||Nymphadora ELoise ULey.

Het verschrikte gezicht van Seth vertelde mij dat hij een twijfelaar was, dat hij er nog niet voldoende voor open stond om het daadwerkelijk te kunnen geloven.
Te vroeg was om hem het boek te laten zien, het verhaal er van te vertellen.
"En jij gelooft dat er magie bestaat" was Seth zijn verbaasde stem.
"Ja, ik geloof dat er magie bestaat, ik heb het gezien" glimlachte ik, mijn neef schudde kort zijn hoofd.
Drukte zich recht, stapte naar de boom af waar hij eerder zijn broek en t-shirt te drogen had gehangen, "mooi, die zijn ook weer droog" mopperde de jongen zijn afgeknipte spijkerbroek en zijn t-shirt aan zijn lichaam trekkend. Stapte hij als laatste in zijn versleten gympen en boog hij zich door zijn knieën.
Met zijn handen wreef hij de warme dikke donzen badhanddoek tegen mijn lichaam, en na ook mijn haar verder afgedroogd te hebben, gooide mijn neef mijn jurk richting mijn hoofd, "aantrekken" mopperde de jongen. Het grote dikke donzen badhanddoek oprollend en terug in mijn rugzak proppend. Blikte de jongeman op zijn mobiele telefoon.
"Is er iets" vroeg ik nadat ik mijn jurk aan mijn lichaam geregen had.
Seth keek op van zijn mobiele telefoon, en schudde bedachtzaam zijn hoofd.
Mijn wenkbrauwen trok ik op, ik kon duidelijk zien dat de jongen loog.
"Liegbeest" mopperde ik, terwijl ik mij recht drukte, in mijn laarzen sprong en mijn rugtas op mijn rug trok.
"Ik ben helemaal geen.." protesteerde Seth, "waarom vertel je mij dan gewoon niet te waarheid" onderbrak ik hem. Mijn wenkbrauwen uitdagend gerezen en mijn oceaan gekleurde kijkers, blikte voor een korte duur in zijn hazelnoot bruin gekleurde ogen.
"Er zijn gewoon dingen die ik jouw niet kan en mag vertellen" verzuchtte Seth, schuldig blikkend, zijn hand in zijn nek drukkend.
"Prima, zeg dat dan gewoon. Verzin geen smoes, leugen, ik kon toch wel achter de waarheid" sprak ik mopperend en rende bij de jongen vandaan.
"En ik kom altijd achter de waarheid" riep ik, nog voordat ik tussen de struiken verdwenen was.
Ik wist dat Seth niet al te blij was met mijn bijdehante opmerkingen. Maar ik kon de jongen moeilijk vertellen dat verschillende personages in het boek, daadwerkelijk in onze wereld leefde. Als een soort van vervloeking hierheen zijn gehaald, dat ik magie gezien heb.
Dat haast zo licht helder als sterrenlicht schitterde of de donkere duistere magie dat haast zo zwart gekleurd is dat je het niet wilt kennen.
Hij was een twijfelaar, en sceptische jongen die het alleen geloofd door het daadwerkelijk te zien.
Daarnaast had de jongen zijn eerste leugen tegen mij uitgesproken, dat is één van de tekenen dat hij mij niet voldoende vertrouwde.
Zijn zware dreunende voetstappen hoorde ik al sneller naderen, versneld alsof de jongeman maar een paar passen hoefde te zetten. Voelde ik zijn gloeiendhete roestbruine handen mijn middel al omkrullen. En met dezelfde snelheid, werd ik opgeheven, een kreet verliet mijn mond.
"Dan mag jij wel naar jou gevoel altijd achter de waarheid komen, dat wilt nog niet zeggen dat je het ook echt daadwerkelijk allemaal mag weten" sprak Seth, zijn grip rond mijn middel, sterker makend. "Nou, geloof het maar of niet, ik heb sneller door dat men liegt dan dat jij een leugen kan bedenken" sprak ik op een bijdehante toon, tegen mijn neef.
"Ik hou er niet van als men liegt," kwam er minder schel over mijn lippen.
"Goed om te weten, dat we het over één ding al eens zijn" lachte Seth, hij sloeg rechtsaf en volgde het bemoste pad.
"Ik hoop dat je vreemde geen probleem vind" lachte Seth, zijn pas iets versnellend.
"Vreemde? Hoezo, wat is er dan?" kwam er op een tinkelende, schelle toon uit mijn keel.
"Ze zijn bezig met je slaapkamer op orde te krijgen" grinnikte Seth, de voordeur uit zijn as drukkend. Tilde hij mij op een simpele, gracieuze manier van zijn schouders en plaatste mij voorzichtig op mijn benen.
Getimmer, boor geluiden vulde mijn gehoor, Seth grijnsde breed en wees met een priemend vingertje naar boven.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen