Ja lees maar de titel Shay. Het gaat namelijk over jou.
Je bent ergens een van de ergste. Eigenlijk ben je een van de ergste.
Het begon met dat Thomas dus in de klas zei tegen de jongens en jou dat ik hem zo leuk vind. Oke Thomas.
Daar ga ik in de reden die over jou gaat in door.
Maar dus nu over jou Shay. Je bleef door gaan. Je zei ook dat je me niet eens kende in die "Oprechte excuses" waarvan ik heel naïef dacht dat het ook echt oprecht was.
Dus waarom denk ik nog steeds dat je goed bent? Je bent het ook vast wel, diep van binnen. Ik zag het namelijk.

"The words didn't hurt me. The person who said them did."


Oke zal ik dan maar beginnen met het moment dat ik je voor het eerst zag? De brug naar de 2 mediatheken.
Eigenlijk zag jij mij eerst. Ik zat op me mobiel. Ik keek even op. Ik vond je al echt de hele tijd raar naar me kijken daar zo in je eentje op die brug.
In eens riep je mijn naam ik keek op. Je zei al gelijk: "Jij bent toch verliefd op Thomas?"
Ik vroeg: "Hoezo?"
En doordat ik dat vroeg, ben ik iets te weten gekomen over Thomas. Namelijk dit. (het komt ook nog een keer in de reden over hem. wat uitgebreider)
Shay je zei namelijk als antwoord op mijn vraag: "Dat heeft hij in de klas verteld."
En niet alleen aan Shay, aan zijn vrienden uit de klas. En dat zijn natuurlijk weer jongens zoals Shay, maar dan iets minder erg.
Eigenlijk horen die bij de categorie minst erge, maar ze zijn dan toch weer net wat erger dan Tom.
Maar oke. En daarna zei je nog heel wat en ook ik weet niet of een vriend ook nog kwam. Een vriendin kwam voor mij op.
(wow. Iemand die een keer merkt dat er zo wordt gedaan tegen me.) Maar oke. Ik weet niet of het nog die keer was of een andere keer,
volgens mij was het wel die keer. Ja het was 99% zeker die keer. Hield je Thomas. Je ging dingen tegen Thomas zeggen.
Je hield hem speciaal voor mij. Niet dat ik vroeg ofzo of je hem kon halen.
Toen Thomas een paar minuten later weer weg liep stopte hij even bij me en glimlachte en liep toen weer door.
(wat je vaker deed Thomas, maar daar ga ik ook nog verder op in in de reden over jou.)
Maar als ik je dan tegen kwam Shay. Het duurde wel een paar keer dat ik je dan echt herkende en uiteindelijk wist ik je naam, maar echt de hele dag door.
Echt letterlijk. Serieus de hele dag door op school zei je: "Thomas vind je heel erg leuk." Zelfs een keer toen ik een toets aan het inhalen was op de gang.
Zo ben jij wel. Het maakt je niet eens uit dat je me afleid. Nee. Maar oke.
Ook een keer ik zat met een vriendin van me op een bankje jij zei echt heel maar dan ook heel erg met de nadruk op alles wat je zei: "Jullie zijn toch besties?!"
Die vriendin en ik zeiden ja. Ik had door antwoord te geven je blijkbaar nerveus gemaakt, of je werd gewoon nerveus.
Je werd duidelijk nerveus. En je wist niet wat je moest zeggen dus zei je maar gauw: "Thomas wilt je heel erg graag neuken."
(hoezo hoorde ik dat vaker? Echt serieus idk, maar na die keer dat je dat zei gingen meer van die jongens dat dat schooljaar zeggen.
En nu ga ik naar het moment dat jij en een soort van ook Thomas me prankte met dat Thomas me leuk vind.
Thomas al de tweede keer dat je het doet. Maar over de eerste keer vertel ik nog in de reden over jou.
(wow ik heb een hoop te vertellen over jou, en dat word nog lang niet alles. Net zoals bij iedereen.)
Maar oke over deze keer zeg ik het wel. Shay je bleef maar samen met Thomas volhouden dat hij me leuk vind.
En idk. Ergens geloofde ik het omdat Thomas me nooit recht in me face heeft gezegd ik vind je niet leuk. Nee hij zei: "Ik ben niet echt verliefd op je."
Maar hij vind me niet leuk.
Weer wat later bood je je excuses uitgebreid en "oprecht" aan.
Ik geloofde je Shay. Je ging er ook zo op door op je excuus. Het leek zo oprecht.
Mensen waarschuwde me al ga hem nu niet meteen vertrouwen. Maar ik deed het toch.
Maar ook daarna je zwaaide vriendelijk als je me zag. Je deed gewoon heel vriendelijk.
Maar dan weer wat later ging je gewoon door.
Ik had al een paar maanden niet meer met Thomas gepraat, maar jij of een van je vrienden heeft er voor gezorgd wel.
Namelijk.
Het was de hele dag heerlijk warm en droog.
Toen ik naar me fiets liep begon het te regenen. Het was enorm druk. Me fiets stond toevallig heel dicht bij die van jou Thomas.
Helaas toevallig ook nog liep ik precies achter je Thomas met me fiets aan me hand. Het was kei druk dus je kon niet fietsen.
Het duurde zelfs kei lang tot je een stap verder kon zetten.
Dus ik voelde me echt heel kut daar achter jou lopen. Natuurlijk toen je de poort uit ging kon je wel fietsen. Toen wachtte jullie even. Shay jij stond aan de ene kant te wachten en Thomas jij aan de andere kant. Ik fietste tussen jullie door en jullie keken mij zo aan.
Ik fietste een klein stukje en echt een minuut later hoorde ik dat jullie achter me fietste. Ik had me muziek aan dus ik hoorde niet alles.
Het regende en ik had geen jas. Bijna niemand had dat. Het was het perfecte moment om naar te doen tegen me Shay.
En je greep die kans samen met je vrienden. Geen idee of jij er ook bij was Sem. Ik dacht van wel. En volgens mij deed je ook rot, maar geen idee.
En ook dat steeds een van jullie naast me fietste. Het begon met dat jullie allemaal hoi zeiden en een ging naast me fietsen en zei dat ook.
En ik keek niet naar zijn gezicht. Dus geen idee wie het was. Daarna deden jullie kei gemeen tijdens het fietsen.
Ik kon niet harder fietsten en jullie gingen zeker niet zachter fietsen. Jullie raakte me fiets nog net niet aan.
Jullie zaten echt met z'n vijven heel erg dicht bij me. Dus ook naast me en ook al een redelijk recht naast me.
En oke ook toen een van jullie zei: "Thomas zeg is "Hoi." tegen Amy." Je zei: "Hoi Amy."
"The words didn't hurt me but the person who said them did." Die voelde ik echt. Een hoi doet geen pijn, maar van hem wel.
Zijn stem tegen mij. Auw. Het deed pijn. Terwijl dat nog niet eens het ergste is wat ze zeiden en deden.
En toen Shay naast me kwam fietsen en vroeg of ik je nog leuk vind Thomas.
Ik gaf eerst geen antwoord, maar daarna pushte hij me om antwoord te geven.
Ik gaf heel dom antwoord en heel impulsief van dat ik je nog leuk vind Thomas.
Maar het boeit me niks als jullie dat weten dus daarom.
Ik ging naar mijn mentor, want ik was er klaar mee. En daarna stopte je.
Alleen ook weer niet, want me vriendin en ik zaten buiten terwijl het best rustig was.
Jij, Thomas en nog wat vrienden stonden buiten. Soort van tegenover ons, maar wel iets van. 8 tot 10 meter ofzo van ons af.
Niet al te ver, maar ook niet al te dichtbij. Thomas geen idee of je naar me keek, maar het leek wel zo. Shay jij in ieder geval sowieso.
Hoe weet ik dat omdat je tegen Thomas zei: "Thomas daar is Amy!"
En weet je wat ik ook niet ben vergeten? Dat ik een broodje nog effe gauw ging halen, en dat jij daar met Diego zat en dat ik langs jullie liep en jij zei: 'He Diego dat is je fix.' En Diego dat jij zei: 'Weet ik.'
En verder ja. Er is gewoon een hoop gebeurt, wat niet had gehoeven. Maar ja. Je was aardig, maar alweer niet oprecht. Niemand van jullie is dat.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen