Foto bij Hoofdstuk 08

^^Adeline's outfit aan het einde van het hoofstuk

Kijk eens aan bijna een patroon,;)weer twee maanden een hoofdstuk af.
Misschien ben ik te perfectionistisch, maar kwaliteit boven kwantiteit .
Gelukkig is het nu vakantie dus meer schrijf tijd



POV Adeline Venna Moore 12-09-2013 & 13-09-2013

Okay misschien ik voel me een beetje schuldig tegenover Niall voor liegen. Maar dat maakt de verrassing morgen des te beter. Nu ben ik weer terug op mijn broers studentenkamer. Niall en ik hadden afscheid genomen op Heathrow daarna was Niall terug gegaan met de metro. Ik heb een taxi genomen voor de weg naar de uni minste kans om gespot te worden. Ik kom aan bij Jeroen zijn kamer. Een lichtelijk aangeschoten Jesse opent de deur. “Jeroen your sisters back”: blèrt hij de kamer in. “Well let her in”, ik glip lachend onder Jesse zijn arm door. “Weekend started early I see”. “Here take one while we’re still here”: zegt Jeroen en geeft me een blauw drankje dat ik achterover sla. “Damn, I thought you said she just turned 18”: zegt Cameron. “Yeah but it’s 16 in The Netherlands”: zeg ik met een knipoog. “Nice”. “So you guys are going out?”: vraag ik. Jeroen knikt, “We’re actually leaving now, party at Gamma, Kappa, Zeta”: roept Dan blij. “Sorority nice”. “Wanna come?”: vraagt Jesse. “No thanks, I’ve been pretty busy since arriving in London”. “Suit yourself”. “Neem mijn bed maar zolang we weg zijn daarna wordt het delen”: zeg Jeroen, hij kust mijn voorhoofd en loopt achter zijn vrienden aan. met een zucht plof ik op zijn bed neer en bekijk de foto’s van vandaag nog eens. Degene die ik leuk vind stuur ik door naar Niall, die me bedankt en welterusten wenst. Ik app hem de slaap smiley terug en maak me klaar om te gaan slapen. “Psst Line schuif eens op”. Kreunend haal ik uit naar het geluid, “Hey ik had je gewaarschuwd het is delen nu”: fluistert Jeroen. “Oh ja”: mompel ik slaperig en schuif een stukje op. Jeroen komt ook in het bed liggen en ik slaap verder.

In de ochtend worden we wakker van geklop op de deur. Aangezien beide jongens geen aanstalten maken om op te staan doe ik het maar. Slaperig loop ik naar de deur. Voordat ik de deur open kijk ik eerst door het kijkgat, een onbekend gezicht verschijnt. Ik open de deur en een jonge vrouw staart me aan. “Well who the heck are you? Dan where are you?”. Ze loopt me gewoon voorbij verder de kamer in. Okay daar ga ik me dus niet mee bemoeien. Aan het einde van de gang zit een gemeenschappelijke ruimte met een soort woonkamer en keuken dus daar ga ik heen. In de keuken zet ik koffie en gooi wat brood in een toaster. Ik leun tegen het aanrecht terwijl ik wacht op de koffie en brood. Langzaam komt er leven in de hal, deuren gaan open en slaperige studenten allemaal jongens komen naar buiten. Studenten zijn best chill, ze doen hun eigen ding, kijken niet naar me om ondanks dat ik er niet zou moeten zijn. Met mijn toast en koffie ga ik terug naar Jeroens kamer, ik plof naast hem op bed en bied hem een sneetje brood aan. “So what’s your day plan?”. “Not much I have a whole day to fill I mean Nialls b-day surprise isn’t until tonight”. “So in the meantime would you like to help me out?”. “With what?”. “I need a new perspective on this problem we got in class”. “What are you waiting for, go get it”, ik geef Jeroen een douw van het bed, Jeroen pakt zijn laptop erbij en we switchen weer naar Nederlands. “Dus wat is het probleem?”. “We kregen de opdracht om een zaak te zoeken onder de naam van Maru maar de zaak lijkt niet te bestaan”. Verbaast kijk ik mijn broer aan, “Is dat alles”. “Nee de hele naam is Kobayashi Maru en wat het te maken heeft met the three strike laws”. “Nu weet ik niet wat three strike laws zijn maar de naam klinkt bekend”. Ik pak zijn laptop van zijn schoot en typ, Kobayashi Maru in, ik klik de eerste link aan en geeft de laptop terug aan mijn broer. Ik zie zijn ogen over de tekst glijden, “Thanks Line, I know what to do now”, hij knuffelt me en rushes off. “No problem”: roep ik hem nog achterna.

Dan gaat mijn mobiel, “Sup”, “Line, that you”. “JOSH”: schreeuw ik in mijn mobiel, die had ik niet verwacht. “Well thanks for that I think I’m deaf now”. “Sorry to what do I own this pleasure?”. “Take a guess, it has something to do with a blond leprechaun”. “Niall’s birthday, you’re in town for that too?”. “Yeah I thought maybe we could surprise him together”. “Yeah totally, I’m currently hiding out in my brothers dorm room, wanna come this way”. “Give me the address and I will be there”. “I have to look it up, I’ll text it to you in a sec okay”. “That’s cool, later”. “Bye”, ik hang op en zoek het adres in mijn mobiel om het daarna naar Josh te sturen. Ik spring op, ik kleed me snel aan en zet voort naar het begin van de campus. Josh zie ik vanuit de verte aan komen lopen, enthousiast begin ik te zwaaien en hij ziet me staan. “Is it okay for us to be here?”: vraagt Josh. “Yeah just avoid campus security and trouble and we‘ll be fine”. “Right because you and I are a great match with security guards”, allebei schieten we in de lach on de reference naar ons fiasco in het Green Day museum. “It’s good to see you though”, ik trek hem in een knuffel. “Let’s go before someone asks about student ID’s, we don’t have”: zeg ik met een lach en trek hem richting Jeroens kamer. “So what did you got Niall?”: vraagt Josh als we al een tijdje aan het gamen zijn. Ik kijk hem ondeugend aan, “Myself ofcours”, en knipoog. Josh hoest een paar keer geschrokken, “Just kidding I got him plectrums with personal notes from me”. “Damn you scared me there for a sec, you seriously have no filter”. “I saw a chance and took it”. “Bitch”: mompelt Josh. “Jerk”, en ik gooi een kussen naar zijn hoofd. Het kussen raakt hem recht in zijn gezicht, “Oh we’re on”. Josh pakt twee kussen en zo begint ons kussengevecht. Gillend van het lachen lig ik op de grond Josh dit keer aan de winnende hand als Jeroen en zijn room mate, Dan weer binnenkomen. “Damn never thought your sister would invite her boyfriend over”: zegt Dan. Josh krabbelt op en hijst mij ook op, “No, no Line and I are just buds”: sputtert Josh meteen. “Yeah Josh here is just a friend”, meteen pak ik mijn mobiel en laat de foto van gisteren zien, “this is my boyfriend”. Dan leunt naar voren om de foto te bekijken. “Niall and Line together are like magic”: zegt Josh. “Don’t exaggerate”: mompel ik en stomp zijn schouder. “You know this guy doesn’t look special at all”: zegt Dan. “What do you mean by that?”: vraag ik lichtelijk beledigd. “Jeroen here told us your boyfriend was special, but he doesn’t look it”. Josh en ik beginnen te lachen, “Can you imagine Niall normal”: zegt Josh grinnikend. “Dan I think what Jeroen meant with special is the fact that Niall is famous”. “What?!”, Dan draait verbaast naar Jeroen die rustig knikt. De foto staat nog steeds open op mijn mobiel en Josh pakt mijn telefoon uit mijn hand. “Say is his hair here black or what?”: vraagt Josh verbaast. “Yeah, he let me spray it black with spray paint. I wonder if he got it out for today”: grinnik ik. “So you wore like disguises?”. “Actually only Niall but it was a great one”. “You can say that again man I didn’t even recognize him at first”. “Say Line, sorry to interrupt but have you seen the news from yesterday?”: vraagt Jeroen dan. Ik schud mijn hoofd, “What did something happen?”. “No it was about the award show”. “Oh now I am curious, I will look it up later”. Josh zijn telefoon gaat, “Oh that’s Louis with the plan, I’ll be right back”. Ik steek mijn duim op en Josh loopt de gang op.

Ik pak Jeroen zijn laptop uit zijn handen, “I’m borrowing this”. Terwijl ik info over de award show opzoek komt Dan naast me zitten. Even kijk ik naar hem op, “What you made me curious too”: zegt hij ter verdediging. “I guess I will explain then”: zeg ik met een glimlach. Ik vertel hem over alles, mijn zomerbaantje, Niall, de award show en mijn eigen droom om fashion designer te worden. “Woah 13 outfits for the same do date, that’s more impressive then dating a famous guy”. “Thanks Dan”. Ik draai over mijn schouder naar mijn broer, “Jeroen is this what you meant”. Jeroen leest mee over mijn schouder, “Yep that’s it”. Ik scan over het bericht, bla bla, fan gekte, bla bla de awards, bla bla hier staat het. ‘Little Mix walked the carpet in perfect harmony. It turned out that their outfits weren’t made by anyone famous. No instead they were made by non-other than Adeline Moore, Niall Horan girlfriend. Not only that but our source told us that miss Moore made the outfits of the 1D boys too and of all their dates’. “Well that sounds super”: zegt Dan. “It mentions my work I call that a good first review”: zeg ik lachend.

Dan wandelt Josh weer binnen, “Line, I got a time and place ready?”. “Give me ten minutes”. “Koffer staat in de kast”: zegt Jeroen en wijst naar de desbetreffende kast. “Thanks bro”, ik kus Jeroen op zijn wang in het voorbij gaan. Uit de koffer haal ik de laatste kleding zak die ik verstopt had, daar in zit een simpele witte jurk met een kleine groene strik op de voorkant. Onder de jurk hangt ondergoed dat matched met de strik. Met de kleding zak en mijn toilet tas uit mijn rugzak loop ik naar de badkamer aan het einde van de gang. Rechts is de vrouwen badkamer, daar kleed ik me snel om in het groene setje ondergoed en trek de witte jurk aan. Winged eyeliner, zachte lipstick en een extra laag mascara en ik ben klaar. Mijn kleding hang ik in de kleding zak, toiletspullen terug in de tas en ga terug naar Jeroens kamer. Ik pak de kleding over in mijn rugzak en trek de hakken voor bij de outfit eruit. “Now who would be so kind to lace me in?”: vraag ik, aangezien de jurk nog niet gesloten is. “Let me”: zucht Jeroen en begint de linten van het korset aan te trekken. “Thanks big bro, you’re the best”, ik druk een kus op zijn wang als hij klaar is. “Looking good Line, ready to go”: zegt Josh. “Absolutely show me the way”, ik trek mijn korte spijkerjasje aan, als ik mijn rugzak wil omhangen pakt Josh die over. “Let me carry that for now”, ik glimlach, “Fine, mister gentleman”, zeg ik plagend en Josh rolt met zijn ogen. Ik knuffel Jeroen, “See you soon, okay”, Jeroen drukt me ook plat tegen zichzelf, “I hope so”, dan laat hij me los. “Thanks for having me over, it was nice meeting you Dan”. “Take care, wonder girl”: zegt Dan met een lach, ik zwaai nog even naar de jongens en loop dan achter Josh aan. “So where are we going?”: vraag ik Josh. “Where do you think it’s Nialls birthday and the boys let him choose the restaurant”. “Nando’s?”. “That you even had to ask”: zegt Josh nep teleurgesteld en al hoofdschuddend. We nemen een taxi naar het goede restaurant want er zijn natuurlijk meer dan een Nando’s in London. Deze Nando’s is ongeveer zes straten van de jongens hun appartementen verwijderd. “They’re in a back room, very privet, so we can celebrate without press sneaking pics”: legt Josh uit. “Cool”, “So how about we stretch the surprise”: zegt Josh, sneaky grijns op zijn gezicht. Ik grijns terug, “Now what has your beautiful brain in mind”.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen