Foto bij Season 10 - Chapter 4

Het is vakantie geweest en ik ben weer een soort van klaar om deze story af te ronden.
Dit zal wellicht wel iets langer duren dan gepland, maar ik probeer zoveel mogelijk te schrijven.

ENJOY

Rhys Wolfmoon

De eerste tientallen inwoners van Marnald waren inmiddels verdwenen en ik zag langzaam het zweet verschijnen op het voorhoofd van Max. Ik besloot van de gelegenheid gebruik te maken om mijn paleis te betreden en elke voetstap die ik erin zette, voelde vertrouwd.
Ik liep langzaam door richting de troonzaal, waar de deur richting de kelder met het heilige fond nog altijd open stond. Jason was de laatste die door die deur gekomen was. Ik staarde naar de tronen die achterin de zaal stonden en kon me haast al niet meer herinneren dat deze allemaal bezet waren door ons, de Wolfmoons.
Ik hoorde plotseling een klein kuchje achter me en ik zag Myra staan.
‘Lieverd, kom verder’ zei ik terwijl ik direct een arm om mijn nichtje heen sloeg.
‘Op die stoel daar zat jouw moeder altijd’ zei ik terwijl ik naar de meest linker stoel wees. ‘Kya was de jongste van mijn zussen en zat dus uiterst links. Ik was de jongste van de jongens dus zat ik uiterst rechts. Ondanks dat we zo ver van elkaar zaten, had ik altijd veel oogcontact wanneer er belangrijke raadsmannen tegen onze ouders aan het praten waren’.
Ik zuchtte diep en haalde droevig mijn schouders op.
‘Ik mis ze elke dag nog’.
‘Ik ben blij dat ik jou heb Rhys’ zei Myra toen. ‘Jij bent de enige herinnering die ik heb aan mijn onbekende verleden. Zonder jou zou ik deze kleine details over mijn familie niet weten. Ik hou van je lieve oom’.
Ik was verbaasd dat Myra deze woorden uit had gesproken en hield haar stevig vast. Het was een bevestiging waar ik stiekem al die jaren over had gedroomd. Mijn laatste familielid op deze aarde die van mij hield was een fijne gedachte die mij motivatie gaf voor de strijd.

Toen weer buiten kwamen, waren er al weer een flink aantal mensen weg en ik zag hoe een eindje verderop de gaven beschermend rondom de rij met mensen heen stonden. Ik liep samen met Myra richting de andere en sloot uiteindelijk de halve cirkel die we maakten met de huizen.

Layla stond samen met Adam vooraan, waarbij Iris, Malcolm, Cliffin, Jaïro, Brox en de 3 Brightsights in de verte stonden te toeren.
‘Ik stel voor dat we na Marnald de andere steden ook zo snel mogelijk doen’ zei Layla. ‘Het teleporteren duurt lang en we kunnen nog maar weinig hoogte krijgen van de duistere ridders’.
‘Mee eens’ zei ik. ‘Het zal wellicht krap worden in New Northwick, maar in deze tijden is er helaas geen ander alternatief’.
Op dat moment zakten de 3 Brightsights door hun knieën en staarden ze in het niets.
Direct brak onze formatie en rende ik naar hen toe en aaide bezorgd over de rug van Emily.
Het visioen duurde lang en ik stond op en keek richting Max, die nog steeds druk in de weer was om de mensen in veiligheid te brengen.
Plotseling snakte Emily naar adem en begon haar lichaam hevig te trillen.
‘Ze zijn hier’ fluisterde ze.
Ik draaide me om richting het open veld, waar plotseling duistere wolken overheen hingen. De duizenden rode ogen staarde ons luguber aan en ik voelde direct een huivering over mijn rug schieten.
Het leger van de duistere ridders stond een paar honderd meter van ons verwijderd en benauwd keek ik hoe lang de rij met mensen was, die nog niets vermoedend stonden te wachten.
Jaïro was de eerste die in actie kwam en splitste zich in honderden varianten van hem. Brox volgde zijn voorbeeld en een groot leger aan kopieën van Brox en Jaïro omsingelde de poorten van Marnald.
Layla klom direct bovenop de poorten samen met Adam en begon bliksemschichten af te vuren.
‘Max!’ riep ik in paniek en pas nu zagen de inwoners het grote leger van duistere ridders staan.
Er heerste direct paniek in Marnald en de tientallen mensen die nog in de stad stonden begonnen in blinde paniek te rennen.
De paar wolven die ik mee had genomen naar Marnald, waaronder Baryn gingen beschermend om Myra en mij heen staan en het duurde niet lang voordat de eerste duistere ridder door de muur van Brox en Jaïro heen was gekomen.
Cliffin had de eerste paar ridders een flinke stoot gegeven met zijn explosies, maar zoals verwacht stonden de weggeschoten ridders direct op en kwamen in een snelle vaart terug gerend.
Layla en Adam schoten zoveel bliksem als ze konden op de ridders af, maar zoals verwacht was het slechts het uitstellen een invasie aan duistere ridders.
Iris had zich dit keer ook getransformeerd waardoor ze armen had, net zoals haar broer en gingen vervolgens met 8 zwaarden het gevecht aan met verschillende ridders.
Mijn wolven kwamen direct in actie en besprongen de eerste duistere ridders die het binnenplein hadden bereikt.
Max bleef druk bezig met het transporteren van mensen richting New Northwick terwijl wij ons best deden om de invasie tegen te houden.
De muur van Brox en Jaïro was al bijna afgenomen en slechts een paar kopieën van Jaïro stonden er nog.
Het viel mij op dat er slechts nog één kopie van Brox stond en mijn ogen tuurde de muur af om te kijken waar Brox zelf was.
Plotseling doorboorde een zwaard van een duistere ridder het lijf van Brox, waarna het niet verging zoals alle andere kopieën.
De ogen van Brox werden groot en al hoestend van bloed zakte hij door zijn knieën, waarna hij onthoofd werd.
Jaïro schreeuwde het uit en vocht zich een weg naar zijn vermoordde zoon en ik keek om me heen, hopend op een uitkomst in deze wanhoop.
Maar die was er niet, wij waren hier met een handje vol gaven om de doodsbenauwde mensen te beschermen terwijl we wisten dat we het niet gingen redden.
De duistere ridders hadden zich nu door heel de stad verspreid en de eerste mensen werden doorboord door hun grote, zwarte zwaarden.
De ridders kwamen uit de riolen en liepen over de daken en ik klapte mijn klauwen uit, klaar om in actie te komen.
Max was inmiddels gestopt met transporteren en vocht nu mee tegen de duistere ridders.
Adam en Layla waren inmiddels van de muur afgekomen en sleepte Jaïro mee richting de binnenplaats.
Langzaam werd onze groep omsingeld door honderden ridders en we wisten dat slechts een wonder ons nog kon redden.
De Brightsights stonden achter Max, waarbij Emily zich vastklampte aan zijn lichaam.
Malcolm ging beschermend voor zijn zus staan en vocht hier en daar nog tegen zwaarden.
Plotseling was de gehele stad verlicht en schoot er een golf langs ons richting de duistere ridders, waarna de duistere ridders die het dichtste bij ons stonden vergingen tot glas.
Ik draaide me om en zag een lange, slanke vrouw staan die verschillende, gloeiende golven uit haar handpalmen liet komen.
Met een sierlijke sprong kwam ze voor ons neer en liet de ene na de andere duistere ridder tot glas vergaan.
‘Gabriël’ fluisterde ik en ik keek toe hoe de laatste magiër van het licht de duistere ridders uit Marnald dreef en vervolgens een beschermende koppel rondom ons heen maakte.
‘Maak dat je hier weg komt!’ riep ze, waarna Max de Brightsights als eerste vast pakte en weg transporteerde richting New Northwick.
Gabriël hief haar handen de lucht in en probeerde de beschermende koepel in stand te houden, maar plotseling schoot er een zwarte golf tegen de koepel aan en zag ik één van de duistere magiërs aan de andere kant staan.
Op de plek waar de zwarte golf de koepel had geraakt zat nu een scheur, en Gabriël stuurde al haar kracht richting de zwakke plek.
Alle mensen en wolven waren inmiddels weg uit Marnald en ik stond als laatste met Gabriël toe te kijken, hoe ze stopte met de koepel in stand houden.
Ze draaide zich om en rende sneller dan ik ooit gezien had richting ons, waarna Max ons vastpakte en ons weg teleporteerde uit Marnald.

Reacties (1)

  • katl1

    VERDER!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen