Na een drukke dag stap ik weer naar mijn huis. Jake heeft blijkbaar niet verteld over zijn verkrachtingspoging aan zijn andere vrienden. Gelukkig. Als hij dat had gedaan, dan zou heel de school denken dat ik een watje ben, en dan zouden ze me niet meer respecteren. Ze zouden alles durven zeggen over mij. Mijn reputatie is ontzettend belangrijk, en ik zou deze nooit willen breken.
Ik merk dat Mr Greene een paar meter voor mij aan het stappen is. Hij neemt de straat rechts in, en ik loop snel naar hem toe. Ik wil iets zeggen maar weet opeens niet meer waarom ik naar hem toe ben gegaan. Ik wil weer teruggaan maar het is te laat, Mr Greene draait zich om. "Dag Arianna." Hij kijkt me net als altijd met zijn serieuze en emotieloze blik aan. "Dag meneer. Ik zag u in de verte staan en..", ik kan mijn zin niet eindigen, want hij onderbreekt me met een soort gebaar dat ik hem moet volgen. Ik twijfel even maar durf niet te weigeren. Ik herken zijn huis meteen. We lopen naar binnen zonder een woord uit te wisselen. Ik volg hem naar zijn woonkamer en we gaan tegenover elkaar zitten aan een tafel. Ik voel me ontzettend ongemakkelijk.
"Vertel me over je.", zijn vraag is kort maar ook dwingend. "Wat wilt u van me weten?", vraag ik terwijl ik nerveus naar beneden kijk. "Wat zijn je hobby's, heb je broers of zussen... Of waarom je vrienden bent met zo'n arrogante en eigenwijze tieners." Ik wil beledigd reageren maar weet dat hij gelijk heeft. "Ik hou veel van cheerleaden, ook van lezen. Ik ben enigkind. En... Ik heb echt geen idee." Hij blijft me aankijken. "Maar Jake en ik zijn eigenlijk nooit echt vrienden geweest." Hij denkt even na. Ik haat stiltes, maar ik heb geen idee van wat ik moet zeggen. "Ik heb nog een laatste vraag." Hij kijkt me heel serieus aan. "Wat dan?", vraag ik terwijl ik opzij kijk. Ik kan niet geloven dat ik zo verlegen en bang ben in zijn buurt. "Ben je nog maagd?", vraagt hij alsof dat de normaalste vraag van de wereld is. Mijn ogen worden groot. Heb ik dat wel goed gehoord. "Pardon?!" Zoiets vraag je toch helemaal niet? Hij blijft kalm zitten en kijkt me nog steeds aan. "Dat gaat u helemaal niet aan! Hoe durft u zoiets te vragen. Hebt u wel...", voordat ik mijn zin kan eindigen kust hij mij een tweede keer. Meteen beantwoord ik zijn kus. Maar ik verbreek hem weer snel. Ik ben zijn vraag van daarnet niet vergeten. "Ik ga naar huis.", ik wil opstaan om naar de voordeur te lopen maar word tegengehouden door een gespierde arm. "Je gaat helemaal nergens heen."
---
Heey lezertjes! Ik hoop dat jullie het verhaal tot nu toe leuk vinden. Zouden jullie misschien een foto willen van enkele personnages zodat jullie hen beter kunnen inbeelden? Of beelden jullie ze liever zelf in zonder foto's?
Xxx

Reacties (2)

  • Florets

    It's gonna to be nasty, ghehehe.

    Hmm, ik heb liever geen foto's. Heerlijk fantaseren is leuker hihi

    3 jaar geleden
  • Pusheen_The_Cat

    MENEERTJE GREENE, LAAT ARIA LOS EN LAAT HAAR GAAN !!!!
    anders wordt ik heel heel heel boos !!!!!

    ja lijkt me leuk om de foto's te zien van de personages.
    krijg ik een beter beeld bij !!
    goed idee van je:D
    Kudoooo, heerlijk deeltje en je stopt op het spannendste moment(blush)
    >>> snel verder(lol)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen