Het had Elrond al zijn wilskracht gekost om toe te geven dat hij terug moest gaan naar zijn vrouw. Hij wilde het niet – nee, zijn ziel krijste, brulde, schreeuwde, wilde zich ertegen verzetten. Toch bleef zijn rede de baas. Te lang hadden zijn emoties de overhand gehad. Nu had hij verantwoordelijkheden. Tegenover Celebrían. Bovendien was Oropher een goede strijder – beter dan hijzelf. Hij kon Jayne beschermen – móest haar beschermer.
      Toch voelde het alsof hij Jayne opnieuw tekortschoot. En dat niet alleen, hij merkte dat er een gespannen sfeer hing tussen Oropher en Jayne. Wat moest hij daarvan denken? Het was duidelijk dat ze er niet naar uitzagen om met elkaar op pad te gaan, terwijl ze al een geruime tijd met elkaar optrokken. Waar kwam dat vandaan? Vond Oropher dat zijn plicht vervuld was nu Jayne weer een mens was geworden?
      Het was alsof Oropher zijn gedachten op had gevangen en er nu vaart achter wilde zetten. ‘Laten we dan maar gaan.’ Hij schoof zijn stoel naar achteren.
      Ze stonden alle vier op. Elrond dacht na over de woorden die hij tegen Jayne wilde zeggen. Het waren er zo veel dat hij ze nooit allemaal kon uiten. Vanaf het moment dat hij het vermoeden kreeg dat Jayne nog in leven was, in de gedaante van een hond, had die wetenschap altijd in zijn hoofd gespeeld. Onbewust had hij altijd naar een oplossing gezocht.
      En nu was die er. Nu kon hij daar niet meer over mijmeren, kon hij daar zijn zinnen niet meer op zetten. Het was een hoofdstuk dat hij moest afsluiten – maar wat hij helemaal niet wilde afsluiten. Slechts één gedachte maalde door zijn hoofd toen hij naar de stallen liep. Had ik maar aan dat vermoeden vastgehouden dat Jayne nog leefde. Had ik de verloving maar afgeblazen. Dan waren Celebrían en hij geen kind verloren en had hij nu samen met Jayne weg kunnen gaan, een nieuwe leven kunnen beginnen.
      Bij de stallen aangekomen omhelsde hij haar. ‘Ik wil je niet laten gaan,’ fluisterde hij. ‘Het spijt me zo dat het zo gelopen is, dat ik niet eerder doorhad wat Annatars plan was.’
      Ze hield hem stevig was. ‘Ik begrijp het, Elrond. Niemand had dit kunnen weten.’ Ze liet hem los – veel eerder dan hij wenste. ‘Het spijt me ontzettend van je dochter. Dat je dit ook nog moest meemaken…’
      Elrond boog zijn hoofd. Het voelde als een prijs die hij had moeten betalen om de betovering van Annatar te verbreken. Hij haalde diep adem. Was dit een permanent afscheid? Het idee benauwde hem zo erg dat hij het gevoel had boven een afgrond te zweven.
      Ze raakte zijn wang aan en keek naar haar op. Nog steeds zag hij zo veel liefde in haar blik. Hij werd er emotioneel van. ‘Je bent een goed mens, Elrond. Halfmens. Had het lot maar iets anders voor ons in petto gehad.’
      Zijn ogen liepen vol tranen. Weer drukte hij haar stevig tegen zich aan. ‘Ik wil voor jou kiezen.’
      Na een lange knuffel trok ze zich iets terug en kuste zijn lippen. ‘Die keuze is je wreed ontnomen. Je bent de troonopvolger van Gil-Galad, je bent samen met een vrouw die onvoorwaardelijk van je houdt. Je kunt niet meer voor mij kiezen en ik kan daarom ook niet voor jou kiezen.’ Ze deed een stapje achteruit en pakte zijn handen vast. ‘Maar dit is geen afscheid voor altijd.’ Ze wreef met haar duimen over de rug van zijn hand. ‘Als ik dit een beetje verwerkt heb zal ik terugkomen, zodat we samen weer naar Imladris kunnen gaan. Ons plekje.’
      Weer boog ze zich naar hem toe. Zijn lippen hunkerden opnieuw naar haar, maar ze kuste zijn wang. ‘Tot ziens, Elrond. Jij zult altijd mijn eerste, mijn grootste liefde blijven.’
      Ze liet hem los. Direct was hij in kou gehuld. Zijn hart huilde, maar zijn ogen bleven droog. Hij keek toe hoe ze op het paard klom en wegreed. Zelfs toen ze allang uit zicht was, keek hij met hangende schouders de weg af.

Reacties (3)

  • LynnBlack

    Wauw dit is echt wel het wreedste en zieligste afscheid die ik ooit heb gelezen geloof ik! Prachtig geschreven maar owh wat ga ik nu weer huilen...

    3 jaar geleden
  • SonOfGondor

    :cc

    3 jaar geleden
  • Vasya

    hij merkte dat er een gespannen sfeer hing tussen Oropher en Celebrían

    Ik denk dat dit een foutje is (:


    Aaah, dit was echt een heel cute stukje. En ergens vind ik het ook echt heel sterk van Jayne om Elrond "op te geven" en voor zichzelf te kiezen.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen