Hier is een nieuw hoofdstuk! Ik weet dat het lang geduurd heeft maar ik ben op vakantie dus heb nogal weinig tijd voor jullie:(. Hopelijk maakt dit alles goed en komt er morgen weer een stukje!

p.s dit hoofdstuk is vrij kort omdat ik jullie snel een update wilde geven en de cliffhanger(die minder spannend afliep dan gepland) te beantwoorden.

Een korte stilte volgde waarna hij vervolgde: “maar een date vinden zal voor jou niet zoveel tijd in beslag nemen gok ik zo” hij knipoogde en vervolgde toen op een iets serieuzere toon. “Je nicht Roos is laatst naar me toe gekomen en vertelde over jou”


Albus schrok op en liet bijna een van de overgebleven instrumenten vallen. “Wat vertelde Roos dan?” vroeg Albus zonder te weten of hij het antwoord wel echt wilde weten. Marcel probeerde nonchalant een pot uit een rek te zoeken voor hij door zou gaan. Maar in plaats van een simpele pot kwam de hele kast naar beneden waardoor zowel Albus als Marcel aan de kant moesten springen. Normaal zou Albus hier op gelachen hebben maar met de spanning om wat Marcel zou zeggen bleef hij stil. “Uhm, dat ruim ik zou wel op” ging Marcel verward verder “Maar waar was ik? Ohja je nicht. Ze zei dat je nogal down bent laatst en haar nog geen een keer bent komen opzoeken?” er viel een stilte terwijl Albus bedacht wat hij moest zeggen. De waarheid zou het makkelijkst zijn maar dan moest hij weer een heel riedeltje aan opbeurende bullshit horen wat hem dwong te denken aan het feit dat hij een mislukkingen was. Hij koos dus maar voor de tweede optie, liegen. “Ik heb het gewoon druk gehad, nieuwe vrienden enzo..” Marcel keek hem aan en Albus wist dat hij hem niet geloofde maar gelukkig vroeg hij niet verder. “Oké, maar ga even bij Roos langs, ze is nogal bezorgt om je” Albus beloofde dat doen en bood nog aan te helpen met de potten maar Marcel stond erop dat hij van zijn vrije dag zou genieten en gaf hem ook nog een laatste opdracht. Geen huiswerk maken voor kruidenkunde, een praktijkopdracht in het weekend was volgens hem al genoeg huiswerk.

Tien minuten later liep Albus weer in de gangen en bedacht zich wat te doen met zijn vrije tijd nu. Hij kon Anton of Mason opzoeken maar hij had geen idee waar zei zich bevonden gezien ze niet in de grote zaal of de leerlingenkamer waren. Albus besloot een beetje doelloos door het kasteel te lopen in de hoop iets interessants tegen te komen. Doelloos door het kasteel lopen was echter geen goede afleiding voor Albus zijn dodende gedachte en dus besloot hij heel wat minder vrolijk terug te gaan naar de leerlingenkamer toen hij op een groepje Zwadderaars stuitte. Hij herkende Scorpio en de jongen die zich tijdens de eerste les kruidenkunde had afgevraagd Albus wel in een van de vier afdelingen thuis hoorde. “Hè Eric, is dat niet onze verdwaalde Griffoendor?” Eric heette de jongen dus. “Hmm, hij lijkt me meer een Ravenklauw, misschien moeten we uittesten of hij net zo hard is als een Griffoendor?” Voor Albus zich af kon vragen wat dat betekende voelde hij een harde klap achter op zijn hoofd waardoor hij op de grond viel. Gelach volgde en een andere klap in zijn maag terwijl hij omhoog probeerde te komen. En zo ging het een tijdje door. Albus probeerde zich enigszins te verzetten maar het waren er simpelweg teveel.

Reacties (2)

  • GoCrazy

    Ocharme Albus, dat is echt erg(huil)

    4 jaar geleden
  • ChiIdhood

    Iknga zo lezen, als ik tijd heb, en concentratie

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen