||Nymphadora ELoise ULey.

Nieuwsgierig, nerveus als ik was, kriebels in mijn maag voor wie ik boven zou aantreffen. Liet ik mij door mijn neef Seth voort drukken tree voor tree de trap op naar boven. Mijn neef had een grote uitdagende, plagerige grijns rond zijn lippen staan en zijn ogen schitterde niets meer dan ondeugd uit. Een zucht van onmacht voelde ik langzaam over mijn lippen glijden.
Na een nieuwe set in mijn rug gekregen te hebben, stond ik in de deuropening van mijn toekomstige nieuwe slaapkamer, die ze nu met man en macht aan het renoveren waren.
Dat ik door vijf paar ogen werd aangestaard, deerde mij op het moment niet.
Mijn mond was wagenwijd opengevallen, nog voor ik ook maar iets uit mijn mond kon laten glippen aan woorden. Had mijn tante Sue haar armen al rond mij gekruld en mijn kleine lichaam tegen het hare aangetrokken. Strelend over mijn haren, vriendelijke woorden rolde als een ruis langs mijn trommelvliezen. Geen woord in mij opnemend.
Na een tijd leek ik eindelijk te ontdooien, had ik mijn mond gesloten en voelde ik mij nog altijd net zo oncomfortabel als enkele minuten geleden.
"Dit is dus Nymphadora" lachte mijn tante, uiteindelijk nadat ze mij los gelaten had.
Oké, ze had mij pas losgelaten nadat ik wild was beginnen spartelen met mijn armen en aan het happen was naar lucht en er vreemde kreetjes mijn mond verlieten.
Anders had ze me zeker nog niet los willen laten, had ze er net zo goed uren zo kunnen blijven staan.
Maar goed, nu pas besefte ik wat mij zojuist was overkomen. Mijn neef Seth de grapjas had mij in een wespennest gedrukt, van vijf paar starende ogen. Ik slikte een brok weg vanuit mijn keel en voelde mijn wangen al langzaam aan beginnen gloeien en kleuren.

Na een erg lange tijd voor mijn gevoel, kreeg Seth van tante Sue de opdracht mij mee te nemen naar Emily. De vrouw had voor iedereen die geklust had eten gemaakt en hoopte zo mij op de een of andere manier welkom te heten. Ook ik was uitgenodigd om te komen eten, kennis te maken, daarnaast wist ik dat mijn tante deze avond moest werken.
Dus er niemand thuis was, Leah trok haar eigen plan, en Seth had op de tijd ook andere afspraken die hij heel erg hard moest nakomen. Daarnaast wist ik niet wat mijn vader met mijn tante besproken had.
Maakte dat mij onzeker, en wist ik niet zo goed welke gesprekken ik nu juist wel kan voeren en welke gesprekken ik beter achterwegen kan laten.
Wist ik niet wie ik nou kon vertrouwen. In welke plaats ik precies was beland met geschiedenis, verhalen en zo dus ook vaak de legendes tot zelfs de mythe. Of mijn tante wist wat er precies met mij aan de hand was, in menselijke term gesproken. Of mijn vader daadwerkelijk gelijk heeft omtrent mijn moeder, dat ze uitermate gevaarlijk is en mij meerdere malen vervloekt heeft.
Voor mij gevoel was het allemaal erg onzeker. Zou mijn vader erin slagen mijn moeder te vinden zodat de vervloekingen opgeheven konden worden en of er een remedie gevonden zou zijn, voor een tegen vloek, dat het verbroken wordt. Mijn vader had mij al zo vaak proberen te kussen, maar het werkte gewoon niet, nu dat ook mijn tante mij een liefdevolle kus gegeven heeft, wist ik dat zij ook niet de persoon was die de vloek moest verbreken.
Als er daadwerkelijk een vloek/ vloeken is/zijn, zoals mijn vader zegt.
"Zeg jij bent wel erg ver van de aardbol" lachte Seth, zijn hand voor mijn gezicht zwaaiend.
Verstoord keek ik de jongen aan, waarop de jongen alleen maar luider begon te lachen, zijn hoofd wilde begon te schudden en mij in een beweging van de grond trok. Hij plaatste mij op zijn rug en begon ineens te rennen. Hij wees als verklaring naar de lucht die donkerder en afgrijselijker begon te kleuren. Het signaal dat er storm op komst was en niet zo'n kleintje ook.
Als ik gewoon gelopen had, dromend zoals Seth mij in het begin de weg had laten vervolgen, dan waren wij nu plens en plens nat geweest.
De jongen was nog maar net de veranda opgestapt onder het afdakje van het huisje, en het begon ineens kei en kei hard te regenen. Geen kleine spetters, druppels. Nee hele grote, dikke, regendruppels, kwamen in grote hoeveelheden tegelijk naar de grond. Een harde luide wind zette op en gelijk liet het de takken gieren en brullen, kraken, en de bladeren doen ritselen.
Mijn neef bonsde driemaal op de deur en drukte het houten voorwerp uit zijn scharnieren.
"Ik ben het. Met Nymphadora, de rest komt straks, na de storm" brulde Seth mij van zijn rug trekkend sloot hij de deur en drukte hij mij richting de keuken.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen