfel of ik haar zal bellen. Zij is de enige die weet wat er negen jaar geleden gebeurt is. Ze zal me voor gek verklaren als ik zeg dat ik terug wil. Ik kijk opnieuw naar de foto. Het geeft me de kriebels. Ik weet nog precies wat er gebeurd was. Alsof het gisteren gebeurd was. Uiteindelijk besluit ik toch om Anne te bellen.
'Hey Lis, gefeliciteerd met je verjaardag! Mag je eindelijk zuipen.' Ze klinkt vrolijk. 'Hey dankje, kan ik je ergens over spreken? Het is nogal belangrijk.' Het is even stil aan de andere kant van de lijn. 'Natuurlijk, wat is er?' vraagt ze nieuwsgierig. 'Nou, je weet toch wel die foto van die hut?' begin ik aarzelend. 'Ja, wat is daarmee?' haar stem verandert. 'Ik wil erheen. Ik ben nu eindelijk achttien en oud genoeg om erheen te gaan. Ik wil weten wat daar gebeurd was. Ik moet het gewoon weten.' Het is stil aan de andere kant van de lijn. 'Je bent gek Lis, helemaal gek. Maar ik ga met je mee en de anderen gaan ook mee. Je gaat niet alleen. Wie weet wat daar is.' Ze klinkt kwaad, maar ook zelfverzekerd. 'Wanneer gaan we?' Ik hoor haar een boekje openslaan. Waarschijnlijk haar agenda. 'Morgen.'
'Morgen al? Ben je gek of zo?'
'Ja. Dus sta klaar en zorg dat de anderen ook klaar zijn.' Ik hang op en kijk opnieuw naar de foto. Wat zou daar toch gebeurd zijn? Ik sta op en pak de punaise zodat ik de foto weer aan de muur kan hangen. Morgen kom ik er achter. Eindelijk.


Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen