De maan leek anders dan anders deze nacht. Ze had iets sombers over zich heen en straalde niet zoals ze elke andere nacht wel deed. Deze nacht zag ze grauw en verstopte ze zich achter dikke lagen mist. Ze had geen zin in verliefde koppels op het strand, vrijend onder haar licht. Het leek alsof ze met rust gelaten wilde worden, alsof ze zich even niet op haar plek voelde. Ik begreep haar wel.

De zandkorrels schuurde tegen mijn huid en het zilte water van de zee deden de kapotte stukjes huid op mijn lichaam branden. Ik voel me naakt. Niet het fijne soort naakt die je ervaart als je na een lange, klamme dag eindelijk je kleren uit mag trekken. Nee het was het soort naakt waardoor je je kwetsbaar voelt. Alsof er honderden ogen je lichaam aan het observeren zijn. Elk stukje naaktheid, centimeter voor centimeter. Dat observeren is overigens niet zoín groot probleem, het is meer het oordelen dat na het observeren komt. Dat je heupen toch iets teveel de breedte in groeien. Dat dat ene plukje haar net iets korter is dan de rest. Dat dat ene rode vlekje in je gezicht toch echt even een vlekje teveel is. Enzovoort. Enzovoort. Ik ben zelf overigens heel goed in dat oordelen over mezelf. Daar heb ik niemand anders voor nodig.

Afijn, we hadden het over de maan en niet over mij. Gelukkig maar want praten over mezelf doe ik niet graag. De maan. Die mooie maan. Ik vind haar mooier dan de zon. Sowieso heb ik liever nacht dan dag. In de nacht is alles minder zichtbaar en dat wat zichtbaar is straalt, met dank aan dat mooie maanlicht natuurlijk. Hoewel ik liever nacht dan dag heb, heb ik wel een duidelijke haat liefdes verhouding met hem. Ik weet nog steeds niet echt zeker of ik er meer van hou of het meer haat. Zo zit heel mijn leven in elkaar eigenlijk. Een grote mengelmoes van liefde en haat, van aantrekken en afstoten, van willen stoppen en willen doorgaan, van hem vasthouden en hem loslaten, hem zoenen en strelen en slaan en krabben en wurgen en mijn handen in zijn haar en zijn lippen tegen dat ene plekje in mijn nek waarvan hij weet dat ik daar gek van word, maar toch gaat hij door en door en door. Zijn handen die ik overal voel op mijn lichaam. Overal. Hij slaat niks over. Elk stukje naaktheid, centimeter voor centimeter. Ik wil hem en ik wil dat hij mij wilt. Ik wil hem. Ik wil hem. Ik dwaal af. We hadden het over de nacht en niet over mij. En zeker niet over hem.

Vandaag hou ik van de nacht.

Reacties (3)

  • Long

    Wow, het stukje op de voorpagina wekte echt heel erg mijn interesse en dit is zo goed geschreven. Ik ben benieuwd naar de rest. ^^

    3 jaar geleden
  • Infrared

    Wat leest dit nu al heerlijk!

    3 jaar geleden
  • Rozenthee

    Oh, dit is werkelijk heel mooit geschreven. Abo want ben hier heel erg benieuwd naar (:

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen