‘Dus als je die formule gebruikt en dan de afstand van deze zijde berekent :2 en dan de derde machtswortel daarvan neemt kom 235 uit en daar neem je nog eens 8 logaritme dan kom je aan dit getal.’ Legt Niall uit. We zitten hier al bijna 2 uren, ik heb al proberen te zeggen dat ik het snap maar hij gaat maar verder en verder met zijn uitleg. Het grappigste van allemaal is dat hij het helemaal verkeerd uitlegt, het moet zijn dat hijzelf het niet snapt. ‘En dan kom je uit aan 3 vierkantswortel 26 ’ Eindigt hij trots op zijn uitkomst. Ik bekijk het resultaat en trek een wenkbrauw op komaan dat lijkt er zelfs niet eens op. ‘Wacht er klopt iets niet geef me 10 minuutjes.’ heeft hij door, hij wil al weer zijn balpen nemen maar ik leg mijn hand op de zijne. ‘Niall ik snap het al lang en ik denk dat ik het beter snap dan jij.’ Zeg ik serieus. ‘Nou nu beledig je me maar wil je het me eens uitleggen? Ik snap er geen bal van ik dacht om eens slim over te komen met al deze getallen maar het lukt niet.’ vraagt hij me met een pruillipje. Na een goeie 15 minuten alles uitgelegd te hebben verlaten we beiden trots de bibliotheek.
‘Ga je nog met me mee?’ vraagt Niall. ‘Wil ik nog met je mee?’ vraag ik waarna we stoppen met wandelen. ‘Graag.’ zeg ik kort daarna. Glimlachend loop ik verder en ook Niall heeft een glimlach op zijn gezicht. ‘Naar waar gaan we eigenlijk naar toe?’ zucht ik als we al 10 minuten wandelen en het al aardig donker wordt. ‘Hou vol we zijn er bijna.’ Zegt Niall terwijl hij gefocust blijft op het pad voor ons. We lopen een bos in dat ik nog nooit eerder heb gezien het is donker, koud en vuil. ‘Niall ik wordt bang.’ zeg ik angstig en neem vlug zijn arm vast. ‘We zijn er bijna, je moet niet bang zijn.’ Sust hij om me wat te kalmeren. Na nog 5 minuten gewandeld te hebben komen we uit op een open plek dat aan een glinsterende rivier ligt waarop de maan schijnt. In het midden van de open plek staat er een wit prieeltje en het is werkelijk prachtig. ‘Niall WOW het is hier echt prachtig.’ Fluister ik en kijk nog altijd verbaasd naar de plek voor ons. ‘Kom.’ Fluistert Niall terwijl hij zijn hand op mijn onderrug legt en me zo langzaam voortduwt naar het prieeltje. ‘Gaat u maar voor miss Grey.’ Zegt Niall uitnodigend met zijn hand wijzend naar binnen. ‘Dank u mister Horan.’ Zeg ik even bekakt terug en loop zo elegant mogelijk binnen. We gaan allebei gaan zitten op een bankje dat rond om rond de vorm staat. Ik weet niet hoelang we daar al zaten, maar het was echt gezellig met Niall, elke keer als zijn lach door het prieeltje galmt lopen er aangename rillingen over mijn rug. ‘hey, Marie sta eens op het bankje.’ Zegt Niall plots. Niets vermoedend ga ik erop staan en kijk de blonde jongen raar aan. Hij grijpt mijn hand vast wat een aangenaam gevoel bij me bezorgt. Langzaam begint hij te lopen, zodat ik van het ene bankje naar het andere spring zoals ‘The sound of music’. Onze lach vullen de kamer en zo gaan we sneller en sneller. Als ik weer spring haper ik met mijn voet aan het bankje waardoor ik val. Geschrokken val ik in Niall zijn armen, maar al snel proest ik het weer uit. Mijn ogen vinden zijn blauwe ogen, en ongeneerd bestudeer ik zijn ogen. ‘Je hebt mooie ogen weet je dat?’ fluister ik. snel sla ik een hand voor mijn mond als ik realiseer dat ik dit werkelijk luidop zei. Niall zijn ogen worden groot en er vormt zich een lichte grijns op zijn dunne lippen. ‘Jij bent prachtig weet je dat?’ fluistert hij met een hese stem. Mijn wangen worden zo rood als een tomaat, en kan ik een grinnik niet onderdrukken. Ik lig nog altijd in zijn armen, wat uren lijkt te duren. Lichtjes buigt Niall zich voorover, zijn lippen zijn slechts een paar millimeters van de mijne verwijderd, waardoor zijn adem tegen mijn lippen slaat. We kijken elkaar diep in de ogen, en iedere keer lijk ik wel gehypnotiseerd. Elke keer ik in zijn ogen kijk zijn er wel 10 tinten blauw in op te merken. Lichtjes overbrugt hij de afstand en aarzelend voel ik zijn roze lippen lichtjes langs de mijne strijken. Ik leg mijn handen traag in zijn nek en beantwoord de kus, waardoor hij minder onzeker wordt en mijn kin tussen zijn duim en wijsvinger beetneemt, zo ik nog meer van zijn heerlijke lippen kan proef. Traag trekt hij zijn hoofd weg en kijken we elkaar nog eens diep in de ogen en zet hij een verwonderde mij weer op de grond. ‘Al sinds…’ fluistert Niall hees maar hij schudt zijn hoofd. Bemoedigend leg ik mijn handen op zijn wangen waardoor hij de moed krijgt verder te praten. ‘Toen ik je voor het eerst zag, wist ik dat jij speciaal was en ik viel als een blok voor je, en ik weet dat we elkaar nog niet zo lang kennen, maar ik heb me nog nooit zo snel goed gevoelt bij iemand’ Fluistert hij terwijl de blonde jongen me lief aankijkt. Lichtjes zakt hij door zijn knie en haalt uit zijn zak een klein doosje. ‘Ik hou van je, Marie Grey, wil je mijn vriendin zijn?’ fluistert hij nerveus terwijl hij het doosje opent, waar een prachtig bandje in ligt. Verwonderd valt mijn mond open en spring ik hem rond de nek. ‘ja ik wil heel graag jouw vriendin zijn, zoals ik wil dat jij mijn vriendje bent Niall Horan.’
De volgende dag spring ik gelukkig uit mijn bed, neen niet om weer mijn lieve leerkrachten te zien. Ik kan het gewoon niet geloven dat Niall me gisteren als zijn vriendin vroeg. Met een gelukzalig gevoel hol ik de trap af en eet al neuriend mijn ontbijt . nadat ik me aangekleed heb gaat de bel en ren ik naar de deur toe. Voor de deur tref ik een mottige Florence aan. WOW. ‘Waar heb jij gezeten?’ vraag ik haar lachend terwijl ik haar een duwtje geef. ‘Sinds wanneer ben jij ’s ochtends zo blij?’ kijkt ze me verward aan. ‘Niets speciaals..’ zeg ik terwijl ik haar sneaky aankijk. Ik word al snel onderbroken door mijn Iphone die me meldt dat ik een nieuw berichtje heb. Onhandig zoek ik mijn gsm in mijn tas en bekijk het inkomend smsje. ‘Niall’ glimlach ik zacht. ‘Wat weet ik niet wat jij wel weet en Niall ook weet maar niemand anders weet, wat ik wel normaal moet weten, maar wat je me nu straks uitgebreid gaat vertellen.’ Ratelt Flo aan een stuk door. ‘Ik zie je straks op school. X N’ stuurt Niall een glimlach siert mijn gezicht en snel stuur ik terug. ‘Ik kan niet wachten.  x.’ Florence negerend neem ik mijn fiets en wacht totdat ze naast me klaar staat. ‘Ga je nu de hele tijd geheimzinnig doen of ga je me het nog vertellen?’ vraagt mijn vriendin mijn nieuwsgierig. ‘Oke, Niall en ik..’ begin ik maar ik wordt al snel onderbroken door Florence. ‘OMG is het zo ver?!?’ roept ze hysterisch. ‘Ja ik Niall mijn vriendje noemen.’ Deel ik haar mee terwijl ik helemaal warm wordt vanbinnen. ‘Oh jullie zijn zo schattig samen.’ Zwijmelt ze helemaal. Als op school zijn aangekomen zetten we onze fietsen aan de kant en wandelen naar ons kluisje om onze boeken te nemen voor de lessen. ‘Welk vak heb je Florence?’. ‘Bah wiskunde.’ Zegt de brunette met een afkeurende blik. Plots wordt mijn zicht versperd door een paar handen. ‘Rarara wie ben ik?’ fluistert Niall in mijn oor wat mijn haartjes overeind zet. ‘Hmm het leukste vriendje?’ gok ik. ‘Nah bijna juist.’ Lacht Niall. ‘Ohja dan weet ik het niet hoor.’ Grinnik ik. Niall draait me om en zet zijn handen langs weerzijden van mijn hoofd waardoor ik ingesloten wordt. Wat ik helemaal niet jammer vindt. ‘Neen het was je allerleukste en tofste vriendje.’ Glimlacht hij wat gouden spikkeltjes veroorzaakt in zijn ogen. Ik neem hem bij zijn kraag en trek hem dichter bij me en zet gepassioneerd mijn lippen op de zijne. Een bom van vlinders ontploft in mijn buik en ik kan gewoon niet ophouden. ‘Helloow tortelduifjes ik ben hier ook nog.’ Herinnert Florence ons. ‘Jij moet ook altijd alles verpesten hé.’ Zegt Edward die aangelopen komt. ‘Hé wiens vriendje ben jij?’ zegt Florence met een verwijtende blik. ‘Oh kom hier mijn prinses, mijn alles.’ Lacht Ed terwijl Flo haar ogen door haar kassen laat rollen. Tegelijk gooien Niall en Edward ons over hun schouder en rennen met ons door de gangen. Al gillend sla ik met mijn handen op Niall zijn rug wat hem alleen nog maar harder doet lopen. ‘Kindjes!’ roept een schelle stem. ‘Lopen in de gangen zijn ten strengste verboden !’ roept dezelfde bron. ‘Uh Marschall.’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen