Foto bij Chapter 72.2 ||

Theo Walcott


Het was matchday en we speelden vandaag thuis tegen Liverpool. Dat was altijd een intense wedstrijd en ik had er ontzettend veel zin in. Het was nu een week uit met Nadieh en ik had me volledig op training gestort. Als ik niet op Colney was, was ik wel in een lokale fitness te vinden of trainde ik thuis. Het hielp om mijn hoofd leeg te maken en om mijn prioriteiten weer op een rijtje te zetten: voetbal.
We wonnen die middag met 2-0 waarvan het eerste doelpunt van mij was. Het deed ontzettend veel deugd dat mijn harde werk op die manier beloond werd en het gaf me een boost die ik erg nodig had. Nadat ik gedoucht had, twijfelde ik of ik meteen naar huis zou gaan, maar uiteindelijk was ik gewoon té benieuwd om te kijken of Nadieh gekomen was, ondanks alles. Misschien kwam ze nu wel voor Alex supporteren, dacht ik bitter.
Ze was nergens in de spelerslounge te bekennen, maar Anne spotte ik wel. Die stond natuurlijk in een rustig hoekje met Alexis te frutselen.
'Hi love birds, I hope I'm not interrupting,' zei ik en kuchte om hun aandacht te trekken.
Anne liet Alexis los en begroette me met een glimlach. 'Theo, hey, what's up? How are you holding up?'
'Yeah, I'm sorry about the break-up, amigo,' zei Alexis die me een schouderklopje gaf.
'I'm fine,' gaf ik als standaardantwoord.
Anne knikte en feliciteerde me toen met mijn goal.
Ik beet even aarzelend op mijn lip, maar moest het uiteindelijk toch vragen, anders zou het de rest van de dag aan me blijven knagen. 'How's Nadieh?'
'She... she's dealing with it in her own way,' antwoordde Anne en ik had al een sterk vermoeden wat ze hiermee bedoelde.
'Going clubbing, I guess?'
'Yeah, you know how she is. But I'm really sorry that things didn't work out between you two. You seemed like one of the only guys who had a good influence on her.'
Ik was verrast om dat van haar te horen. Per slot van rekening was zij wel de grote zus van het meisje dat ik vorige week gedumpt had.
Ik zuchtte. 'Good influence or not, it's obvious that she's not ready for a committed relationship and I think deep down she never was.'

Anne Ramsey


Na de wedstrijd reden Alexis en ik met Aaron en Colleen mee naar huis. Daar trof ik Nadieh languit op de bank aan met de laptop op haar schoot.
'Have you watched the game?' vroeg ik.
Nadieh keek me aan alsof ik gek was geworden. 'Why would I do that?! I don't care whether Arsenal wins or loses,' bromde ze.
'Well, we won and Theo scored,' zei ik en ik was nieuwsgierig naar haar reactie. Ik zag haar ogen even opflikkeren met interesse, maar al snel deed ze alsof het haar niets kon schelen.
'Good for him. Only shows that he plays better without me there.'
Ik rolde met mijn ogen. 'That's nonsense! I also spoke to him briefly after the game.'
'You did WHAT?!'
'He asked how you were doing,' vertelde ik.
Nadieh's ogen konden wel vuur spuwen en ze sprong meteen overeind van de bank. 'Anne, just stop talking about Theo! I don't wanna hear it! We broke up, okay?! Just don't mention him anymore.'
Ik zuchtte en zag in dat ik haar overstuur had gemaakt. Ik verontschuldigende me waarna Alexis en ik nog bleven voor de overheerlijke cake van Colleen en toen weer naar huis gingen. Ik had me voorgenomen om me de rest van de avond niet meer druk te maken over Nadieh. Als ze me nodig had, kon ze me altijd bereiken. En als uitgaan haar manier was om de breuk met Theo te verwerken, dan moest ik haar maar laten doen.
Alexis en ik keken nog naar een film met Atom en Humber naast ons. Wanneer de aftiteling op het scherm verscheen, merkte ik dat Alexis ondertussen in slaap was gevallen. Ik grinnikte, nam Atom's staart en zwaaide ermee in Alexis' gezicht waardoor hij wakker schoot.
'Aww, baby, you're tired from the game?' vroeg ik geamuseerd.
Alexis rekte zich even uit. 'Yeah, playing for 90 minutes straight is always hard at the beginning of the new season.'
'How about we get cosy in bed then? Maybe I can give you a massage?' Ik kroop dichter naar hem toe totdat mijn lippen bijna zijn mond aanraakten. 'Maybe give you something down there?' Ondeugend liet ik mijn hand naar de rand van zijn joggingbroek gaan waarna die onder de stof verdween.
'Sounds like you don't want me to sleep!' grijnsde hij en liet me al te graag verder doen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen