Foto bij 032

Taylor Lancaster

Het is ongelofelijk dat de leuke dingen altijd zo snel gaan, terwijl het op mijn werk zo langzaam gaat. Het weekend is alweer voorbij en het was zeker gezellig. Met zijn allen bij Buckland bij het meer. Nog steeds dat ik nog de avonddienst heb maar dat geeft mij wel wat tijd om overdag wat te doen. Vandaar dat ik nu naar Sebastian ga. De contracten heb ik gelezen en, op één na, heb ik ze allemaal getekend.
Gister nog met de meiden uitgebreid overlegd over ons contract bij H&M en dat ik het liefst onze kleding ook online wil verkopen op onze eigen website. Dat we zo de verantwoording bij onszelf houden. Iets waar iedereen het mee eens is. Om die reden heb ik nu een afspraak gemaakt bij Sebastian. Volgens de klok bij de secretaresse ben ik keurig op tijd.
'Taylor, kom verder.' Sebastian doet net de deur open van zijn kantoor.
Met de contracten loop ik naar binnen en schud ik eerst zijn hand. 'Goed je weer te zien.'
Een glimlach is kort te zien. 'Je bent de eerste die de contracten zo snel terug brengt. Heb je ze getekend of ben je zo snel omdat je nog vragen hebt?' wilt hij weten. 'Wil je wat drinken? Koffie of thee?'
Even schud ik mijn hoofd. 'Ik hoef niks, dank je.' Ik geef de envelop aan Sebastian.
Welke hij gelijk open maakt en de contracten eruit haalt. Om het één voor één na te kijken. 'Je hebt alleen het contract met H&M niet getekend. Moet er iets veranderd worden?'
'Voordat jij kwam, zaten we zelf te denken aan een eigen kledinglijn en we willen het liefst de verantwoording bij ons zelf houden,' begin ik. 'Op die manier kunnen we straks de kleding online verkopen op onze eigen website. Dat is iets wat we allemaal willen. De kledinglijn volledig onder onze eigen naam, de originaliteit en alle verantwoordelijkheden die daarbij horen.'
Het is te zien dat Sebastian nadenkt. 'Ze willen anders wel investeren om jullie verder op weg te helpen.'
'En dat stellen we zeker op prijs maar we denken meer aan een soort samenwerking dat hun de eerste zijn waar onze kleding in de winkel kan hangen en dat het via onze eigen website te koop zal zijn,' leg ik verder uit. 'Met de eindverantwoording bij ons. Wij zijn wel degene die de shirts zullen ontwerpen met plaatjes, quotes of afbeeldingen. Waarom zouden we dan niet zelf alle rechten behouden voor de kledinglijn?'
Begrijpend knikt Sebastian. 'Ik kan H&M benaderen en ze het voorstel geven van jullie. Ben jij dan het eerste aanspreekpunt voor Fugite?'
'Ja,' glimlach ik. 'Zelf is dat een onderdeel geweest van mijn opleiding en daar zal ik zeker gebruik van maken. Denk je dat H&M ermee akkoord zal gaan dat ze wel onze kleding kunnen krijgen maar dat wij alle rechten en plichten behouden omtrent de kledinglijn?'
Sebastian vouwt zijn handen in elkaar. 'Misschien wel,' zegt hij dan. 'Al heb je kans dat de investering dan iets omlaag gaat.'
Ik ga rechtop zitten. 'Elk startkapitaal kan ons verder helpen dus we zijn overal blij mee. We zijn ons ook bewust dat we onze eigen reclame maken voor de kleding.' Zeker wel dat ik mijn eigen ontworpen kleding constant zou dragen.
'Wat dat betreft, wil je ongeveer wat Storror nu heeft. Eigen kleding en accessoires. Komt er dan ook een armbandje of ketting?'
Waar ik om lach. 'Echt veel sieraden dragen we niet maar een rubber polsbandje zou wel kunnen. Vergeet niet dat je met sieraden ergens aan kan blijven hangen en dat levert ergere verwondingen op dan een simpele schaafwond.'
'Goed,' zucht hij en blijkbaar op een goede manier. 'Ik denk dat H&M niet zo moeilijk zal doen. Ze kunnen het jullie niet kwalijk nemen dat je zelf alle rechten wilt behouden om jullie aankomende kledinglijn. Buiten die verandering om, zal ik de afspraak met hun wel laten staan, daar krijg ik nog een bevestiging van, want dat kunnen jullie meenemen als je echt aan de slag wilt voor het ontwerpen van tops, shirts en eventueel broeken. Denken jullie daar wel aan?'
'Dat zeker wel, ja,' verzeker ik hem. 'Momenteel hebben Deanna, Misha, Jamie en ik ons ontslag ingediend. Wij zijn over grofweg gezegd zes weken beschikbaar voor afspraken. Daarna volgt de rest, op die manier hoeven ze niet opeens acht vacatures op te vullen.'
Sebastian is even geduldig en vriendelijk. 'En denk je dat de anderen deze week ook de contracten inleveren?'
'Is het mogelijk om die contracten anders op te sturen via mail? Dat het inscannen is en opsturen?' Het is echt even wennen om een strakke broek aan te hebben. Puur voor dit soort afspraken dat ik wel een paar normale broeken heb. Al draag ik ze niet vaak.
Gelukkig knikt hij dan. 'Dat is geen probleem.'

'Oké, om te beginnen een topje, T-shirt en hoodie met onze naam en datum?' vraagt Leah en kijkt de groep rond.
Onze bespreking over onze kledinglijn en we moeten ergens beginnen. Ik knik naar Leah. 'Klein beginnen. Uitbreiden kan altijd.'
Jamie wrijft zelfs in haar handen. 'In wat voor stijl willen we onze letters hebben? En niet dat ik het van Storror af wil kijken maar hun hebben het met een boog gedaan, vijf sterren en daaronder de datum.'
'Je wilt dat we in acht nemen wat hun gedaan hebben om juist zelf origineel te blijven,' grijnst Serina. 'Wat denk je van een soort graffiti stijl voor de letters. Onze naam met hoofdletters en groter dan de datum.'
Deanna's lach is even breed. 'Of een soort symbool dat iets voor ons betekend...'
'Geen vleugels,' komt Keri er tussen. 'Daar maakt iedereen gebruik van.'
'Sowieso wel onze naam in het klein als een merk als we foto's gaan gebruiken,' oppert Cameron en is ze bezig in een schetsboek. 'Trouwens, misschien een vogel? Wat symboliseert vrijheid voor jou? Denk daar maar over na.'
Misha drinkt eerst haar glas leeg. 'Van onze naam de F en de E iets groter dan de rest en wat denk je van vleugels maar in de vorm van een soort tatoeage?'
Als ik er zelf over nadenk, is het beter om eerst eens te kijken wat de stijlen zijn als het om het lettertype gaat en de grootte ervan. Misschien dat dat ons juist iets beperkt. Zeker als we straks de kleding online willen verkopen. Wij moeten het ook ergens vandaan halen. Zo rondkijkend, is iedereen met elkaar in gesprek en horen we niet eens iedereen omdat sommige echt door elkaar praten. Met het lepeltje van mijn theeglas, tik ik tegen het glas aan. Snel dat het stil wordt. 'Voor we er zelf uitkomen wat we willen, kunnen we beter op internet kijken naar wat mogelijk is voor ons betreft het allereerste ontwerp,' zucht ik. 'Wij moeten de kleding ontwerpen maar waar wil je dat doen? Dus we moeten iets vinden waar we zowel topjes, T-shirt en een hoodie kunnen ontwerpen. Eventueel met de mogelijkheid van broeken erbij. Daarna, als we dat gevonden hebben, gaan we kijken welke lettertype er zijn en de lettergrootte.' God, omdat ze zo enthousiast en blij zijn, lijken ze nauwelijks nog na te denken.
'Ehm, daar heeft ze gelijk in,' is Cameron het met me eens. 'We moeten eerst gaan kijken waar we de kleding kunnen ontwerpen, dat het genoeg mogelijkheden bied en daarna zien we wel verder.'
Keri slaat haar armen over elkaar. 'Waar ben jij dan mee bezig? Je bent wel aan het schetsen.'
'Als ze daardoor kan nadenken, maakt het mij niet uit,' haalt Leah haar schouders op. 'Wat denk je om intussen tijdens het trainen foto's te maken. Wie weet dat het nog eens materiaal is voor kleding.'
Ik zucht erom. 'Cameron, misschien dat je wilt puzzelen met onze naam en een figuurtje die een sprong maakt of iets in die trant.'
'Oh, die vind ik leuk gevonden,' grinnikt Deanna. 'Kijk wat je ervan kan maken. Dat is anders zeker een leuk idee.'
Cameron schrijft nu wat op. 'Ik werk thuis wel aan een paar schetsen. Pas als ik dat heb, laat ik het zien.'
'Je hebt groot gelijk,' ben ik het met haar eens. 'Eerst maar eens kijken waar we de basis kunnen bestellen en ontwerpen. Dus we zijn het wel eens voor een topje, T-shirt en een hoodie?'
Nu knikt iedereen.
'Ja, en tegelijk uitkijken dat een short en trainingsbroek ook tot de opties behoren om te kunnen ontwerpen en bestellen.' Tevreden drinkt Serina haar glas leeg.

Reacties (1)

  • Malikx

    Ik wil ook een hoodie xd

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen