Graag wil ik er van tevoren op wijzen dat ik geïnspireerd was door Harry Potter en the Methods of Rationality en mijn tijd niet doorbreng met hoe moordenaars het anders hadden kunnen doen. Dit ivm de realisatie dat dit zonder context misschien gedacht kan worden door mensen met een extra chromosoom, cliniclowns, of mensen met een andere mentale achterstand, en dat ik er geen behoefte aan heb dat deze fanfictie mijn cariérepad negatief beïnvloed.

De volgende dag was het zaterdag. Sherlock bracht de tijd door met het zoeken naar informatie over vergiften uit de tovenaarswereld, dodelijke spreuken en de mogelijke verdedigingen daartegen en de tovenaarswereldse procedures bij een moord/dodelijk ongeval. Het sprak vanzelf dat hij de boeken bestelde bij een dubieus winkeltje per uilorder en niet bij een of andere bieb. Hoewel het voor hem een gewone interesse was -zij het op het randje van een obsessie- net als schaak en zijn viool, wist hij tot welke conclusie hijzelf zou komen als hij iemand zag die dat soort boeken bezat en reageerde overeenkomstig. De procedures verschilden zo weinig van hun dreuzeltegenhangers dat hij in een uurtje klaar was. De vergiften duurden wat langer; 6 uur dekte de theorie. De lijst met mogelijk dodende spreuken was eindeloos, variërend van de zweefspreuk tot twee spreuken die je in staat stelde iemand ondersteboven te hangen en dan hard te laten vallen, met grote kans op een gebroken nek. Hij las ook over Harry en de Vloek des Doods en verbijsterde zich over de eindeloze stompzinnigheid die dit ten toon spreidde; de avada kadavra is illegaal, dus rust er een soort Taboe op zodat de moordenaar snel achterhaald kon worden. Wingardium Leviosa is niet bepaald illegaal en aangezien het laten zweven van dingen de eerste tekenen van magie is had hij Harry gewoon kunnen framen, als hij het kon wegwuiven als teken dat Harry een uitzonderlijk krachtige tovenaar was. Damn, dacht hij toen.
There is something really wrong with me if I think up a better murderplan then Voldemort, with a spell that seems so innocent they teach it to first years.

Tamelijk gedesillusioneerd met het feit dat de tovenaarswereld zich had laten overheersen door wat in essentie erg veel op iemand met een gigantische driftbui omdat ie ontdekte dat z'n ballen minstens 50% kleiner waren dan die van de rest van de wereld leek, las Sherlock verder. Opeens klonk een getik op het raam. Zodra hij het raam geopend was stapte de bruine uil naar binnen en wachtte. Sherlock opende de brief.

Beste Sherlock,

Zou je zin hebben om om 16:00 thee met me te drinken en Buckbeak te voeren?

Groet,

Hagrid


Hij aarzelde. Laatste keer dat hij daar was had hij bijna gehuild, wat al heel lang niet was gebeurd. En Hagrid's stem was zo bruin en grijs, en niet de goede soort. Steengrijs en beigebruin was het. Maar toch...

Er was iets.

Hagrid hield van dieren en hij kon het ook niet helpen dat z'n stem zo kleurde.

Zin is een groot woord, maar ik wil op zich wel komen

SH,
schreef hij terug.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen