Foto bij 046

Taylor Lancaster

'Toch wel sportief dat ik hier kan overnachten,' reageert Toby en heeft hij alleen zijn boxershort en een T-shirt nog aan voor in bed. 'De rest heb je wel naar huis gestuurd.'
Waar ik om grinnik. 'Zo onredelijk ben ik ook weer niet. Anders heb je een probleem terwijl je in de auto zit. Dan is de rit naar Guildford toch wel lang,' begrijp ik. 'Nooit geweten dat je er zo lang last van zou hebben.'
Hij schudt zijn hoofd. 'Pak Max alsjeblieft, normaal neemt hij Benj in de maling en anders Drew wel.'
Lachend kruip ik in bed. 'Dat kan ik je nog niet gelijk beloven. Toch bedankt voor de tip.'
Zijn ogen staan serieus. 'Wat is er aan de hand tussen Benj en jou? Jullie wisselen nauwelijks een woord en...' Hij zucht even. 'Blind ben ik ook niet. Hij kijkt constant naar je als hij de kans krijgt.' Tegelijk gaat hij in bed liggen.
Eigenlijk had ik kunnen weten dat de jongens het zouden merken. 'Voor ik antwoord geef, wil ik twee dingen weten. Wie hebben het nog meer gemerkt?'
Toby komt wat dichterbij liggen. 'Max in ieder geval, Drew waarschijnlijk en ik. Van de anderen weet ik het niet.'
'Als ik het je vertel, hou je het dan voor jezelf?'
Bezorgd kijkt hij naar mij. 'Natuurlijk.' De belofte is tevens in zijn ogen te zien.
Ik ga op mijn rug liggen en staar naar het plafond. 'Weet je nog dat we in de Gherkin waren?'
Hij knikt en blijft verder stil.
'Toen we moesten schuilen voor de beveiliger...' Mijn stem hapert even. 'Hij heeft me toen gezoend. Alleen alsof hij er spijt van heeft, heeft hij sindsdien niks meer tegen me gezegd. Hij negeert me. Gisteravond had ik met mijn vader afgesproken en....' Ik zucht even. Waarschijnlijk omdat het donker is in mijn slaapkamer, dat ik het hem vertel. Zo ook dat ik hem niet aan kijk. 'Het sushi restaurant waar we heen gingen, was Benj ook en blijkbaar met een date want de blondine zat bijna op zijn schoot. Door die zoen en zijn gedrag naderhand... Ik denk dat ik hem gewoon kwijt ben als een vriend.' Langzaam draai ik mijn hoofd zijn kant op.
Toby schudt zijn hoofd wat. 'Echt verbaasd ben ik niet over dat jullie gezoend hebben, maar zijn gedrag is ontoelaatbaar, echt waar.' Zijn ogen staan zelfs wat boos. 'Ik heb altijd gedacht dat jullie wel samen zouden komen.'
'Dan ben je niet de enige.' Ik kijk weer voor me uit naar het plafond. Voor ik het weet ontsnapt er een snik uit mijn keel. 'De zoen verraste me compleet maar dit had ik ook nooit aan zien komen... Hoe hij me nu negeert en alles.' Ietwat schamend, draai ik me van hem af. Duidelijk dat dit een van mijn kwetsbare momenten is. Zulke momenten deel ik anders nog altijd met een van de meiden of met hun allemaal maar nooit met een vent.
Even is een diepe zucht te horen. 'Tae, kom hier, ik weet dat je het wilt.'
Ik weet niet of dat nu wel zo verstandig is. Totdat ik opeens een arm om me heen voel, die van Toby.
'Draai je om.' Zijn stem klinkt eerder lief en vriendelijk. Bijna warm en troostend.
Voor een seconde doe ik mijn ogen dicht en draai ik me toch om. Waarbij ik merk dat er een traan omlaag rolt over mijn wang. De manier waarop Benj me ook negeert, doet meer zeer dan ik wil toegeven maar dat wil ik niet hardop zeggen. Tegen wie dan ook. Nooit geweten dat mijn gevoelens voor hem veranderd zijn. Wanneer? Waarom? Ik ben hem kwijt. Ik ontwijk Toby's ogen door mijn hoofd wat te buigen.
'Hij heeft zeker nog niet eens door wat het met je doet,' klinkt het zacht.
Opeens lig ik in zijn armen. Op een troostende manier dat ik nu echt lijkt te breken. 'Ik weet niet eens wanneer het gebeurde,' fluister ik en zoek ik troost in zijn omhelzing. De tranen rollen omlaag.
Wat Toby blijkbaar niet deert en trekt hij me juist dichter tegen hem aan. 'Dat maakt niet uit. Ik hoop dat die eikel zijn verstand terug krijgt en het met jou goed maakt. Volgens mij horen jullie juist bij elkaar. Weten de meiden het?'
'Die weten het,' knik ik.
Zijn hand gaat licht over mijn rug heen. 'Probeer dan even afstand te nemen van die sukkel. Wie weet ziet hij het licht nog wel.' Hij laat me los. 'Ik ben zo terug. Die pil is nog niet uitgewerkt.' Vriendschappelijk drukt hij een kus op mijn wang.
Iets wat me laat glimlachen en hoor ik de deur open gaan.

Door een hand op mijn schouder word ik langzaam wakker. Als ik een oog open doe, kijk ik recht in het gezicht van Toby.
'Goedemorgen,' glimlacht hij.
Ik geeuw even. 'Morgen.' Over mijn gezicht wrijvend, ruik ik iets bekends. Koffie. 'Hoe heb jij geslapen?'
Hij knikt. 'Prima, ik moest er een paar keer uit vannacht maar het is eindelijk over. Ik heb ontbijt voor je.'
Waardoor ik wat overeind kom en zie ik dat hij inderdaad een dienblad bij zich heeft. 'Waarvoor dat dan? Ik bedoel, ik eet anders nooit in bed.'
Zijn gezicht veranderd wat. 'Je maakt anders genoeg mee in je leven momenteel. Alles wordt opgezet met Fugite, dus je zou kunnen zeggen dat je wat opstart problemen heb, misschien nog uitbreiding van jullie YouTube kanaal, management, werken met de sponsors,' legt hij uit. 'Daarnaast wil je je tijd ook besteden aan parkour, je moeder die gaat verhuizen en daar bovenop nog eens een eikel, die eerst je vriend was maar je nu negeert. Dit verdien je wel, Tae, je staat ook altijd klaar voor je vrienden. Nooit, maar dan ook nooit dat je er iets voor terug vraagt.'
Ik bloos wat door zijn woorden. 'Dat betekend vriendschap voor mij. Onvoorwaardelijk en dat je klaar staat voor degene die het nodig heeft.'
Grinnikend knuffelt hij me. 'Jij hebt anders ook soms een luisterend oor nodig.' Een lichte kus op mijn wang volgt. 'Je koffie wordt koud.'
Nu zie ik wat hij klaargemaakt heeft voor het ontbijt. 'Lekker.'
'Mijn moeder wilde niet dat ik uit huis ging voor ik kon koken.' Hij neemt een slok van zijn koffie.
Waar ik om lach. 'Mijn moeder leerde het me al toen ik dertien was.' Ik krijg mijn bord en eet ik de roereieren op.
'Ja, je moeder is al weg,' reageert hij.
Ik haal mijn schouders op. 'Ik hou dat soms niet bij. Ze draait onregelmatige diensten.' Ten slotte werkt ze in het ziekenhuis en weet ik dat ze bij springt als er iemand ziek is. 'Wat bedoel je met onze kanaal uitbreiden?' Ik werk dan de laatste paar happen naar binnen.
'Meer afspeellijsten als persoonlijke vlogs, een serie afleveringen, behind the scenes,' somt hij op. 'Dat soort dingen dus. Je kan dan veel meer doen voor je volgers. Vraag ze ook om bepaalde uitdagingen, die jullie dan uitproberen. Het is maar een idee.'
Op zich een leuk idee. 'Net zoals die aflevering van jullie om het op blote voeten te doen?'
Toby knikt. 'Ja, zoiets, of dat we alles in het donker deden. Probeer eens iets buiten je comfortzone met parkour.'
Nu grijns ik. 'Lijkt me zeker een uitdaging maar in de zomer trainen we sowieso al een paar keer op blote voeten.'
De blik in zijn ogen betrekt wat. 'Ja, voor ons was dat dus wel een flinke uitdaging. Ik loop liever op schoenen.'
'Op blote voeten heb je meer grip en een betere balans,' weet ik en kijk ik hoe laat het is. Om te zien dat het bij half tien is. Tijd om eruit te gaan.
'Wat denk je van een complete film, je kent Supertramps van ons en we maken zoveel mogelijk reclame voor Roof Culture Asia,' vervolgt hij.
Dat is waar ook. 'Wanneer komt dat nou uit? Jullie roepen een paar maanden, als het niet langer is, dat het er aan komt maar al die tijd nog niks. Komt het in de zomer uit, de herfst?'
Met een onschuldige blik kijkt hij me aan en haalt hij zijn schouders op.
'Aan jou heb ik lekker veel,' zucht ik. 'Denk je soms dat ik het gelijk op Twitter zet?'
Deze keer rolt hij met zijn ogen. 'We hebben elkaar beloofd om niks tegen wie dan ook te zeggen. Sorry.'
Daar moet ik het mee doen. 'Als je wilt kun je onder de douche, maar ik schop je over een half uur toch naar buiten.'
Lachend loopt hij naar de deur. 'Bedankt dat ik kon blijven voor de nacht en dat ik onder de douche kan. Binnen een kwartier ben ik wel klaar.'

Reacties (1)

  • Malikx

    Ooohh stomme benji wel lief van toby dat die haar troost!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here