Foto bij 031

Taylor Lancaster

Juist omdat ik de avonddienst heb, is het makkelijker om overdag wat afspraken te hebben. Nu heb ik net mijn contracten, met de andere meiden, opgehaald bij Sebastian en heeft hij er alle respect voor dat we eerst alles rustig door willen lezen voor we het tekenen. Alles is ook geregeld voor het huis en is het nu van mij. Mijn moeder is bezig met het zoeken naar een flatje.
Al is het me wel opgevallen dat Riley vier dagen niet in de sportschool is. Wel lekker rustig, daar niet van, maar anders komt hij gemiddeld drie tot vier keer in de week om te trainen.
'Waar denk je aan?' Joss komt naast me staan en hebben we uitzicht over het gedeelte van het parkour.
'Dat het heerlijk lekker rustig is. Heeft Riley soms een schorsing gehad?' wil ik van hem weten.
Joss denkt na. 'Nee, hij heeft een waarschuwing gekregen hier maar verder zou ik het niet weten. Wat is er? Mis je hem,' zegt hij met opgetrokken wenkbrauw.
Ik schud mijn hoofd. 'Nee, dat niet maar ik weet dat hij er normaal vier keer in de week is en nu is hij nergens te bekennen. Iemand die zo fanatiek is, zou de sportschool niet overslaan.'
'Misschien is hem iets overkomen dat hij niet kan.' Joss haalt zijn schouders op. 'Maar ik hoor wel dat je je ontslag ingediend heb. Waarom zou je hier weg willen?'
Daardoor glimlach ik. 'Goed gehoord.' Zelfs na mijn zes weken opzegtermijn is het mogelijk dat ik weg kan. Niet dat ik eerst iemand moet inwerken. Genoeg toezichthouders dus.
'Waarom ga je weg?' Joss kijkt verbaasd.
'Omdat ik, met de meiden, meer met parkour kunnen doen. We zijn ontdekt via YouTube en ik kan een contract tekenen voor management en sponsors,' leg ik uit. 'Het hele idee erachter is om parkour en freerunning aantrekkelijk te maken voor vrouwen. Tot nu toe lijkt het nog altijd een mannensport en dat is het niet.'
Nu lijkt hij meer verbijsterd te zijn. 'Dus je kan echt met parkour en freerunning je geld verdienen?'
Ik grijns naar hem. 'Ja.'
'Wat houdt dat in? Dat je straks de vrouwelijke versie bent van Storror?'
Tja, zo zou je het kunnen zien. 'We mogen ons dan in een soort mannenwereld begeven maar we zijn niet te vergelijken met een andere groep als Storror.' Ik rol met mijn ogen.
'Juist, dus jullie gaan alle acht weg. Wanneer kunnen jullie dan beginnen en levert het echt genoeg geld op dat je thuis alles kan betalen?' Joss lijkt wat achterdochtig te zijn.
Knikkend glimlach ik. 'Ja, alles is geregeld en zo ook de financiën.' Zelfs in het contract met management is het goed geregeld. Dat is het eerste contract dat ik gelezen en getekend heb. Morgen weer een paar contracten. Misschien dat ik maandag de contracten getekend heb en in kan leveren. Sebastian heeft zelfs verteld dat we zelf moeten gaan bespreken wat we willen voor onze kledinglijn. Ja, en daar zit ik ook nog mee. Ik wil het liefst dat we straks onze eigen kleding ook zelf online kunnen verkopen zonder dat H&M er tussen zit. Wie weet een echte eigen professionele website.

Wanneer ik weer thuis ben, zoek ik de contracten op. Echt moe ben ik nog niet en ga ik, met een kop thee, naar mijn werkkamer. Waar ik alles echt wil houden om het zo gescheiden te houden. Oké, nu eerst het contract met H&M. Uit de grote envelop haal ik het juiste contract en begin ik met lezen. Hoe lang zitten we hier aan vast? Is er een mogelijkheid dat we onze eigen kleding op onze eigen website kunnen verkopen? Uiteindelijk zouden we zoveel mogelijk onszelf moeten zijn als een groep.
'Is er volk?'
Even kijk ik naar de klok. Serieus. Nu nog. Het is kwart voor elf. 'Ja, hier,' antwoord ik vanzelf. Aan de andere kant komt dat goed uit want ik ben toch nieuwsgierig. Riley is vier dagen niet in de sportschool geweest en ik weet dat ik Benj zelf gebeld heb. Heeft hij er wat mee te maken? 'Weet dat ik het niet laat meer maak.' Ik ga hem tegemoet. Meer omdat hij niet hoeft te weten hoe het er voorstaat met de contracten en Sebastian.
'Ik hoop niet dat je het erg vindt,' gebaard Benj naar de kop thee, die hij zichzelf ingeschonken heeft.
Kort schud ik mijn hoofd. 'Eigenlijk komt het even goed uit.' Ik neem een slok van mijn thee. 'Wat heb je met Riley gedaan?'
Nu kijkt hij zo onschuldig mogelijk. 'Ik heb niks met die vent gedaan.'
Ik lik over mijn lippen. 'De anderen dan? Ik weet dat ik je zelf verteld heb wat hij gedaan heeft en je was toen bij de anderen. In de sportschool had ik Callum op de behandeltafel en hij kende Riley gelijk bij naam.'
Hij richt zijn blik op de grond en veranderd zijn gezicht.
Iets dat mij nu helemaal verteld dat hij, en zijn vrienden, wat gedaan hebben. 'Benjamin Cave, wat hebben de anderen gedaan?' Ik begrijp heel goed dat Riley door zijn gedrag wel een vuist verdiend maar dat hij helemaal uitgeteld is, vind ik weer te ver gaan.
Zijn ogen kijken langzaam op. 'Ik geloof dat Chris, Max en Josh achter hem aan zijn gegaan...'
'Ja, en wat heb jij gedaan? Het opgenomen met een camera? Je bent nooit ver weg als het ook om Max gaat,' weet ik van hem en laat ik hem niet uitpraten.
Afwerend komen zijn handen omhoog. 'Je gaat me niet zeggen dat je het afkeurt.'
Met een diepe zucht kijk ik hem aan. 'Wie heeft hem te pakken gehad?'
'Chris had hem als eerste ingehaald,' beantwoord hij mijn vraag. 'Denk maar niet dat ik Chris anders tegenhoud. Daarna wilde Max hem nog een vuist geven en Josh ook...'
Ik sla mijn armen over elkaar. 'Wat? En jij niet? Wees eerlijk tegen me.' Ten slotte weet ik heel goed hoe beschermend deze jongens zijn als het om ons gaat. Daar zijn we gewoon een hechte groep voor.
'Ik heb hem alleen een gebroken neus gegeven,' bekend hij dan. 'Je keurt het af.'
Waarop ik mijn hoofd schud. 'Nee, ik keur het niet af maar ik keur het ook niet allemaal goed. Een paar vuisten was genoeg geweest. Chris kennende ligt Riley nu in het ziekenhuis en dat is hij het niet waard.'
'Tae, hij moet gewoon met zijn klauwen van jou afblijven. Die Riley gaat te ver omdat hij je in de sportschool lastig valt en daarbuiten,' gaat Benj verder. Hij zet zijn thee neer en trekt mij in een knuffel. 'Je bent een van mijn beste vriendinnen en als er iemand aan jou komt, terwijl jij het niet wilt, krijgt hij met mij te maken. Net als mijn vrienden en dat weet je.' Hij legt zijn handen om mijn gezicht. 'Je betekend veel voor me. Met wie je ook een relatie krijgt, hij moet eerst langs mij en de anderen. Begrijp dat, oké.' Hij drukt zelfs een kus op mijn voorhoofd. 'Ik wil anders niet zien dat iemand je pijn doet,' mompelt hij nog.
'Niet lang meer. Ik heb mijn ontslag al ingediend en nu lees ik rustig alle contracten voor ik het teken,' verander ik van onderwerp. 'Waarschijnlijk kan ik maandag terug naar Sebastian en geef ik hem de contracten getekend terug.' Het doet me toch wel goed dat ik zulke goede, en vooral beschermende, vrienden heb.
Zijn blauwe ogen veranderen op slag en sluipt er de bekende lach in. 'Dus je staat straks ook onder contract.'
Ik knik en gebaar naar zijn kop thee. 'Ja, maar wat ik zeg, eerst alles goed doorlezen. Als er nog iets is, kan het nu nog veranderd worden. Dat gaat niet als ik getekend heb want dan ga je akkoord met de voorwaarden van de sponsor.'
Grinnikend neemt hij een slok van zijn thee. 'Jouw rol binnen de groep zal op het gebied van management liggen.'
'Als je thee op is, ga je terug naar huis,' geef ik aan. 'Ik heb nog tot tien uur gewerkt en ik wil zo naar bed.'
Benj drinkt zijn thee dan al op. 'In het weekend met zijn allen naar Buckland gaan?'
Zwemmen en zandduinen. 'Ik wil wel maar ik weet niet wat de anderen willen doen? Misschien hebben sommige al plannen.'
'Geeft niet, ik hoor het wel.' Na nog een knuffel, gaat hij weg.

Reacties (1)

  • Malikx

    Ik zou ook achterdochtig zijn ineens je geld daarmee verdienen mmh? En de vriendschap is sterk al heb ik soms meer het gevoel dat taylor de mama vande groep is en altijd baas speelt..

    3 jaar geleden
    • Writex83

      Ze weet juist dat ze niet de baas is. Verder probeert ze iedereen bij elkaar te houden én gefocust. ;p

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen