Foto bij 4

Mompelend in mezelf liep ik door het station. 'Perron 9 3/4... Waar kan ik perron 9 3/4 vinden.'
In het boek over Hogwarts stond veel over de school zelf, maar de manier om er te komen stond er niet in.
Ik durfde het eigenlijk niet te vragen aan een conducteur, omdat ik bang was dat hij me zou uitlachen. Toen ik dan uiteindelijk de moed had gekregen om er een aan te spreken, lachte hij me recht in m'n gezicht uit. Hoofdschuddend liep hij weg waarna ik onzeker om me heen keek en diep nadacht.
Ik werd opgeschrikt door het geluid van karretjes met hutkoffers over de station vloer. Ik keek naar links en zag een drietal jongens met rood haar, twee meisjes en een jongen langskomen. Achter hen volgde een groep van excentrieke personen die schichtig om zich heen keken.
Een paar van hen duwden karretjes met daarop koffers. Op een van de karretjes die ze duwden, stond een kooi met een uil. Ik dacht even terug aan de brief die ik van Hogwarts had gekregen waarin stond dat het toegestaan was een uil, kat of pad mee te nemen. Het moest haast wel dat zij ook naar Hogwarts gingen. Op een afstandje volgde ik de groep tot zij stil stonden tussen perron 9 en 10. Ik volgde met mijn ogen de bewegingen van hun monden. Ik was niet in staat om te verstaan wat ze zeiden, want daarvoor stond ik te ver weg. Mijn ogen volgden een van de roodharige jongens die recht voor de bakstenenmuur stond. Ik kon mijn verbazing niet op toen hij met een grote snelheid op de muur tussen perron 9 en 10 afliep en snel draaide ik mijn hoofd weg. Ik dacht dat de jongen met een grote klap tegen de muur zou botsen, maar dit was niet het geval. Ik draaide mijn hoofd weer terug en zag dat alles er nog hetzelfde eruit zag als de paar seconden hiervoor, het enige verschil was dat de roodharige jongen was verdwenen.
'Huh,' mompelde ik.
Ik zette me iets dichterbij waardoor ik de stemmen nu wel kon horen.
'Fred jij bent de volgende,' zei een wat mollige vrouw met net als de anderen, rood haar.
Ik volgde haar blik en keek naar Fred, die net zoals zijn voorganger een aanloop nam en op de muur af rende. Nu liet ik mijn blik op de muur gericht, waardoor ik zag dat Fred er doorheen ging. Mijn ogen werden nog wat groter toen het echt bij me binnenkwam.
'Hij rende gewoon door die muur,' fluisterde ik.
Ik schudde eens mijn hoofd. Het kon niet anders dan dat dit de toegang naar Hogwarts was. Ik bleef staan waar ik was en keek eens op de klok boven me. Nog zo'n 10 minuten tot de trein zou vertrekken. Ik zou gewoon hier blijven staan tot iedereen is geweest en dan zelf een poging wagen.

Een aantal minuten later was uiteindelijk iedereen door de muur. Ik ging op dezelfde manier staan als zij dat deden, waarna ik een aanloop nam en op de muur afrende. Ik verwachtte dat een harde klap me tegen zou houden, maar niets was minder waar. Ik opende mijn ogen weer die ik uit angst had gesloten en zag dat ik op een nieuw perron was. In de verte stond een glanzende rode trein en verder wemelde het van de mensen. Boven mijn hoofd hing een bordje met de letters: 'Perron 9 3/4'. Een gelukkige zucht verliet mijn mond. Ik was er.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen