Foto bij Uit een ander leven

Gewoon wat random tekst om dit lettertype uit te proberen ;D

De volgde dag op de bruiloft was het alsof ik omringd was door liefde. Lilly kwam aan de hand van haar geliefde vader de zaal binnen lopen in een prachtige, witte jurk. Zij en haar toekomstige man Danny stonden steeds naar elkaar te giechelen en te grijnzen tijdens de ceremonie. De ouders van het stel zaten op de voorste rij trots naar hun kinderen die groot geworden waren te kijken. Voor ons fluisterden Yusaku's ouders af en toe wat naar elkaar en grinnikten dan, net als Yoonga en Jin naast ons. Af en toe streek ik nerveus mijn zwarte overhemd glad en haalde mijn hand door mijn haar. Yusaku daarintegen zat een beetje onderuitgezakt grijnzend naar het tafereel te kijken. Soms stootte hij expres zachtjes met zijn rechter knie tegen die van mij en gaf me dan een knipoog, of grijnsde even. Zijn witte overhemd en donkerrode broek stonden hem ongelofelijk goed. Er was niks meer van de bange Yusaku van die nacht over. We hadden ook geen woord meer gesproken over mijn Wisseling en om eerlijk te zijn was ik daar blij mee. Aangezien mijn oma er niet meer was, zou ik misschien Luna nog over het terug Wisselen kunnen vragen. Ondanks dat ik me afvroeg of zij er iets over wist, mijn oma had er niet eens iets over gezegd. 'Dan mag de bruid nu gekust worden.' Gauw keek ik op. Shit, ik was zo met mijn gedachten afgedreven dat ik het 'ja' woord gemist had. Lilly wierp zich zo uitgelaten in Danny's armen dat ze bijna omvielen en ik hoorde vooraan Danny's moeder snikken van blijdschap. 'Op een dag staan wij daar ook.', fluisterde Yusaku met een grijns en een knipoog. Ik hoopte van wel, dat wij ook op een dag samen op het altaar zouden staan. Dat we volgens de wet van elkaar zouden houden en niemand dat kon stoppen. Dat klonk toch té mooi om waar te zijn? 'Keyon, opstaan.', siste Yusaku. Gauw duwden mijn benen mijn lichaam omhoog om een staande ovatie voor het nu officieel getrouwde stel te geven.

(Alvast waarschuwing: De aankomende stukjes bevatten seksuele verwijzingen (refrences) en acties, 12+ aangeraden)

'Hoi, Yusaku!', groette Danny Yusaku blij toen hij hem zag. 'Hey Dan, Lilly, gefeliciteerd.' Opeens stonden de ogen van het stel op mij gericht. 'Dit is Keyon, mijn vriend.', stelde Yusaku me voor. Verlegen feliciteerde ik Danny en Lilly en gaf ze een hand. 'Oh Hee, daar is Wortel.' Yusaku had Jin's oranje achterhoofd ergens in de menigte gezien en trok me aan mijn arm mee. 'Hallo Wortel, Avocado.' De jongens keken op. 'Sinds wanneer ben ik een avocado? Ik was toch sla?' Yusaku haalde zijn schouders op. 'Ik vind avocado gewoon beter klinken. Hebben jullie Danny en Lilly al gefeliciteerd, wortel?' Jin keek geërgerd naar Yusaku. 'Als je me nog één keer zo noemd dan kun je echt een ontmoeting met mijn cactus krijgen, hoor. Ik heb een naam, en je kunt me ook best gewoon Jin noemen.' We stonden ergens wat verder weg van de menigte feestende mensen af, dus had Yusaku de ruimte om langzaam achteruit te schuifelen toen hij nog één keer 'Wortel!' riep. Mijn mond viel open toen Jin een echte, levende, kleine cactus uit de binnenkant van zijn jasje haalde en grijnzend zei: 'Nu ga je het krijgen, Goudlokje.' Lachend keek ik toe hoe Wortel Jin Yusaku achterna zat met een cactus en Yoonga steeds opnieuw 'Yusaku wordt ontmaagd door een cactus!' krijste terwijl hij er achteraan rende. Ik viel bijna om toen Yusaku met een grote vaard op me af rende en zich aan me vast klemde om me als een menselijk schild te gebruiken. 'Keyon, help!', piepte hij, maar toen Jin opmons af kwam rennen liet hij al weer los en zette een sprint in. Helaas was Goudlokje niet snel genoeg en wierp de Wortel zich bovenop hem. Samen vielen ze op de grond en de cactus brak in Jins hand tegen de grond. 'Mijn cactus!', riep hij geschrokken uit, maar op het moment dat hij op wou staan wierp Yoonga zich met een body slam op het liggende stel. Oh heilige Chastrifol, die jongens waren zo fúcking extra. Zeker hoe Jin steeds maar 'Kinky, kinky!', bleef roepen. Uiteindelijk wist Yusaku zich er onder uit te wurmen en vielen ze allemaal in het gras. Yusaku's witte overhemd zat helemaal onder het gruis en de groene stukjes mos. Met een vies gezicht klopte hij alle viezigheid van zich af, maar er bleven nog behoorlijk wat bruine vegen achter. 'Hee homo's, sta eens op en zoek een kamer als jullie zo graag op elkaar gaan liggen.' 'Je bent zelf gay!', riep Yoonga terwijl hij zich van Jin af duwde. Ik had pijn in mijn buik en gezicht van het lachen. 'Opstaan!', riep Yoonga terwijl hij herhaaldelijk op Jin's kont sloeg. 'Stop dan met slaan, domme pik!' Als je ze zo zou horen zou je echt níét denken dat die twee verliefd waren. 'Wat sta je te lachen?', grinnikte Yusaku naar mij. 'Gaat het altijd zo?', vroeg ik, nog steeds lachend. Yusaku boog grijnzend zijn hoofd en schudde er mee heen en weer. 'Je wilt niet weten. Thomas heeft volgens mij nog steeds rode plekken op zijn reet omdat Jin de gewoonte heeft om hem met een pingpongbedje op zijn achterste te slaan als hij niet oplet tijdens het oefenen met de band.' Ook ik schudde lachend mijn hoofd. 'Hey, get a room!', riep Yusaku naar Jin en Yoonga die nu zoenend in het gras lagen. 'Ach whatever, zullen we kijken hoe het met mijn ouders en de drieling is?', zuchtte Yusaku. 'Oké.' Het was nog een aardig karwij om me door alle tafeltjes en mensen heen te wurmen, en Yusaku ook nog eens niet kwijt te raken. Maar uiteindelijk hadden we zijn ouders gevonden zonder te verdwalen tussen de mensenmassa. 'Hey, waar zijn Daan, Ted en Sem?', vroeg Yusaku bij het zien dat de drieling ontbrak. 'Oh die zijn ergens met andere kinderen spelen op dat grasveldje, er zijn volwassenen bij dus ze zijn oké.' Yusaku knikte en pakte een champagneglas van een dienblad. 'Toch weer aan het drinken?' Het was plagend bedoeld, maar ik kon mijn bezorgde toon niet onderdrukken. Maar Tusaku schudde zijn hoofd en zei tussen een slok door: 'Alcholvrij.' Toen besloot ik ook maar een glas te pakken, want mijn keel voelde droog aan van de dorst. 'Moet de drieling zo niet naar bed?', vroeg Yusaku aan zijn moeder. 'Over tien minuten komen we ze ophalen en sturen we ze naar bed.' Hij knikte en pakte me bij de hand. 'Stukje lopen?' 'Oké.' Ik voelde me zo aangekeken hoe we hand in hand door de tuin liepen, maar na twee minuten waren we alleen, de feestende mensen achter ons gelaten. Hoe dieper we de natuur in gingen, hoe donkerder het werd. Het enige licht waren de slingers feestverlichting die langs de kanten van het pad gingen. Het was een heldere avond en de sterren waren al te zien. Hoe laat moest het nu al niet zijn? Geen idee, en geen zin om het te weten, het enige wat uitmaakte was die hand die in die van mij lag. Er gingen nog wat regendruppels van de vorige nacht aan de takken, maar van de kou was weinig over. Ik voelde getrek aan mijn hand en merkte dat Yusaku me mee trok van het pad af. We stonden stil in het midden van een groepje bomen. Het was alsof we omsingeld waren, hoe we daar tussen de bomen onder het groene bladerdak. 'Hey Key?' Ik keek op in Yusaku's ogen en ik zag hem grijnzen. Zijn warme handen duwden me zachtjes tegen een boom en hij zei: 'Ik zou nu een of andere cheezy pickup-line kunnen gebruiken, maar eigenlijk wil ik gewoon zeggen dat ik je fucking graag wil zoenen nu.' Met een glimlach op mijn gezicht sloot ik mijn ogen toen hij zij lippen op die van mij drukte. Dit was de eerste keer sinds de dag van het optreden dat hij me weer gekust had. Het was maar een paar dagen geleden, maar het voelde wel als jaren. Het was alsof ik vergeten was hoe het had gevoeld en alles weer opnieuw beleefde. Ik wist nog dat Yusaku's lippen zacht waren, maar zó zacht... Het was alsof ik het gevoel van zijn warmte tegen me aan en zijn handen die me aanraakten in een ander leven had gevoeld. En nu ik het weer voelde wou ik het voorlopig ook niet kwijtraken. Stevig, alsof hij zou verdwijnen als ik hem losliet, sloeg ik mijn armen om zijn nek, drukte mijn lichaam tegen dat van hem. Ik voelde zijn tong tegen mijn onderlip drukken, om toestemming vragend die ik maar al te graag gaf. Ondanks alle liefde, al, het geluk en al de fijne gevoelens die in me zaten op dat moment kon ik ook het gevoel van schuld niet onderdrukken. Het is een jongen, Keyon., dreunde er steeds door mijn hoofd. Het is een jongen en je staat er mee te zoenen en je geniet er van, schaam je je niet? En juist dat ik me niet schuldig voelde, maakte het dat ik me slecht voelde. Dat ik er zo van genoot zorgde er voor dat ik me zo slecht voelde. Yusaku's handen handen geleden rustig naar benenden waar hij ze losjes tegen mijn heupen en achterste liet liggen. Als er op de achtergrond nog geen geruis van het feest was geweest, was ik er zeker van dat Yusaku mijn hartslag had kunnen horen. Ik werd licht in mijn hoofd, maar wou niet wegdraaien om te kunnen ademen, het was alsof ik verslaafd was aan de adrenaline die Yusaku me gaf. Maar blijkbaar had Yusaku ook moeite met zuurstof in zijn longen te krijgen, en boog langzaam naar achteren. Eerst had er een vrolijke sfeer vol liefde gehangen, maar nu we elkaar zwaar hijgend vol passie met zweet op onze voorhoofden in de ogen keken was er niks meer over dan een seksuele spanning en lust. Yusaku's lippen maakten contact met mijn wang en trokken een lijn langs mijn kaaklijn mijn nek ik. Wat eerst lichte kusjes waren geweest werden steeds ruwer hoe hij zijn lippen in mijn nek plantte. Ik was niet zo gauw de persoon om dat toe te geven, maar het was verdomd hot op de manier hoe hij me kuste. Yusaku's armen bewogen weer omhoog en hij omhelsde me stevig, de liefdevolle sfeer terug brengend. Deze keer raakten zijn lippen die van mij zachtjes aan. Vol liefde, vol passie, maar zacht, rustig. Ik stak mijn hand uit en trok zijn hoofd wat dichterbij, de kus verdiepend. Maar helaas moest ik er uiteindelijk ook aan toegeven dat het echt tijd was om terug te keren naar het feest voordat we gemist werden en er naar ons gezocht zou worden.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen