Foto bij O32 - Disappointment





      Ik zit diep weggezakt in mijn gebruikelijke hoek van de bank, starend naar de vlammen van het eeuwig knapperende haardvuur. De Slytherin Common Room is zelfs in het hart van de zomer een koude plek om te zijn, zo onder de grond, deels omringt door het koude water van het meer. De vlammen dansen en schieten zo nu en dan vonken, verteren de houtblokken een stuk trager dan normaal vuur zou doen in tegenstelling tot het Magische elfenvuur.
      Mijn gedachten gaan voor zo ongeveer de honderdste keer over de gebeurtenissen van de avond ervoor. Mijn gesprek met Malfoy. Mijn totaal niet moeilijke, juist erg gemakkelijke en natuurlijk voortgeborduurde gesprek met Malfoy. Ik kan nog steeds niet bevatten hoe makkelijk ik me mee heb laten slepen in een gesprek over iets wat me normaal totaal niet kan boeien, gevoerd met een persoon waaraan ik al een hekel heb zo lang als ik me kan herinneren. Het ging gewoon zo… makkelijk.
      Ik schrik me wezenloos wanneer er plots een dik boek op mijn schoot beland en schiet overeind uit mijn weinig nette houding om eerst naar het boek te kijken –Quidditch through the ages- en daarna naar de persoon die naast de bank staat.
      Malfoy komt duidelijk net onder de douche vandaan. Zijn haren zijn nog niet helemaal droog en zitten minder strak in model dan normaal het geval is. De rode kleur van zijn wangen -onder de scherpe hoeken van zijn jukbeenderen- kan komen door het warme water, maar evengoed omdat hij waarschijnlijk nog geen half uur geleden van zijn bezem is gestapt. Hij ziet er expressiever uit dan normaal het geval is, met een gezonde blos en tot mijn verbazing nog steeds minder kille ogen. Uiteraard heeft hij weer een perfect passende lichtgrijze, wollen broek aan, met daarboven een donkerblauwe, fijn gebreide trui. In tegenstelling tot gisteren is het geen col, waardoor zijn lange hals goed zichtbaar is, de huid in schokkend contrast met de diepe kleur van de stof. Ik slik en kies er voor terug te kijken naar het boek.
      ‘Voor het geval ik je niet geloofde?’ vraag ik, een randje ongeloof in mijn stem.
      ‘Voor het feit dat je geïnteresseerd leek, ondanks je eerdere claim dat niet te zijn,’ antwoord hij, geen onderliggende venijn of iets anders wat neigt naar de mogelijkheid dat hij de spot met me drijft en ik kan er niets aan doen en kijk verwonderd naar hem op. Draco Malfoy doet iets voor me omdat hij denkt dat hij me een plezier doet. Uit zichzelf. Omdat hij dat wi-
      ‘Je hoeft het niet per se te lezen, uiteraard. Ik dacht gewoon dat dit iets volwassens wat om te doen,’ zegt hij nadrukkelijk, terwijl hij oogcontact breekt en zich van me weg draait richting de uitgang van de Common Room. ‘Laten we naar de bibliotheek gaan.’ En mijn conclusie wordt compleet aan stukken geslagen. Natuurlijk. De weddenschap. Hij doet helemaal niets om me te plezieren, hij doet het om te bewijzen dat hij volwassen is. Om iets duidelijk te maken. Om zichzelf een voorsprong te geven in dit achterlijke wedstrijdje waarin we verstrikt zitten. Het zou me niet half zo veel moeten verbazen als dat het doet, en erger dan dat, ik zou de steek teleurstelling niet moeten voelen. Ik slik het weg, sta op en probeer mijn balans terug te vinden.
      ‘Uiteraard. Laat me- laat me deze even naar mijn kamer brengen,’ stamel ik tot mijn complete horror als een uit het veld geslagen tienermeisje. Ik grimas, vang voor een seconde zijn verwarde blik op terwijl hij naar me terugkijkt en ik van hem wegdraai, en dan snel ik de gang naar de Dormitory’s in en vlucht naar mijn kamer. De tweeling zit samen op Flora haar bed, gebogen over hun eigen huiswerk en kijken verbaasd naar me op. Nog voor Flora me goed en wel in zich heeft opgenomen is ze al aan het woord.
      ‘Jij had toch afgesproken met…’
      ‘Ja, maar hij gaf me dit en ik ga het niet mee zeulen naar de bibliotheek,’ onderbreek ik haar scherper dan nodig is en been naar mijn bed, waar ik het boek op mijn nachtkastje leg. Ik ben al weer bijna bij de deur, bijna veilig voor de veel oplettendere Hestia, wanneer deze toch spreekt.
      ‘Pay, is alles oké?’
      ‘Prima. Alles onder controle.’ En ik geef haar niet de tijd om er verder op in te gaan, maar been gewoon door, terug naar de Common Room, langs Malfoy heen met een beduidende blik, in een rechte lijn de gangen van de kerkers in. Hij heeft langere benen en hierdoor maar zo’n vier passen nodig om gelijk met me op te lopen.
      ‘Wat een haast ineens, ik wist niet dat je zo gek was op verslagen maken,’ zegt Malfoy. Ik voel zijn zijlingse blik op me branden en blijf stellig voor me uit kijken.
      ‘Alles om sne- ik bedoel; hoe sneller we klaar zijn, hoe sneller we andere dingen kunnen doen.’ Er klinkt een kil, humorloos lachje op naast me en ik weet meteen dat hij de juiste conclusie heeft getrokken.
      ‘Dingen waarbij wij niet met elkaar opgescheept zitten, bedoel je,’ sneert hij met meer venijn dan waarmee ik hem sinds het afsluiten van de weddenschap heb horen praten. En hier had ik gedacht dat hij er juist tevreden mee zou zijn, wanneer stopt hij nu eens met verwarrend zijn. Of wanneer begin ik hem nu eens beter door te krijgen, zodat ik op hem in kan spelen.
      ‘Ik bedoelde iets anders doen dan huiswerk maken,’ lieg ik zonder een seconde te missen en met een naar mijn idee weinig overtuigende grijns in zijn richting. Hij blijft voor zich uitkijken, maar ik zie hoe zijn wenkbrauw ophoog komt en hoe zijn mondhoek kort trilt, wat ik interpreteer als een tevreden gezichtsuitdrukking. Maar goed, ik interpreteer wel vaker verkeerd wanneer het op hem aan komt.
      ‘Je beweert te zeggen dat je niet zo snel mogelijk van me af wilt?’ daagt hij uit zonder scherpte in zijn stem. Zijn toon zou bijna speels genoemd kunnen worden.
      ‘Ik beweer te zeggen dat gisteravond in de Common Room niet rampzalig is verlopen,’ geef ik toe, waarop hij nauwelijks reageert. ‘Ik heb wel eens slechter gezelschap gehad,’ voeg ik dus toe, wat schrikbarend veel naar een compliment neigt en wel de gehoopte reactie oplevert. Hij kijkt eindelijk naar me opzij en kan de verbazing niet helemaal verbergen alvorens hij zijn uitdrukking weer onder controle heeft. Ik laat mijn mondhoeken iets omkrullen voor extra effect.
      Ondertussen zijn we de kerkers uit, betreden de hal en nemen de trap naar de eerste verdieping. Het is relatief rustig in de gangen, maar de leerlingen die we tegen komen kunnen hun verbazing over ons samenzijn niet verbergen. Tweemaal worden we naar mijn idee serieus nagestaard. Het zou niet vreemd moeten zijn om twee House genoten samen op te zien lopen, maar dat is in normale gevallen. Het is algemeen bekend dat Malfoy en ik elkaar niet kunnen luchten of zien. Wanneer de zoveelste leerling ons met grote, starende ogen tegemoet komt, ben ik het zat.
      ‘Voor je kijken of ik plak je oogleden aan elkaar met een permanente plakspreuk,’ bits ik tegelijk met Malfoy zijn gebeten; ‘Als je niet wegkijkt sluit ik je op in Moaning Myrtle haar badkamer.’
      De tweedejaars Hufflepuf verschiet zichtbaar van kleur, slaakt een beangstigd kreetje en maakt zich vervolgens gehaast uit de voeten, naar mijn idee niet eens in de richting waarnaar hij onderweg was. Zonder er bij na te denken grijns ik in Malfoy zijn richting, om te ontdekken dat hij dezelfde ingeving heeft. Zodra er oogcontact is lijkt hij echter te beseffen wie er bij hem is en zijn grijns verdwijnt net zo snel weer. Dat is het moment dat we de ingang van de bibliotheek bereiken en we stil moeten zijn. Malfoy kijkt weer voor zich en betreed de ruimte duidelijk maar wat graag. Mijn eigen grijns zakt ook weg en er ontstaat een zwaar gevoel in mijn onderbuik.


SORRY voor het lange wachten! Vergeef me, please?



Reacties (7)

  • Draxo

    Met zo een leuke hoofdstukken altijd, mag je er zo lang over doen als je wilt!(A)

    3 jaar geleden
  • Romanov

    Always forgive you ... Zeker als we zo'n leuke stukjes krijgen :3

    3 jaar geleden
  • FallingLeave

    In ruil voor zo'n geweldig hoofdstuk vergeef ik nogal veel ^^

    3 jaar geleden
  • Infrared

    Waarom was de weg naar de bibliotheek niet langer... ):

    3 jaar geleden
  • Chantilly

    Geweldig weer x(flower)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen