(Ik heb de naam van de 'ik' persoon naar Juan veranderd)

F

familie


Mijn familie is streng, altijd streng en strikt geweest, maar ik houd van ze. Misschien slaat mijn moeder me soms uit frustratie, maar ze is een lieve vrouw. Het is ook niet dat ik niet jaloers ben op jou familie. Als ik mijn familie zou vertellen dat ik een vriendje had dan... Maar jou moeder was heel accepterend geweest. Je had me verteld dat ze eerst dacht dat je me aan het verkrachten was, iets waar ik om moest lachen. Maar daarna had ze het gewoon gelaten en gezegd dat ze blij voor je was. Ik was gewoon en een soort shock geweest toen ik haar reactie had gehoord.
Gisteren had ik het mijn moeder nog bijna verteld, maar was toen gauw terug gekrabbeld. "Ma, wat vind u van homo's?", had ik gevraagd. "Nou dat weet je, God heeft de mens niet zo gemaakt, het hoort gewoon niet. En man een vrouw houden van elkaar, en zo is het. Huwelijk is tussen een man en vrouw zodat die samen kunnen leven en uiteindelijk kinderen kunnen krijgen, als twee mannen of vrouwen dat doen dan heeft het dus totaal geen nut. Zij hebben alleen maar seks omdat ze dat lekker vinden en daar ben ik tegen." Ik had moeizaam geslikt en gemompeld: "Ook niet als iemand uit de familie het zou zijn?" Toen had ze boos gezegd: "Mensen uit onze familie zullen nooit zulke zondaars zijn, en zo wel, dan zou ik alle best doen om het er uit te krijgen. Maar lieve Juan, waarom vraag je zoiets verschrikkelijks?" Ik had gezegd dat het niks was en had mezelf met pijn weer opgesloten in de kast. Waarschijnlijk zal ik er nooit uit komen. Toen ik net verliefd op jou was geworden, had ik voor een lange tijd gedacht: was ik maar als een meisje geboren. Maar nu ik daar over nadenk zou ik dat niet willen, ik accepteer mezelf hoe ik ben.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen