De volgende dag ben ik al vroeg wakker. Ik kleed me om, pak mijn tas in en ga naar onder om te ontbijten. Mijn ouders slapen nog. Ik pak een boterham, smeer er wat jam op en eet hem voor de TV op. Daarna smeer ik een paar boterhammen voor mee naar school als mijn ouders naar onder komen. "Jij bent vroeg op," merkt mijn moeder op. "Ik kon niet meer slapen," zeg ik als ik de boterhammen in een broodtrommel doe, die weer mijn tas in gaat. "Is daar een reden voor?" vraagt mijn moeder plotseling. "Nee, hoezo?" vraag ik als ik me verbaasd naar haar omdraai. "Nou... Ik maak me zorgen over je, je bent heel veel op je kamer als je niet op school bent en die mail dat je eigenlijk helemaal niet naar school bent gegaan de vorige paar dagen," antwoordt mijn moeder. "Er is niks, gewoon druk met school," lieg ik als ik mijn jas pak. "Ik ga maar eens," zeg ik als ik de voordeur open trek. "Maar het duurt nog drie kwartier voordat school begint," brengt mijn moeder ertegenin. "Wil niet te laat komen, vooral niet na die mail," zeg ik met een knipoog als ik naar buiten loop.

Ik sta weer op het plein. Nog een half uur voor school begint... wat kan ik doen? Ik zie Jack staan en loop naar hem toe. "Hey, wat doe je hier zo vroeg?" vraag ik als naast hem staan. "Dat kan ik jou ook vragen," antwoord hij. "Maar ik deed het," kaats ik terug. "De Wonderland figuren blijven op school omdat Wonderland te ver weg is en het te gevaarlijk is om iedere dag de weg naar school te lopen door Wonderland," antwoord Jack. "Dan zal ik het ook maar zeggen, mijn oude school begint mijn ouders te mailen en bellen omdat ik de laatste paar dagen niet kwam opdagen," zeg ik. "Wat is mailen? Of bellen?" vraagt Jack. "Mailen is een bericht sturen, zonder elkaar te zien en daar kan je later op reageren. Bellen is praten door een telefoon, je kan dat over de hele wereld doen, en raar genoeg ook hier," antwoord ik als ik mijn telefoon omhoog houd. Jack pakt mijn telefoon en kijkt er naar. "En hoe bel je?" vraagt hij dan. Ik kan een glimlach niet onderdrukken, ik kan eindelijk eens slim doen over dingen uit mijn wereld. "Als eerst zet hem je aan bij dat knopje aan de zijkant," antwoord ik. Hij zet hem aan, schrikt kennelijk van het licht en gooit mijn telefoon een paar meter weg.

Na mijn telefoon te hebben opgehaald, en erachter te zijn gekomen dat het scherm helemaal kapot is, kijk ik Jack geïrriteerd aan. "Dus... hoe bel je?" vraagt hij met een schuldig gezicht. "Niet meer, je hebt hem gemold," zeg ik met een zucht als ik hem in mijn tas doe, misschien valt die nog te maken. "Sorry, ik schrok van die lampjes," zegt Jack. "Het is niet erg... ik pak je nog wel eens terug," zeg ik lachend. "Probeer dat maar eens," daagt Jack uit. "Uitdaging geaccepteerd," zeg ik als ik ga nadenken. Omdat Jack deels kat is, zou hij bang zijn voor water? Hoe dan ook, in een fontein liggen is nooit fijn. "Zullen we daar gaan zitten?" vraag ik als ik naar een bankje wijs die aan de andere kant van de fontein staat. "Tuurlijk," antwoord Jack en precies zoals gepland loopt hij langs de fontein. Ik ga naast hem lopen en duw hem zonder pardon de fontein in. Ik hoor hem keihard miauwen en eruit springen. Hij is nu een echte lapjeskat, best schattig. Ik moet lachen als Jack terug verandert in een jongen. "Waar was dat goed voor?!" vraagt hij. "Ik zei toch dat ik je terug zou pakken," antwoord ik nonchalant. "Niet grappig," bromt hij. "Het eerste stuk was grappig, het tweede niet, jij als kat is gewoon schattig," zeg ik plagend. "Wrijf het er maar in, ik haat water," zegt hij. "Net zoals de meeste katten," voeg ik eraan toe. Jack zoekt in zijn tas en haalt er een handdoek uit. "Niet meer doen..." zegt hij als hij met de handdoek door zijn haar wrijft. "Oké, kleine kitten," plaag ik hem als ik door zijn haar wrijf.

Als Jack zijn haar en gezicht heeft afgedroogd doet hij de handdoek weer terug. "Mijn kleding is nog steeds nat..." zegt hij. "Mijn telefoon is nog steeds kapot, en dat heelt niet na een tijdje, je kleding droogt wel," zegt ik. "Ik vind een sorry niet meer nodig nu je je payback hebt gehad," zegt Jack. "Is de kitten boos?" vraag ik plagend. "Ik ben geen kitten..." zegt Jack. "Hoe dan ook, we moeten nog 20 minuten hier zitten en dan school," zeg ik als ik rond kijk. We zijn bijna de enigen op het plein. "We kunnen ook school overslaan," zegt Jack met een grijns. "Spijbelen?" vraag ik verbaasd. Jack knikt instemmend. "Waar gaan we dan heen?" vraag ik. "De poort naar Wonderland is dicht, maar die naar de normale wereld niet," zegt Jack. "Oké, maar eerst je muts opzetten en een zonnebril," zeg ik. Jack zet de muts achter op zijn trui op en zijn zonnebril op. "Hoezo eigenlijk?" vraagt hij. "Mensen uit mijn wereld hebben geen katten-oortjes of reflecterende ogen," zeg ik. "Oké," zegt hij. We lopen naar de poort en kunnen er zonder problemen doorheen. Een extra dagje weekend kan toch geen kwaad?

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen