Foto bij Chapter 66.2 ||

Theo Walcott


Ik zat vandaag de hele dag op Colney vast: eerst voor de dagelijkse portie training en daarna voor nog enkele mediaverplichtingen. Nadat ik nog een filmpje met de Junior Gunners had opgenomen, kon ik eindelijk weer huiswaarts keren. Zo'n lange werkdag zoals vandaag was niet ideaal wanneer je relatieproblemen had en niets liever wilde dan alles opgelost te zien.
Ik had Nadieh al enkele berichten gestuurd en geprobeerd haar telefonisch te bereiken, maar niets leek een succes te zijn. Met een diepe zucht scrolde ik naar de laatste berichtjes die ik haar had gestuurd.

Nadieh, I know you freaked out but can we please talk about it?

Babessz, I'm sorry I started talking about kids... I didn't mean to scare you! + I'm sorry that I was so grumpy to u...

Nadieh, can you please answer my text or just call me back?


For fucks sake, waarom kon ze gewoon niet even antwoorden? Dit was zo typisch. Hoe kon ik met haar praten als ze me voortdurend ontweek?
Terug thuis keek ik verrast op toen ik ingepakte tassen in de hal zag staan. Mijn ongeloof sloeg al gauw om in woede. Nadieh en ik hadden nog niet eens een fatsoenlijk gesprek gevoerd of ze wilde het al afbollen? Was het dan zo onredelijk van mij dat ik een baby'tje wilde? Dat ik een toekomst met haar wilde?
'Nadieh!' riep ik doorheen het hele huis. Ik had tekst en uitleg nodig.
Aarzelend verscheen ze in de gang en ze sloeg haar ogen neer toen ze me opmerkte.
'What the hell is this?! You packed all your stuff?' vroeg ik verontwaardigd.
Ze zuchtte en vond het moeilijk om een houding aan te nemen. 'Yeah... I'm so sorry, Theo, but I need some space.'
Niet weer dat excuus. 'No, you don't need space, you're scared!'
De verwijtende toon waarmee ik sprak, stond haar niet aan. Verdedigend sloeg ze haar armen over elkaar.
'Yes, maybe I am! Because you want everything all too fast! The "I love you's", the moving in together, now wanting to have a baby... you're suffocating me! Besides, do you really want to have a baby or is it just a way to try to forget about Finley?'
Die vraag kwam hard aan, heel hard. Hoe zou ik ooit Finley kunnen vervangen! Ze kwetste me hier ontzettend mee.
'How dare you even think that! No kid could ever subsitute my little Finley! But you know what? Maybe I was wrong after all... wrong for imagining a future with you! Look at you and your packed stuff, you clearly want to go so why don't we do ourselves a favour and you just bloody leave already!' Ik schrok een beetje van mezelf. Normaal klonk ik nooit zo hard, maar nu werd het me even te veel.

Anne Ramsey


'You know, hermosa, I have a surprise for you...' begon Alexis opeens. Hij klonk veel te verdacht dus bereidde ik me alvast voor op het ergste.
'And what's that?' vroeg ik, totaal niet onder de indruk.
'Wenger gave us two days off, right? How about we fly out for a romantic getaway?'
Ik moest even lachen. 'Are you serious?! Yeah, sure, let's fly to let's say Venice for two days like it's no big deal!'
Alexis grinnikte, maar keek toen weer serious. 'I didn't book for Venice but for Malaga. What do you say?'
Mijn mond viel nu nog wijder open. Hij meende het echt! Hij had gewoon achter m'n rug een weekendje weg geregeld? Voor voetballers hield het misschien niet veel in, maar ik was zulke luxe niet gewend!
'I think it's insane! And let me guess, we're flying with your private jet?! Alexis, this is amazing and all but all this luxury, it's a bit too much for me.'
'Awww guapa don't expect me to do this every weekend, though!'
Ik lachte en keek hem in zijn ogen aan. 'You're unbelievable!'
Hij grijnsde. 'You wanna go with me or not?'
'Of course! I'm just so surprised!'
'Good!' grijnsde hij. 'I love to surprise you.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen