Foto bij 011 • Het Potter Plan


Alsof de klonk vaker stilstond dan vooruit tikte, druppelde de dagen langzaam voorbij. Er veranderde weinig voor Eleanor. De Dooddoeners bleven haar venijnig weten dat ze niet welkom was in hun gezelschap door haar wekelijks met hun magie te bewerken. Het begon gewenning te worden en ze wist niet beter dan dat ze soms in haar kamer werd opgewacht. Was het niet voor het feit dat er magie werd gebruikt, had Draco al lang iets opgemerkt. Of misschien wilde hij het niet merken. Ze praatte er niet met hem over. Net zoals ze niet sprak over haar veranderingen. Op het eerste gezicht merkte ze er zelf weinig van, tot het moment daar kwam dat ze opnieuw stemmen in haar hoofd begon te horen wanneer ze van de pijn was flauwgevallen na een marteling. Ze hoorde ze steeds vaker. Ook in haar dromen. Het kwam zelfs voor dat ze twijfelde aan haar eigen bestaan, doordat ze zich steeds vaker een ander persoon voelde. Het was onbeschrijflijk en af en toe dacht ze dat ze gek werd. Misschien was dat ook wel zo. Het was niet de eerste keer dat Bellatrix iemand tot waanzin had gedreven met martelingen. Ze zou zo de volgende kunnen zijn.
      Op andere dagen besteedde ze haar tijd met Draco in de zolderkamer of alleen op haar kamer en wanneer ze niks te doen had, doorzocht ze Malfoy Manor. Als het niet was voor de kalender die ze bijhield, zou ze zijn vergeten welke dag het vandaag was. Ze markeerde de dagen van haar beproevingen, daar Voldemort veel van haar verlangde. Ze moest geheimen doorgeven voor zijn snode plannen of kleine klusjes uitvoeren zoals het voeren van zijn slang, voor wie Eleanor toch bleef slikken wanneer ze die zag. Tot nu toe waren de beproevingen niet zwaar. Ze voelde zich meer een schoonmaakhulpje dan een persoon die een toekomstig Dooddoener zou zijn. Maar ze zette haar verstand op nul en voerde ze uit. Ze vroeg zich vaak af wanneer er wat spannends zou gaan gebeuren. Iets waardoor ze zich echt kon bewijzen. Uiteindelijk kwam die dag.

      ’Yanxley, Snape, jullie zijn bijna te laat,’ klonk de hoge, heldere stem aan het einde van de tafel. De twee waren dagen geleden afwezig geweest van Mafloy Manor. Eleanor stond in stilte tegen de muur naast de haard geleund en keek aandachtig toe. Dit was de eerste keer sinds tijden dat er weer een vergadering was geregeld en zij aanwezig mocht zijn als gast in plaats van als gevangene. Ze bleef daarom ook zwijgzaam en hield zich op de achtergrond.
      'Wat is het nieuws?' vroeg de heer, terwijl hij kalm zijn handen onder zijn kin vouwde en de twee aandachtig aankeek.
      ’Mijn excuses, mijn heer,’ antwoordde Yanxley en hij boog kort. ‘De Orde van de Feniks is van plan Harry Potter volgende week zaterdag, bij het vallen van de duisternis, over te plaatsen vanuit zijn huidige onderduikadres.'
      Eleanor hoorde de naam van haar vroegere vriend vallen en spitste haar oren. Het kon niet anders dan dat de heer zijn zinnen op hem had gezet, al vroeg ze zich af waarom hij haar er nog niets over had gevraagd. Snape kon veel voor hem betekenen, maar zij kon meer. Ze wist dat het met vertrouwen te maken had, die had zij immers nog niet verdient. De kans was haar echter ook nog niet gegeven. Haar was alleen leed geschonken.
      De belangstelling nam zichtbaar toe aan de tafel. Bijna elke Dooddoener rechte zijn rug en spitsten zijn oren net als zij had gedaan. Eleanor keek om naar Bellatrix, wiens grijns op haar gezicht groeide en ze gokte dat ze de jongen in haar hoofd al een Crusio toestuurde. Ze richtte haar ogen op Draco, maar bij hem was de minste enthousiasme op te vangen. Het ging over zijn eigen vijand en toch wilde hij hier niets van weten.
      Voldemort knikte langzaam. 'Zaterdag.. Goed. Heel goed! En die informatie is afkomstig-?'
      'Van een bron die wij gesproken hebben,' vulde Snape hem aan.
      'Heer,' sprak Yanxley toen en keek even schichtig om naar Snape, 'ik heb andere berichten vernomen over een dwaalspoor. Mijn bron was overtuigd dat hij door een hele groep Aurors verplaatst zal worden.'
      'Juist ja.' De bleke man met de slangachtige ogen wreef nadenkend onder zijn kin. 'Het is een begin. Het zal een klus woorden de Aurors te onderscheppen, maar de jongen zal niet moeilijk te ontdekken zijn.'
      Eleanor keek de tafel langs en fronste haar voorhoofd. Ze begreep niet hoe de heer er zo simpel over dacht. Of was het een manier om haar uit haar schulp te lokken?
      Ze voelde hoe een misselijk gevoel in haar onderbuik het idee in haar hoofd tegensprak, maar iets was sterker dan dat. Ze kuchte zodat ze de aandacht kon opeisen van de heer en direct klonk er een fel gesis vanaf de tafel. Bellatrix keek haar moordend aan, maar Eleanor richtte haar aandacht op de duistere heer. De rood doorlopen ogen joegen de rillingen over haar rug. Even borrelde spijt van haar actie op, maar een weg terug was er niet. Haar brutaliteit zal nog gestraft worden, maar wetende dat ze niet meer zouden doen dan het martelen dat ze al weken doorstond, waagde ze het erop. ‘Met alle respect, mijn heer, de Orde zal Potter niet zomaar transporteren zonder maatregelen. U kunt u zich voorstellen dat ze maatregelen gaan nemen.’
      'Addergebroed! Leer te zwijgen!' Zo vlug dat Eleanor het niet in de gate had, was Bellatrix van haar stoel gesprongen en had haar hand om haar keel gedrukt. Met zoveel kracht sloeg haar hoofd tegen de muur dat Eleanor bijna sterretjes zag. Ze hoeste instictief toen de heks op haar luchtpijn drukte.
      Draco schoof zijn stoel met kracht over de grond om haar te hulp te schieten, maar Eleanor hield haar hand op. Ze wachtte tot Draco zich weer in zijn stoel liet zakken, maar hij hield zijn ogen strak op haar gericht.
      'Bellatrix,' klonk de heldere stem toen weer, maar nu een stuk strenger. 'Ik zorg wel voor een passende staf voor haar brutaliteit, maar nu, laat haar spreken.'
      Nog een keer werd de hand hard tegen haar strot geduwd, voordat Bellatrix haar hand van haar keel haalde en Eleanor hoestend naar adem hapte. Een paar tellen was dat het enige geluid dat door de kamer schalde. Geen van de Dooddoeners leek enige aandacht aan haar te schenken, niet totdat ze weer rechtop stond en durfde te spreken.
      'Ik kan u verzekeren dat het niet alleen bij een groep Aurors zal blijven. Zijn vrienden zullen hem bijstaan en ik ken die vrienden. Ze hebben een list klaarstaan om het voor u een stuk moeilijker te maken, dat weet ik zeker.'
      De hoofden aan tafel richtten zich op het hoofd van de tafel. De rode ogen bleven op haar gericht en Eleanor slikte. Terwijl de seconden voorbij tikte, werden haar zenuwen aan het licht gebracht; zweetdruppeltjes parelde op haar voorhoofd en hoewel haar gezicht kalm leek, verkeerde de rest van haar lichaam in doodsangst. Een stem in haar hoofd zei haar dat ze niet moest ingeven. Dezelfde stem die ze in haar dromen hoorde; zacht, helder en dwingend, maar nu ook vertrouwd. Ze ademde een keer diep in en rechtte haar rug. Ze twijfelde niet aan haar woorden; zijn vrienden zullen hem gaan helpen. Dat wist ze. Nu moest Voldemort er nog in gaan geloven.
      Uiteindelijk leek het alsof dat gebeurde. 'Ik twijfel niet aan je opmerking. Spreek mij nogmaals tegen en het zal je duur komen te staan. Maak je schaars. Snape,' zei hij terwijl hij zich tot hem richtte, 'breng haar straks hier.'
      Eleanor en haar professor wisselde een blik af en toen sloeg ze haar ogen neer. Ze vervloekte zichzelf voor haar grote mond. Ze boog eerbiedig voor de duistere heer en verliet de kamer.


Reacties (5)

  • GossipGirl21

    Oe wat is er gebeurd?

    2 jaar geleden
  • Histoire

    Ik hou hier niet zo van. Ik had haar liever toen ze vriendelijk was. Een beetje duisternis in een persoon of gemeenheid kan me niet schelen, maar nu begint ze echt kwaadaardig te worden

    3 jaar geleden
    • Laleah

      Bellatrix is er niets bij :')

      3 jaar geleden
    • Histoire

      Inderdaad Bellatrix is nu niet bepaald zo koelbloedig als dit te noemen. (;

      3 jaar geleden
  • ProngsPotter

    Waaiit, wat heeft ze fout gedaan? Dit is best nuttige informatie, right?

    3 jaar geleden
    • Laleah

      Natuurlijk! Maar ze sprak wel voor haar beurt. Goed excuus om haar te grazen te nemen natuurlijk hahaha

      3 jaar geleden
  • Altaria

    O damn

    3 jaar geleden
  • GoCrazy

    Oh F*ck O.o

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen