Foto bij ~ 084

Louis Tomlinson

Ergens ben ik wel wat nerveus want deze keer stel ik Colin voor aan de rest van mijn familie. Vandaar dat ik naar Doncaster rij. Niet alleen Colin zit naast me. Kian en Benjamin zitten op de achterbank. De rit is nagenoeg zonder problemen verlopen en zijn we er bijna.
Colin legt zijn hand over de mijne. 'Kalm aan, je zult zien dat het goed gaat.' Bemoedigend knijpt hij zacht.
'Is tante Fizzy en tante Daisy er ook, papa?' vraagt Kian dan.
Ik moet zeggen dat ik blij ben met de afleiding. 'Ik heb wel gevraagd of iedereen wilde komen,' knik ik via de spiegel naar hem.
Al komt Benjamin er tussendoor. 'Rrrrr.'
Waarop Colin lachend zijn hoofd wat draait. 'Wat is er, kerel, kom je aandacht te kort.' Hij strekt zijn arm naar de baby.
Daarop volgend kirt Benjamin vrolijk door het gekietel van Colin.
'Jij komt niks te kort, hoor.' Hij trekt zijn arm terug.
Wat net op het moment is dat ik mijn auto parkeer. 'We zijn er.' We stappen uit en haal ik Ben van de achterbank. Wat Colin met Kian doet, die vervolgens vrolijk naar de voordeur rent. Om glimlachend naar Colin te kijken, die Kian optilt om aan te bellen. Welke nog geen minuut later open gaat.
'Louis.' Mijn moeder kijkt naar ons alle vier. 'Hoi Kian, hoe gaat het?' Ze geeft Kian een kus op zijn wang.
Grijnzend geeft Kian haar een kus terug. 'Goed.' Tegelijk zet Colin hem weer op de grond. Waarop hij naar binnen rent.
Met een glimlach, begroet ik mijn moeder zelf. 'Hoi mam, dit is Colin.'
'Hallo, aangenaam kennis te maken.' Colin steekt zijn hand uit naar haar.
Mijn moeder denkt daar net anders over en trekt de man dichterbij. 'Welkom Colin.' Ze geeft hem een kus op zijn wang. 'Welkom in de familie.'

'Colin, wat is je favoriete spelletje?' Phoebe zit bijna zo goed als op zijn schoot. Samen met Daisy dichtbij.
'Ligt eraan. Op de Xbox is dat Mario Kart of FIFA, buiten is dat voetballen en als gezelschapspelletje vind ik kaartspellen leuk,' antwoordt hij.
Het lijkt wel het vragenuurtje te zijn want ze vuren van alles op Colin af om hem beter te leren kennen. Gelukkig reageren ze allemaal normaal op hem. Niemand heeft ook nog maar iets over Niall gezegd en daar ben ik blij mee. Maar ik denk dat het tevens komt door mam. Zij zal vast de anderen gewaarschuwd hebben.
'Papa.' Kian klimt op mijn schoot. 'Hoe laat gaan we naar huis?' Hij wrijft in zijn ogen.
Daardoor gaan mijn ogen naar de klok. Tja, we zijn hier al een paar uur. Hoe lang nog? Kian is duidelijk moe aan het worden. 'Over een half uurtje ongeveer.' Echt lang kunnen we het niet meer maken met Benjamin want ik had maar een paar flessen meegenomen. Dit is anders wel zo gezellig met de hele familie bij elkaar. Kian geniet er van. Benjamin ziet iedereen weer en heeft toch wel bij bijna iedereen op schoot gezeten. Op dit moment zit Benjamin bij Colin op schoot en is hij in slaap gevallen. Alsof hij zich volledig op zijn gemak voelt bij hem.
'Waarom ga je nu niet gewoon terug naar huis? De rit duurt al anderhalf uur en tegen de tijd dat je thuis bent, slapen ze allebei,' reageert mijn moeder.
Colin knikt. 'Lijkt me wel beter. Je hebt nog een fles voor Ben bij je.'
Nou ja, we zijn er totaal wel drie uur gebleven. 'Is goed.' Ergens wil ik ook wel wat tijd met Colin samen. Straks moet hij ook weer werken en dan zie ik hem alleen nog in de avond en weekend.

Wanneer we terug thuis zijn, slaapt Kian zelfs ook. Wat mijn moeder al voorspelde. Dan maar allebei naar bed. Wat ik met Kian doe en Colin met Benjamin. 'Weltrusten Kian.' Ik dek hem toe en geef hem een kus op zijn voorhoofd.
'Papa,' klinkt het slaperig van hem.
'Ja, schat.' Ik zie dat zijn ogen open gaan.
Hij geeuwt even. 'Hou je nog van papa?'
Ja, ergens had ik deze vraag een keer kunnen verwachten. Vooral van hem. 'Niet meer zoals vroeger, Kian.' God, de gedachte aan Niall maakt me eerder verdrietig en ben ik hooguit teleurgesteld in hem. Hij doet totaal geen moeite om zijn kinderen nog te kennen. Of pogingen om hen weer te leren kennen. Om moe van te worden. Helemaal omdat Benjamin nog altijd half van Niall is. Waarom wilt hij hen niet kennen?
'Hou je dan meer van Colin?'
Ik kan niet anders dan glimlachen bij het horen van zijn naam. 'Ik geef zeker om Colin. Jij ook, je kan goed met hem opschieten.'
Nu knikt Kian. 'Morgen weer voetballen,' zegt hij dwaas met een scheve glimlach.
Wat mij laat lachen. 'Wacht nou eerst maar af wat het weer morgen gaat doen. Weltrusten, Kian. Tot morgen.' Ik weet dat hij verder uitgeteld is tot morgenochtend. Ik sta op en ga naar de deur. Waar ik omkijk. Kian knuffelt half met zijn knuffel en heeft hij zijn ogen dicht. Om met een glimlach naar beneden te gaan.
'Hmm, dus je geeft om me.' Colin zit duidelijk op mij te wachten op de bank met wat te drinken.
Ik ga naast hem zitten. 'Jij ook om mij.' Anders zouden we elkaar niet kussen of zoenen. Iets waar ik nog altijd van geniet.
Hij knikt en brengt zijn hoofd dichterbij. 'Ik geef anders steeds meer om je, Louis.' Dan overbrugt hij de laatste paar centimeter en drukt hij zijn lippen op de mijne. Voor een lieve, doch gepassioneerde zoen. Zelfs tijdens de zoen, duwt hij mij langzaam omlaag op de bank en wrijft hij zijn heup over de mijne.
Ik kan voelen dat hij opgewonden is. Toch wil ik nog niet zo ver gaan. Alles in een rustiger tempo. Hoe lastig het soms ook mag zijn. Dan kust hij mijn hals en duwt hij mijn shirt omhoog om een kus op mijn borstkas te drukken. Ik hap naar adem. Alsof dat aanmoediging is, drukt hij de volgende kus lager op mijn buik.
'Lou, laat me, gewoon een stapje verder.' Hij kijkt me aan met donkere ogen. 'Ik zal je niet gelijk naar bed brengen.'
Benieuwd naar wat hij wilt doen, knik ik langzaam. Ten slotte kan ik de lust zelf ook niet ontkennen. Ik wil anders ook wel een stap verder. God, ik ken hem al bijna een maand onderhand en je wilt een keer wat verder komen. Het volgende moment voel ik dat hij mijn broek losknoopt en wat omlaag trekt. Dan volgt mijn onderbroek ook. Genietend doe ik mijn ogen dicht als ik zijn lippen voel.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen