Foto bij 048

Omdat het bijna weekend is.
Hebben jullie nog plannen?

Enjoy.....

Taylor Lancaster

Zeker drie dagen heb ik het vol gehouden in Sutton Place. Nu wil ik absoluut iets eten want mijn maag maakt gewoon geluiden. Om die reden dat ik naar het centrum ga van Guildford. In een normaal tempo want op een lege maag kan ik onmogelijk gaan rennen. Straks val ik nog om en loop ik verwondingen op. Niet iets wat ik wil riskeren.
Mijn telefoon heb ik zo min mogelijk aan gezet en toen ik die de eerste keer aanzette, kreeg ik gelijk meldingen binnen van berichten en gemiste oproepen. Dat krijg je nou als je veertien goede vrienden hebt.
De afgelopen paar dagen heeft de rust van de natuur weer grip op me gekregen en weet ik dat ik een keuze heb. Of ik geef bij Benj aan dat het, door die zoen, niet mogelijk is om nog langer vrienden te blijven, of ik moet een manier vinden om hem te laten zien dat ik van hem houd. Een van die twee.

'Tae!'
Het klinkt vragend en verbaasd tegelijk. Wel dat ik me omdraai en blijkt Toby uit zijn auto te komen, die hij snel langs de weg geparkeerd heeft.
'Waar was je?' Bezorgd slaat hij zijn armen om me heen. 'Heb je enig idee hoe bezorgd iedereen is? We zoeken je allemaal.'
Allemaal? Ook Benj dan? Dat ze me zoeken, zorgt even voor een schuldgevoel. 'Ik had echt tijd voor mijzelf nodig om na te denken,' zeg ik en maakt mijn maag weer geluid.
Knikkend trekt hij mij met zich mee. 'Stap in.' Toby houdt de deur open voor me. 'Eerst wat eten. Heb je wel gegeten?'
Ik schud mijn hoofd. 'Vooral water en een paar pakjes Up & Go.'
Resoluut rijdt hij door naar zijn huis. 'Dan eerst een normale maaltijd en je kan ook onder de douche. Dat wil je nu vast wel.' Hij zucht kort. 'Zal ik zo de meiden laten weten dat je bij mij bent? Je hebt zelfs je moeder laten schrikken maar we konden haar nog net tegenhouden om de politie te bellen.'
O fuck. Ik had haar wel moeten bellen. Mijn moeder zou inderdaad in staat zijn om mij als vermist op te geven als ik vier of vijf dagen niet van me laat horen. Ik buig mijn hoofd wat.
'Je vader is ook enorm bezorgd,' gaat hij verder.
'Je kan straks mijn vader en moeder wel bellen.' Het is vooral de douche die me nu wel aanstaat. 'De rest nog niet...'
'Weet je dat Benj zelfs al naar de politie is geweest?' gaat hij verder. 'Puur om te kijken of je niet gearresteerd ben omdat je misschien op privé terrein was of zo.'
Waarom maak je het mij zo moeilijk, fucking idioot? Net wanneer ik dacht dat de tranen opgedroogd waren, branden ze weer achter mijn ogen dat ik snel naar buiten kijk. 'Niet doen.' Mijn stem is zacht. Bijna als een smeekbede. Ten slotte is hij, buiten de meiden om, de enige die weet wat er aan de hand is.
'We zijn er al.' Hij zet de handrem erop en stapt dan uit.
Ik volg hem naar binnen en gaat hij gelijk door naar de keuken.
'Zitten,' commandeert Toby en geeft hij mij eerst een kop koffie. Dan gaat hij aan de slag voor een ontbijt. 'Als je gegeten hebt, kun je boven onder de douche. Ik bel je vader en moeder wel, als je mij het nummer geeft.'
Op een papiertje schrijf ik beide nummers op, welke ik uit mijn hoofd ken.
Hij geeft me dan mijn eigen telefoon aan. 'Laat ook de meiden weten dat je veilig bent. Je hoeft ze niet gelijk alles te vertellen maar dan stoppen ze met zoeken. Het zijn wel je beste vriendinnen. Anders deel je van alles met hun.'
Het voelt aan alsof hij me een preek geeft, die ik normaal van mijn vader verwacht. Zwijgend stuur ik een berichtje naar de meiden in een groepsbericht. Dat ik terug ben en veilig. Samen dat ik vanavond weer thuis zal zijn. Ergens weet ik dat ze allemaal zullen komen.
'Eet wat.'
Ik krijg een bord voor me op tafel en val ik al aan. Alsof ik bijna uitgehongerd ben maar hou ik het nog redelijk. 'Dank je,' knik ik dankbaar naar hem.
Toby haalt diep adem. 'Gisteravond zijn we uit gegaan, de jongens, bedoel ik,' verduidelijkt hij, 'en is Benj met iemand naar huis gegaan.'
De lepel valt uit mijn hand en klettert op het bord. Zelf hap ik naar adem door wat hij zegt want de woorden raken regelrecht mijn hart. Met een trillende hand bedek ik mijn ogen en probeer ik een snik te onderdrukken.
'Als ik het niet zeg, dan hoor je het wel van een ander en nu is er niemand in de buurt,' troost hij mij. 'Je houdt van hem.'
Het enige dat ik nog kan doen is knikken. De tranen, die eerst achter mijn ogen branden, rollen nu langzaam over mijn wangen. Schijnbaar heeft Benj de keuze voor mij gemaakt. Ik ben hem voorgoed kwijt. Opeens liggen een paar armen om me heen. Huilend verstop ik me dankbaar in zijn armen en leg ik mijn hoofd in het holletje van zijn nek.
Zacht sussend, houdt hij me stevig vast. Alleen niet voor lang en tilt hij mijn hoofd op. 'Hij mist je wel want hij zocht mee om jou te vinden,' begint Toby. 'Laat hem zien wat hij mist. Waar is die zelfverzekerde en sterke vrouw gebleven, die ik ken?'
Tot op zekere hoogte heeft hij gelijk. Anders ben ik zelfverzekerd genoeg, sta ik sterk in mijn schoenen en weet ik wat ik wil. God, ik weet zelfs dat ik verliefd ben op Benj. 'Je hebt gelijk,' mompel ik.
Geruststellend glimlacht hij. 'Ja, komt die zelfverzekerde vrouw weer terug. Emotioneel worden we allemaal wel eens, maar laat die eikel nu maar zien wat hij mist. Eet de rest op en ga onder de douche. Daar knap je van op.' Een vriendschappelijke kus op mijn wang volgt.

Van de douche ben ik zeker opgeknapt en ben ik zelf weer thuis. Waar mijn moeder me opwachtte. Vooral omdat ze me blij omhelsde. Nu zij opgelucht is, is ze naar haar werk. Zelf verwacht ik elk moment mijn vriendinnen.
'Tae!'
Gelijk heb ik de armen om me heen van Deanna en Cameron. Niet lang daarna sta ik in het midden van een groepsknuffel.
'Gaat het al wat beter?' wilt Leah weten.
Eindelijk krijg ik wat lucht en gaan we naar de woonkamer. 'Het was me te veel dat ik weg moest. Vanochtend had ik een emotionele terugval maar dat kwam om iets wat Toby vertelde.'
'Was je bij Toby?' Jamie kijkt me verbaasd aan.
'Alleen vanochtend...'
'Wat zei hij dan?' Misha laat me niet uitpraten.
Waarop Serina haar een tik geeft. 'Geef haar dan de tijd om antwoord te geven.'
Daar gaan we dan. 'De jongens zijn gisteravond uit gegaan en is Benj weer met iemand naar huis gegaan.'
Jamie laat haar knokkels kraken. 'Die gek moet uit mijn buurt blijven want ik geef hem een vuist.
'Wacht even,' begint Keri, 'dus Toby weet het nu ook?'
Langzaam knik ik. 'Hij heeft me beloofd om zijn mond te houden erover.'
Cameron slaat haar armen over elkaar. 'Mag wel zijn maar wat gaat er gebeuren als hij dronken wordt als ze met zijn achten uit gaan?'
Dat dacht ik ook even maar Toby kan op zulke avonden nooit van de camera afblijven dus helemaal dronken zal hij niet worden.
Leah schudt haar hoofd. 'Het filmen zit bij hem in zijn bloed dus hij heeft altijd wel een camera bij zich. Dus hij staat van zichzelf niet toe om volledig dronken te worden.'
'Meiden, om tien uur of half elf schop ik jullie eruit,' geef ik nog aan.

Reacties (1)

  • Malikx

    Ooohh ze is thuis yay.
    En dan benji achja het blijft een man

    2 jaar geleden
    • Writex83

      Wacht maar, schat, er gaat van alles gebeuren. En dank je voor je reactie.

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen