Foto bij 042

Taylor Lancaster

Even doe ik alsof ik ga vallen. Al heb ik prima mijn evenwicht en grip op het muurtje. Om vanuit mijn plek nog een achterwaartse flip te maken en een loser gainer. Als laatste spring ik met een kurkentrekker omlaag.
Misha steekt haar duim op. 'Ziet er goed uit.'
Keri grinnikt. 'Ja, in die kleding ook wel.'
Wat deze keer een legging is en een topje en schoenen in het kobaltblauw. Uiteraard wel een trui erop. Ik wil niet te snel afkoelen en ziek worden. De temperatuur mag dan aangenaam zijn, maar ik ben wel voorzichtig. Keurig geland krijg ik een flesje water van Keri. 'Wat is er, jaloers.'
'Voor mij is het Adidas maar ze hebben mij nog niks gestuurd,' mokt Misha wat.
Dat laat me lachen. 'Ah, kom op, voor mij was dit een verrassing. Ik heb morgen de fotosessie pas.' Iets waar ik naar uitkijk. O shit. Het uniform verraad dat er politie op ons af komt. Met de camera rommel ik wat in mijn rugtas maar eigenlijk ruil ik de memorie kaart snel om. Voor het geval dat ik anders alles moet wissen. Zou zonde zijn.
'We hebben nog ruimte over...'
'Politie,' zeg ik net hard genoeg zodat ze me horen.
Misha zucht erom. 'Ik vraag me af welke eikel gebeld heeft.'
'Meiden,' begint de agent.
Ik sta op. Wel zo beleefd. 'Wat is er, meneer?' Als we in aanraking komen met de politie is het meestal de truc om beleefd en respectvol te zijn. Dat en proberen om ze halverwege tegemoet te komen.
'We kregen een telefoontje dat jullie hier de boel op stelten zetten. Alles onveilig maken,' zegt hij.
Keri haalt haar schouders op. 'We beschadigen anders niks en vallen ook niemand lastig.'
Sterker nog, iedere keer als we iets doen, hebben we juist een publiek die onze stunten vast leggen op camera. Ik knik instemmend. 'We doen niemand kwaad.'
'Je mag dit ook niet beschadigen. Wat doen jullie hier?' Er valt weinig af te lezen van zijn gezicht.
'Parkour,' antwoordt Misha.
'Wat is parkour?' wilt de agent weten.
Ik kan een video laten zien of het echt doen. 'Dit is parkour.' Ik ren op een muur af en klim omhoog. Spring naar een ander muurtje en kom er met een kurkentrekker vanaf. Dan maar gelijk een demonstratie.
'En dat doen jullie hier?' Verbaasd kijkt de agent naar mij. 'Dat is niet alleen levensgevaarlijk maar het mag hier ook niet. Je zegt dat je het geen schade toebrengt maar ik zie dat er kleine steentjes vanaf komen.'
'Meneer, dat doet de natuur zelf al,' mengt Keri zich erin. 'Door de natuur zelf wordt het soms wat poreus en dan brokkelt het af zonder dat iemand er aan zit.'
De agent kijkt naar haar. 'Jij bent zeker de slimste thuis,' reageert hij. 'Goed, als je nu vertrekt, laat ik het bij een waarschuwing. Anders schrijf ik een boete uit voor jullie alle drie.'
Jammer. Weer een plek die op de blacklist komt. 'Kunnen we ook weg gaan na onze lunch? We zullen er niet meer opklimmen.'
'Waarom doe je dat niet een echt parkour park of de sportschool?' De agent lijkt wat milder te worden.
Kort kijk ik naar Misha, die met haar ogen rolt. 'De sportschool gaat niet want dan moeten we wachten tot het vrij sporten is. De paar parkour parken die Engeland telt, gaat iedereen al heen dus daar is het best druk dat we niet alles kunnen doen.' Godverdomme man, heel de wereld is onze speeltuin. Dat heb ik gisteravond wel gedaan door de Gherkin in te gaan. De nachtfoto's bewijzen het. Ik hou mijn gedachten voor me. Moet ook wel want vanzelf nemen mijn gedachten me mee naar de zoen.
'Laat ik het niet nog een keer zien of horen. De volgende keer krijg je gelijk een boete. Na je lunch weg.' De agent is even bezig op zijn apparaatje. Hij maakt er dus hoe dan ook een melding van.
Dit moet ik doorgeven aan de jongens. 'Doen we.' Ik pak ook een paar boterhammen in een plastic zakje. Daarna pak ik mijn telefoon om het in een groepsbericht te zetten naar de jongens.
T: thanks 4 the update
D: oh, bedankt, daar wilde ik zelf nog een keer heen.
M: Londen is groter en daar vinden ze ons nooit (:
Ik lach om hun reacties.
'Wat is er?' wilt Misha weten.
Even schud ik mijn hoofd. 'Hoe de jongens reageren. Toby is gewoon blij met de update, Drew wilde hier ook nog een keer heen dus hij is niet echt tevreden en Max zegt dat Londen veel groter is en dat ze daar haast nooit gevonden worden.' Mijn telefoon maakt nog een geluid.
B: D jij moet niet zeuren. Er zijn genoeg andere plekken.
Door het bericht, van Benj, denk ik gelijk weer aan gisteravond. Serieus, wanneer houdt dit op? Voorlopig even afstand houden.

'Oké, time out,' reageert Jamie terwijl ze met haar hand op de tafel slaat. 'We hebben het hier over onze kledinglijn en we hebben de mail gezien dat de afspraak over twee weken is. Willen we nou voorbereid zijn of niet? Dat we zelf onze eigen wensen duidelijk kunnen maken?'
Zelf stop ik net een rode M&M in mijn mond. Ik zat toch meer te luisteren naar Deanna en Cameron, die weer in een discussie zaten over welke kleuren ze willen. 'We willen toch met de basis beginnen?'
De anderen knikken.
'Ja, met onze naam en de datum,' knikt Leah. 'Cam heeft het schetsen van een logo ook opgegeven.'
Deanna houdt een vinger in de lucht. Voornamelijk om eerst haar mond leeg te maken van de paar M&M's. 'Wat is een basiskleur die we willen? Behalve wit en zwart?'
'Ik zeg bruin en grijs erbij en we hebben een prima start.' Cameron wiebelt met haar wenkbrauwen en pakt ze een klein handje M&M's.
Waar Serina het mee eens is. 'Misschien nog donkerblauw, maar meer niet. We weten nog niet wat onze opties zijn met H&M.'
Nu schud ik mijn hoofd. 'We willen het ook zelf doen en dat betekend dat we mogelijk de eerste keer zelf via internet moeten ontwerpen en bestellen. Dus laten we in dat geval beginnen met zwart, wit en grijs. Uitbreiden kan altijd nog.' Ik neem een slok van mijn thee. 'Daarbij moeten we de kleding zelf ook simpel houden. Een T-shirt, topje, trui en een hoodie. Een broek komt later wel, al zou het wel een optie moeten zijn.' Eerlijk gezegd heb ik juist een paar broeken besteld via internet van WPF. De bruine broek die ik van Benj geleend heb, beviel me wel dat ik er zelf een paar wil. Waarvan ik weet dat het onderweg is naar Engeland, dus dat gaat nog vrij snel.
Keri zet haar glas op de tafel. 'Dat had je toch gevonden, Jamie?'
'Ja,' reageert Jamie en pakt ze haar laptop uit haar tas. 'We kunnen het nu gelijk doen of ik kan het morgen met een paar van ons doen. Het is alleen de naam Fugite en de datum van één oktober.'
Deanna kauwt op een M&M. 'Wat mij betreft doe je dat met een paar van ons. Ik moet morgenochtend werken.'
'Ja, en hoeveel bestellen we dan. Ieder een T-shirt, topje, trui en hoodie?' wilt Leah weten en pakt ze haar glas drinken. 'Acht van alles?'
'Lijk mij van wel,' glimlach ik zelf. 'Dan kunnen we zelf alvast reclame maken.'
Meteen dat er een paar knikken.
'Daar heb ik anders wel zin in,' grijnst Serina.
Nu lacht Misha haar uit. 'Dat willen we allemaal, meid.'
Ik probeer een geeuw te verbergen en gaan mijn ogen naar de klok. Volgens mij doe ik er verstandig aan om een tijdje op tijd naar bed te gaan. Dat ik soms korte nachten heb, begin ik nu toch wel te merken. Morgen uitslapen en oefenen op de trampoline, neem ik me voor. 'Wie gaan het doen op de website zodat we onze eigen kleding hebben en wanneer?'
'Moe?' Deanna kijkt naar me.
Toch gezien. 'Ja,' knik ik dan.
'Volgens mij ben jij er nog op uit gegaan in de avond, na het werk.' Misha zucht erom en slaat ze haar armen over elkaar.
Daar kennen we elkaar te goed voor. 'Gisteravond nog naar de Gherkin geweest. Heb nu nachtfoto's van Londen. Wie gaat de kleding bestellen?' Ik kijk de kamer rond. 'Serieus, ik wil het niet te laat maken.' Behalve dat heb ik morgen een fotosessie en daar wil ik uitgerust voor zijn.
'Jamie, jij hebt de website gevonden. Verder zijn Keri, Misha en Tae vrij overdag. Als jullie het doen, komt het wel goed.' Leah staat op. 'Ik ga er al vandoor.'
Weer dat ik geeuw. 'Prima, we spreken nog wel een tijd af morgen want ik ga eerst uitslapen, heb een fotosessie voor Nike en nog werken in de avond.'
Ze staan dan allemaal op.
'We spreken nog af. Hoe laat heb je de fotosessie?' wilt Keri weten.
'Die heb ik om half tien dus echt uitslapen zal het niet zijn.' Ik rol met mijn ogen.
Waar ze om in de lach schieten en vertrekken sommige al.
'Cam,' zeg ik vlug. 'Twee tellen.'
Gelukkig knikt ze en wacht ze tot de anderen weg zijn. 'Wat is er?'
Ik bevochtig mijn lippen. 'Gisteravond in de Gherkin... Ik ben mijn allerbeste vriend kwijt.' Ik buig mijn hoofd.
Ze slaat haar armen om me heen. 'Heb jij hem gezoend of hij jou?'
'Hij mij maar zodra het over was, heeft hij me niet meer aangekeken of nog iets gezegd. Alsof hij er spijt van heeft.' Kort snik ik. 'Ik ben hem gewoon kwijt.' Het lijkt wel dat mijn emoties en gevoelens het overnemen.
'Tae, luister, als hij jou gezoend heeft, dan voelt hij wat voor je,' begint Cameron. 'Wacht het af, hij verwachtte vast niet dat je hem terug zou zoenen. De reden waarom hij afstand neemt, kan zijn omdat jullie al zo lang bevriend zijn. Wie weet denkt hij hetzelfde als jij nu. Dat hij zijn beste vriendin kwijt is omdat vrienden elkaar niet zo zoenen. Jij bent in de war maar dat is hij vast ook. Jullie zijn zolang bevriend met elkaar dat je misschien niet eens weet wanneer je verliefd bent geworden.' Flauw glimlacht ze wat en knuffelt ze me. 'Neem zelf ook je tijd. Als het echt liefde is, zullen jullie je weg wel vinden. Weltrusten.'

***************************
Ik wilde gister al wat online zetten maar ik zat in het donker door een stroomstoring.
Kon dus niet veel gisteravond.

xxx

Reacties (1)

  • Malikx

    Pohneeee ik wil ze samen en wel nu!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen