yep, een cop- out. Sue me.

De volgende dag werd aan het ontbijt de mededeling gedaan dat Perkamentus ontvoerd was en vervangen door een dubbelganger die pas gearresteerd was nadat Lupos hem aangegeven had omdat hij hem, tijden geleden iets had laten doen - wat dat was werd zorgvuldig geheimgehouden- en omdat hij 'toevallig' op de echte Perkamentus was gestuit, kort daarna. Sherlock kokhalste bijna zodra hij zich realiseerde dat dit impliceerde dat dat hele gedoe met Veritariserum dus volledig oke was volgens hem, als het maar bevolen werd door de echte Perkamentus, en ook dat het blijkbaar niet direct verteld werd als er zoiets gebeurde want in hoofdstuk 14 had Perkamentus net gedaan alsof hij het wel degelijk was geweest die de val had gezet. Dus waarom werd het nu ineens wel verteld? Volgens vage geruchten, omdat het uitlekte en het het ministerie letterlijk bekogeld was met uilen vol brulbrieven omdat iedereen dacht dat het Zwarts was en omdat het ministerie wilde voorkomen dat ouders hun kinderen van Zweinstein haalden, door te zeggen dat het een 'gewone' dooddoener betrof die al gearresteerd was. Verder kreeg hij te horen dat hij om 20:00 precies bij Lupos moest zijn en dat het nieuwe semester begonnen was. En toen...ging de dag gewoon verder. Er werd niet gesproken over de situatie door de leerkrachten, niet gezegd welke maatregelen genomen werden om dit te voorkomen, niets. Het enige dat Sherlock merkte was dat iedereen het te druk had met mompelen of briefjes schrijven om hem vuile blikken toe te werpen. Om kwart voor acht vertrok hij en was op tijd op z'n detentie.

'Goedenavond,' groette Lupos hem. 'Je moet deze kooi schoonmaken. Zonder magie'

Hij gebaarde naar de kooi tegenover de deur. Sherlock trok een wenkbrauw op. Lupos bleef hem zwijgend observeren. De opgetrokken wenkbrauw begon pijn te doen na ongeveer een minuut, zodat hij genoodzaakt was deze te laten zakken. Epic fail.

'Dat houdt geen enkel verband met waarom ik überhaupt een detentie kreeg.' zei hij gefrustreerd. Nu was het Lupos' beurt om een wenkbrauw op te trekken.

'Moet dat dan? Ik heb de regels doorgenomen en nergens staat dat dat verplicht is maar als jij een in de tovenaarswereld geldende wet hebt die het tegendeel beweert...'

Met tegenzin schudde Sherlock het hoofd. Vlak daarna vloog z'n staf uit het gewaad naar Lupos en ging Sherlock met tegenzin aan de slag. Na enige tijd dacht hij onwillekeurig terug aan zichzelf op verschillende leeftijden, tot zijn grote verbazing. Dat hield gauw genoeg op, gelukkig. Binnen een halfuur was hij klaar en mocht gaan. Anticlimax, much? dacht hij op weg naar de Griffoendortoren

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen