Ik werd weer wakker rond een uur of 11 die ochtend. Gemma was naast me een boek aan het lezen.
"Goedemorgen" zei ik hees. Gemma keek op "goedemorgen". Ik rekte me uit en nam vervolgens uitgebreid de tijd om rustig wakker te worden.
"We zijn niet gemarteld" concludeerde ik uiteindelijk met diezelfde hese stem.
"Ik voel me anders behoorlijk gemarteld door dat gezaag en gewoel van jou. Ik denk dat het regenwoud wel plat ligt en ik zou ook niet verbaasd zijn als ik binnenkort verkouden zou worden" zei Gemma grinnikend. Ik zuchtte "oh, sorry Gem".
Ze grinnikte "het is al goed. Het was alleen wat koud soms".
"de volgende keer trek je maar eens flink aan de dekens of wek je me gewoon" zei ik tegen haar.
Ze haalde haar schouders op "ik zie wel, het komt wel goed. Wellicht ben ik vanavond zo moe dat ik gewoon gelijk knock-out ga zodra ik het kussen raak".
"Wie weet ja. Ik weet niet precies wat vandaag het plan is. Gewoon bijkletsen denk ik?"
Ik knikte "ik vond ze wel aardig gisteren, maar het is zo lastig om te peilen wat je moet zeggen. Wellicht is dat vandaag anders".
"Dat hoop ik ook, het was soms een beetje ongemakkelijk gisteren. Maar goed, dat viel ook wel te verwachten voor een eerste ontmoeting. We hebben ons lot toch wel in de handen van een paar vreemden gelegd, een soort van" reageerde ze.
"Dat klopt. Ik ben blij dat ze ons in ieder geval niet hebben gemarteld vannacht" zei ik nogmaals. Gemma grinnikte "dat zou nog eens wat zijn".
Ik nam zelf ook maar een boek er bij, gezien we beide niet echt de neiging hadden om al naar beneden te gaan. We kenden ze nog niet echt en dan ging je ook niet zo snel vrijwillig beneden zitten. Dat kon nog wel eens ongemakkelijke gesprekken opleveren en die konden we op deze manier tot dusver voorkomen.

Een half uurtje later kleedde we ons toch maar eens om in nette kleding en poetste we onze tanden, waarna Gemma ook nog haar make-up deed. Ik keek gewoon geïnteresseerd toe. Het was niet iets wat ik vaak zag, gezien Louis natuurlijk geen make-up droeg. Gemma grinnikte "is het spannend?"
Ik knikte gewoon terwijl ik toe keek. Toen we uiteindelijk naar beneden liepen was het 5 minuten voor 12.
Mary en Phil begroette ons beiden en wezen aan waar we konden gaan zitten. Gemma en ik namen plaats aan de netjes gedekte eettafel. Ze hadden overduidelijk veel moeite er voor gedaan, wat ik natuurlijk wel waardeerde.
"Dus.. Jullie wonen nu beide in New York?" begon Phil terwijl hij een croissaintje nam. Gemma en ik knikte beide. "Ik woon er nog maar net, dat was wel zo handig in verband met mijn baan" ging Gemma er op in. Mary vroeg verder naar haar baan en Gemma nam uitgebreid de tijd om die uit te leggen. Ik was bezig met mijn broodje en daar zo in mee gezogen dat ik niet eens door had dat ze mij nu vroegen wat ik voor de kost deed.
"Ik ben een kunstenaar en tegenwoordig een leraar kunst op NYU" zei ik met enige trots. Natuurlijk kon ik de vraag wel verwachten hoe mijn kunstwerken er uit zagen. Ik nam mijn telefoon er bij en glimlachte automatisch bij mijn vergrendel scherm met een foto van Louis en mij. Die had ik nu ingesteld omdat er toch niemand van school rond liep waar ik het voor hoefde te verbergen. Bovendien zag ik graag zijn gezicht wanneer ik hem moest missen.
Terwijl ze door de galerij scrolde draaide Phil op een gegeven moment de display "en voor zulke schilderijen? Gebruik je daar echt een model voor dat er naast zit?"
Ik glimlachte bij het aanzicht van mijn portret van Louis.
"Ja.. Ja hem ken ik wel" zei ik grinnikend. Gemma grinnikte ook "Harry is helemaal over the moon". Ik voelde dat ik bloosde.
"Oh dus deze jongen is wel speciaal?" vroeg Mary glimlachend. Ik grijnsde tevreden "dat is mijn vriend".

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen