Foto bij Chapter fifteen

De opvolgende dagen heb ik me druk bezig gehouden met het observeren van Zeus. Omdat ik ze graag van dichtbij wilde zien spelen voordat ik zelf met Raimon tegenover hen op het veld sta, ben ik naar hun halve finale wedstrijd geweest. Veel heb ik helaas niet kunnen zien, de wedstrijd was al voorbij voordat ik met mijn ogen kon knipperen. Een diepe zucht verlaat mijn mond als ik de laatste beelden van Zeus bekijk en sluit mijn laptop dan. Het enige beeldmateriaal dat er bekend is van hen, is van dit tournament. Daar heb ik net zoveel aan als ieder ander die beeldmateriaal van mij wilde zien. Iedere wedstrijd die ze gespeeld hebben was namelijk heel snel voorbij. Maar Zeus is niet het enige wat me op dit moment zorgen baad. De jongen die ik heb zien staan blijft ook in mijn gedachten hangen. Nooit eerder heb ik hem in de stad gezien en ik zou zweren dat ik hem hoorde zeggen dat hij me eindelijk gevonden had. Er hing een mysterieus aura om hem heen. Het voelde krachtig aan, bijna onmenselijk. Het voelde bijna aan alsof hij geen mens was.
Ik schrik op uit mijn gedachten als mijn telefoon afgaat en lees meteen Endou’s bericht. Zo te zien wil hij gaan trainen. Ik werp een korte blik op mijn laptop en zucht dan diep. Dat is nog niet eens zo een heel vreemd idee als ik zie waar we tegen moeten spelen. Ik heb wat kleine dingen op kunnen vangen waar we rekening mee moeten houden, daar kunnen we vast op oefenen, maar verder zullen we enorm verrast worden op het veld zelf.

Na een kleine twintig minuten, sta ik op het veldje bij de rivier en sta ik me op te warmen. De rest was al bezig, waarschijnlijk had iedereen al afgesproken om te trainen, maar waren ze het vergeten door te geven aan mij. Ik laat me soepel in een spagaat glijden en strek me dan voorover naar mijn rechterbeen. Daarna wissel ik naar mijn linkerbeen en sta dan weer op. Als ik in mijn ooghoeken iemand op de brug zie staan, draai ik gelijk mijn gezicht er heen. Ik kan net iemand achter een van de spijlen zien wegduiken waardoor ik niet kan zien wie het is. Mijn ogen vernauw ik, wachtend op een moment dat de persoon zich beweegt en ik hopelijk een sprankje van diegene kan oppikken. Misschien is het wel de jongen van na de wedstrijd. Als dat zo is, dan wil ik heel graag even met hem praten. ‘Kijk uit! Milou!’ Ik kijk verbaasd opzij als mijn naam geschreeuw wordt en zie een voetbal hard op me afrazen. ‘Endou, komt ie!’ roep ik hem hard toe en zet me af van de grond. Ik geef een harde trap tegen de voetbal aan en schiet het recht op het goal af. ‘God Ha-’ begin Endou, maar voordat hij ook maar zijn zin en move af kan maken, raast de bal langs zijn hoofd, het net in. Ik land netjes op mijn voeten en schenk hem een lieve glimlach. ‘Niet snel genoeg,’ zeg ik met een uitdagende grens en krijg de bal dan naar me toegeworpen. ‘Kom maar op,’ zegt Endou met een zelfverzekerde grijns en gaat klaar staan. Ik schud lachend mijn hoofd en dribbel het veld op. Ik daag de verdediging een beetje uit om de bal af te proberen te pakken, maar glip dan soepel tussen ze door. ‘Te veel openingen jongens, let goed op elkaars bewegingen!’ roep ik ze toe en stop met lopen als alleen het goal nog over is. Ik rol de bal een paar keer heen en weer onder mijn voet en grijns dan breed naar Endou. Ik tik de bal met een schijnbeweging naar links en schiet hem dan hard naar Endou. ‘God Hand!’ roept hij luid. De bal en Endou’s God Hand, maken een enorme klap tegen elkaar aan. Vergeleken met de eerste keren dat Endou de bal probeerde tegen te houden met God Hand, gaat het hem nu veel beter af. Hij lijkt veel minder moeite te hoeven doen om de bal tegen te houden. Binnen enkele tellen heeft Endou dan ook de bal in zijn handen en kijkt hij me grijnzend aan. ‘Meer power Milou, dat was een beetje teleurstellend,’ daagt hij me overduidelijk aan en werpt de bal dan ver weg. Ik kijk hem even hoofdschuddend aan en ren dan achter de bal aan. Net wanneer ik naar de bal toe spring, kaapt Kidou de bal voor mijn neus weg en kijkt me grijnzend aan. ‘Zo makkelijk ga ik je de bal niet geven,’ zegt hij grijnzend. ‘Je weet tegen wie je het hebt hé, Kidou?’ zeg ik lachend en ren achter hem aan. Als ik een opening zie, duik ik met een sliding naar de bal toe, maar Kidou lijkt het aan te hebben zijn komen, want hij stopt plots met lopen en rolt de bal soepel opzij zodat ik er langs glijd. Ik blijf even verbaasd op de plek liggen waar ik tot stilstand kom en kijk op naar Kidou die grijnzend op me neerkomt. ‘Ik win,’ zegt hij met een brede grijns en schiet de bal dan naar Endou. Kidou reikt zijn hand naar me uit en trekt me overeind als ik zijn hand heb aangepakt. ‘Wat dacht je ervan om dat schot nog eens te oefenen dat we bij Teikoku aan het oefenen waren?’ vraagt hij dan glimlachend, maar kijkt me daarna al snel serieus aan. ‘Als het je gaat lukken natuurlijk. Ik wil niet dat hetzelfde als laatst gebeurd.’ Ik rol even met mijn ogen en kijk hem dan glimlachend aan. ‘Denk je dat het gaat lukken na zo een lange tijd niet geoefend te hebben?’ vraag ik hem. Kidou knikt zelfverzekerd naar me en draait zich dan naar Endou. ‘Wil je het schot proberen te stoppen Endou?’ vraagt Kidou hem. Endou kijkt even verbaasd onze kant op en zie zijn ogen dan helemaal stralen. ‘Een combinatie schot met jou en Milou?! Dat wil ik proberen! Misschien wil Milou dan ook eindelijk eens alleen een hissatsu schot maken,’ zegt hij enthousiast. Een diepe zucht verlaat mijn mond en kijk dan even twijfelend naar Kidou. Hij steekt zijn duim even op naar Endou en glimlacht alleen. ‘Het komt goed, Milou,’ zegt hij en keert zich dan tot me. ‘Je hebt vaker dat probleem gehad, niet zo heftig als de laatste keer, maar als we dat schot samen deden, had je er nooit last van. Ik wil dat je op die manier leert om met die energie te werken,’ legt hij uit. Ik kijk verrast naar Kidou en glimlach dan kort. Hem ontgaat ook helemaal niets. Zelfs als je denkt dat hij iets niet doorheeft, heeft hij het wel degelijk door. ‘Goed dan.’
Zodra Kidou en ik op de juiste positie staan, knikken we even naar Endou als teken dat we klaar zijn. Endou knikt met een zelfverzekerde blik terug en klapt even stevig in zijn handen voordat hij goed gaat staan. ‘Daar gaan we,’ zeg ik met een zachte zucht en knik dan naar Kidou die schuin voor me staat. ‘Nu!’ roept hij en fluit dan hard op zijn vingers. Vijf felle blauwe pinguïns duiken op uit de grond en op dat moment ren ik snel langs Kidou heen. Kidou trapt de bal hard naar voren en zodra de pinguïns zich aan mijn been gevestigd hebben, geeft ik een harde trap tegen de bal en vliegen ze er met een noodvaart achteraan. De bal is een enorme kluit met ijs geworden waar de pinguïns zich als het ware aan geplakt hebben. ‘God Hand!’ roept Endou luid, maar zijn hissatsu houdt geen stand tegen de enorme kracht die vrijkomt. Zodra de bal en God Hand met elkaar in aanraking komt, explodeert het ijs en schiet de bal het goal in. ‘Frozen Penguin No.2,’ zeggen Kidou en ik tegelijk met een brede grijns op onze gezichten. ‘Pas maar op Zeus, we vegen de vloer met jullie af,’ zeg ik met een brede grijns en kijk met een paar felle rode ogen voor me uit, tot ze kruisen met de groenblauwe ogen van de jongen van eerder. ‘You have been warned.’

Reacties (2)

  • Kyonakoenen

    Kijk nu al uit tegen de wedstrijd tegen Zeus!

    3 jaar geleden
  • Luckey

    Dat word nog een hele spannende wedstrijd!!!!
    Snel verder!!!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen