Ik werd gedesoriënteerd wakker. Er hing een vreemde lucht in de kamer waar ik me bevond en er stonden ook een stuk meer meubels dan in de kamer waar ik me normaal gesproken bevond. Nog geen seconden later schoot me weer te binnen wat er gisteravond gebeurd was en ik huiverde. Mijn ontsnappingspoging was grandioos mislukt maar de onbekende man had mij nog geen straf gegeven. Dat bleek uit de staat van mijn lichaam tenminste, aangezien ik niet meer blauwe plekken dan eerst had en ik kon mezelf zelfs langzaam omhoog drukken zodat ik een zittende positie zat.
“You must be kidding me.” Klonk er plots een stem, gedempt, maar overduidelijk voor mijn gevoelige oren die een lange tijd alleen het gesuis van de wind hadden gehoord. Voetstappen volgden en de deur van de kamer werd geopend. Liam’s hoofd verscheen. Zijn borstelige wenkbrauwen waren gefronst en hij keek speurend de kamer rond tot hij mij op het bed zag zitten, versteend. Zijn ogen waren donker, in tegenstelling tot die van de man van gister, en ik wist gelijk dat het niet goed zat.
“Emma,” Sprak Liam terwijl hij langzaam het bed waarin ik me vond benaderde. Ik slikte luid. “Are you okay?” Een onverwachte vraag. Okay was ik niet, al een lange tijd niet geweest, maar ik had eerder een opmerking verwacht die zou luidden als “you fucking whore”.
“Yes, Liam.” Beantwoordde ik zijn vraag met het antwoord dat hij wilde horen. Hij was bijna bij het bed. Mijn ogen flitsten over zijn lichaam, kijkend naar zijn houding, Hij leek gespannen.
“Are you hurt?” Vroeg Liam nu. Onbegrijpend keek ik hem aan doordat hij net precies hetzelfde had gevraagd. Liam’s neusvleugels spreidden kort en hij kneep zijn ogen dicht. En plofte op bed. Het duurde even voor hij opkeek en zijn mond opende.
“Liam, what are you doing in my room?” De stem van de onbekende man stak een stokje voor de woorden van Liam. Hij stond in de deuropening, leunende tegen de deurpost met zijn armen gevouwen. Hij was opnieuw of nog steeds volledig gehuld in zwart.
“Harry.” Liam draaide van mij weg en richtte zich tot de man, blijkbaar genaamd Harry, en die stak slechts zijn kin een minuscuul beetje hoger. Ik was dus in de kamer van Harry, maar we waren het huis niet uit geweest. Wat waren Liam en Harry dan van elkaar als ze samenwoonden? “Let’s not do this here.” Zei Liam tegen Harry. Harry perste zijn lippen samen en liet zijn ogen over mij glijden, alweer. “Try to sleep.” Zei Liam tegen mij voor hij opstond en ook de kamer uitliep, achter Harry aan. En zo was ik weer alleen. De eeuwige eenzaamheid klauwend aan mijn gehavende lichaam. Ik was zo vermoeid, zo moe van het niet weten wat er aan de hand was, wat er ging gebeuren. Ik zou bijna weer wensen dat ik terug was in het kamertje waar ik opgeslokte werd door de stilte. Ik zakte terug in het bed en duwde mijn hoofd in de kussens. Ze roken fris en mannelijk. Naar deo en zweet en de vage geur van gebrand hout. Ik begon te huilen voor het eerste in een lange tijd. De stille tranen liepen over mijn wangen als watervallen en mijn borstkas brandde van de leegte. Ik miste mijn tijd voor hém, waar ik nog vrij rond kon lopen en ik miste mijn ouders. Met het laatste restje van mij dat over was miste ik mijn ouder zo erg. Mijn ademhaling stokte. “Mama en papa.” Fluisterde ik heel zachtjes in het kussen, al maanden had ik niet meer aan ze gedacht.
“Niall already said you had an accent but they coulnd’t figure out where you where from originally.” Harry stem onderbrak mijn paniekaanval. Ik zette mijn gevoelens gelijk achter slot en grendel, veegde mijn wangen ruw af en slikte de brok in mijn keel weg. Regel nummer zoveel: “Jij bent onbelangrijk en al mijn behoeften gaan voor die van jou.” Harry stond dichter bij deze keer, bij het voeteneinde van het bed met zijn armen gekruist.
“Niall was betting on Germany, Louis was betting on Swedish and Liam didn’t want to bet.” Vervolgde Harry terwijl zijn mondhoek omhoog krulde. Hij keek me aan, ik zag het onder mijn wimpers door en voelde zijn blik brandden op mijn gezicht, maar ik hield mijn blik laag. Mijn ogen gleden over zijn armen die de stof van zijn shirt strak lieten staan en zijn grote handen.
“I bet on Switzerland.” Vervolgde Harry. Ik begreep niet waar hij het over had. “So can you tell me who won?” Harry stopte met praten en het bleef tijdelijk stil. Harry manoeuvreerde zijn lichaam bij het bed en zakte op de grond om met zijn rug tegen de rand te gaan zitten. Mijn ogen werden groter, waarom zou hij zichzelf in zo’n nederige positie plaatsen. Ik wist niet wat ik ermee aan moest.
“Please sir, let me sit on the ground and take the bed yourself. I belong there anyway.” Probeerde ik hem te overtuigen om mezelf uit de ongemakkelijk positie te bevrijden. Als híj dit zou zien zouden er zeker blauwe plekken aan te pas komen, hoogstwaarschijnlijk ook een kneusing.
“Don’t bother, it’s okay.” Zei Harry en hij haalde zijn hand door zijn krullen. Voor een moment bleef zijn vinger haken in een krul en hij trok rustig door. Het lag perfect. Ik voelde mijn hand naar mijn schouder gaan om ook aan mijn haar te draaien uit onzekerheid, maar dat was er niet meer. Ik had nog steeds slechts een dons laagje op mijn hoofd en ik wilde niets liever dan mijn haar terug. Zelfs het lelijke gebleekte haar dat hij me ooit had gegeven omdat ik naar buiten mocht en mezelf moest veranderen. Het was knalgeel en werd daarna nooit meer bijgewerkt, zodat ik op gegeven moment half bruin haar en half geel haar had. Het was niet om aan te zien. Ik was benieuwd waarom híj het had afgeschoren tijdens de laatste straf, als hij er toch op gerekend had mij uit de weg te ruimen.
“So, who won the bet? Where are you originally from?” Onderbrak Harry mijn gedachtegang. “The Netherlands.” Mompelde ik terug terwijl mijn hart samentrok uit heimwee. “Cool” was Harry’s antwoord, “Now we all lose fifty pounds.”
“I don’t understand, Sir. Do you want me to help you out? I am a good slut, I’ll do what you want. But please don’t tell master that I have dissatisfied you.” Ik wist niet wat voor spelletje Harry met me speelde maar normaal waren er duidelijke regels en nu was er niks. Ik snapte hem niet.
“Your master is dead.” Spuugde Harry uit, zijn gezicht trok samen in een frons en hij snoof afkeurend. “As I said, I’m here to take care of you, so don’t worry.” Nog meer verwarring.
“Dead?” Herhaalde ik Harry met een smal stemmetje.
“As dead as can be.” Herhaalde Harry. Hij lachte hardop.



Some more interaction between the characters. Hope you guys like it, and if so, I hope it's worth a kudo. Cheers.

Reacties (3)

  • _Khaleesi_

    Die man verdient de dood eerlijk ocharme Emma

    3 jaar geleden
  • LarryNiam

    oeh leuk stukje:)
    snel verder<3

    3 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Harry's karakter intrigeert me

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen