Foto bij 371. Severus Snape

Het duurde niet lang voor hij terug was met de mededeling dat Minerva zich door het kasteel spoedde.
Ik hoorde gestommel in de hallway, Minerva die de trappen op denderde. Ze deed de moeite niet meer om te kloppen maar stormde meteen binnen. Haar blik was verschrikt, en het werd er niet beter op toen ze Yasmin bewusteloos op de grond zag liggen, met mij op mijn knieën naast haar.

"Yasmin." riep de vrouw uit. Binnen de kortste keren zat de vrouw aan de andere kant van Yasmin en in een vrij gelijkende pose als mezelf. Minerva lette niet eens meer op mij. Haar volledige aandacht was op Yasmin gericht, alsof het haar niet zou kunnen schelen als Voldemort op de stoel van de Headmaster had gezeten. De Carrows hadden hier kunnen zijn, hadden haar kunnen aanvallen voor haar snelle intrede, maar daar leek ze zich helemaal niets van aan te trekken. Ze leek zelf heel even te vergeten dat ik haar vijand had moeten zijn.
"Yasmin, hoor je me? Yasmin..." voorzichtig tikte ze met haar hand tegen Yasmins kaak aan. Er kwam een voorzichtige kreun van tussen haar lippen, die genoeg was om Minerva ervan te overtuigen dat haar ex-studente het wel zou halen. Daarmee kwam haar aandacht weer op mij. Ze rechtte haar rug en keek me recht in de ogen met die ijzige blik van haar die eerstejaars kon doen wegrennen. Ik had het altijd amusant gevonden, tot ze die op mij richtte.
"Severus Snape. Jij gaat me haarfijn uitleggen wat je haar hebt aangedaan en hoe ik Yasmin kan helpen. Right Now." commandeerde ze me. ik wist niet echt waarheen te kijken, naar Yasmin die voorzichtig haar hoofd begon te bewegen of naar Minerva die gaten in mijn hoofd probeerde te boren. Ik zuchtte zacht, en probeerde Minerva even strak aan te kijken als ik anders deed. Niet dat dat aangenaam was; het verwijt in haar ogen over wat ik Dumbledore had aangedaan, en nu Yasmin, was niet aangenaam om te zien. haar frustratie en woede met mijn gedrag en aanpak was niet minder zwaar.
"De enige manier om Yasmin te helpen is om haar hier zo snel mogelijk weg te krijgen. Ze kan niet eeuwig blijven rondzwerven door het kasteel, het is te gevaarlijk hier voor haar." gaf ik in. De verbazing op Minerva's gezicht was groot. Mocht de situatie niet zo serieus geweest zijn zou ik vast moeite gehad hebben om mijn grijns voor mij te houden. Ze keek van Yasmin terug op naar mij.
"Wat?" vroeg ze verbaast. Natuurlijk was ze verbaast. ik was Yasmin's cipier, ik hield haar hier opgesloten, ik was de boeman van de school en ik vroeg aan haar om Yasmin in veiligheid te brengen. ik knikte.
"Breng Yasmin naar een plaats waar ze veilig is. Een van haar huizen, of haar tante of Lupin als het niet anders kan... breng haar ergens waar ze niet constant gevaar loopt." probeerde ik nog eens. Minerva bleef me aan kijken, knipperde even met haar ogen en staarde nog wat meer. "Please." voegde ik eraan toe.
"Ik ga me bijna afvragen wat zij met jou gedaan heeft.." mompelde ze stil, waarna Yasmin weer geluidjes uitstootte. Minerva hield haar wand boven Yasmin en leek bezweringen uit te spreken over Yasmin. Het maakte mij niet uit wat, zolang het maar hielp.
"Ik weet niet wat er mis is met haar. Het ene moment was alles normaal, twee seconden later zakte ze in elkaar.." begon ik Minerva van informatie te voorzien. Ze keek me aan met een blik die verried dat ze geen woord geloofde van wat ik zei. Het moet voor haar allemaal heel vreemd geklonken hebben op dat moment. Op elk moment.
"Wat heb je met haar gedaan? Wat is er gebeurd?" vroeg Minerva, wiens wand plotseling mijn kant op wees. Here we go. Dit is wat ik wou vermijden. Ik hield mijn handen op, zonder wand, in een soort van... onschuldig gebaar? Wie weet, het was niet van mijn gewoonte om me niet bedreigend op te stellen. En natuurlijk maakte Yasmin het niet beter.
"Hij heeft me zwanger gekregen." kraakte Yasmin uit. Waarschijnlijk bedoeld als een grappige opmerking om de spanning in de kamer te breken, maar in dit geval maakte het de situatie net een tikkeltje erger, aangezien van die grappige toon niets te horen was. Mcgonagall keek geschrokken op, klapte haar hand zowaar voor haar mond in shock en hield haar wand strak op mij gericht.
"Severus Snape! Ik heb altijd geweten dat je tot veel in staat bent maar de laatste maanden ben je zelf je eigen reputatie aan het voorbij steken. How could you do this?!" ze klonk verschrikkelijk teleurgesteld, geshockt en kwaad. Het zei iets over haar prioriteiten als ze vond dat me opdringen bij Yasmin bijna erger was dan hetgeen ik had moeten doen tegenover Dumbledore.
"Nee, nee, rustig Minerva." mompelde Yasmin terwijl ze een zwakke poging deed om Mcgonagalls wand naar beneden te trekken. De vrouw hield haar positie echter op, onverstoord door het bijna kinderlijke getrek aan haar mouw.
"Je bent er niet helemaal bij, kind." mompelde Minerva beschermend. Wat hadden die vrouwen tegenwoordig, Yasmin afschermen van mij om haar te beschermen. Dat laatste, arme lammetje dat zoveel bescherming nodig had, grinnikte zachtjes.
"Die is er wel bij." Yasmin hielp de situatie niet helemaal ... Ik had zo het vermoeden dat ik elk moment naar de andere kant van de kamer kon gehexed worden. Daar kwam echter verandering in toen Yasmin besliste om voor mij levend schild te spelen, in het geval dat. Wel, ze drapeerde haar armen over mijn benen. Minerva keek nog steeds heel vreemd naar het tafereel die zich voor haar ogen ontplooide.
"Sev. Help eens even..." mompelde Yasmin uiteindelijk. Ik probeerde een half oog op Mcgonagall te houden, voor het geval dat... maar had mijn aandacht voornamelijk op Yasmin terwijl ik haar voorzichtig overeind hielp. Ze sloeg haar armen om mijn nek. Het leek me genoeg als teken dat ze niet van plan was om nog veel langer op de grond te blijven zitten, dus tilde ik haar op en zette haar voorzichtig neer in de stoel van de Headmaster. Minerva stond ons maar vreemd aan te kijken.
"Ik zei toch dat ik van plan was om te vertrekken.. iedereen wil me hier weg." grapte Yasmin, alsof ze zo de sfeer luchtiger kon maken.
Minerva sloeg haar armen over elkaar en keek ons afwachtend aan. "Ik geloof dat ik een uitleg verdien." zei ze, met een blik die absoluut geen tegenspraak duldde.


Om niet té gemeen te zijn tegenover mijn lieve lezers ^^

Reacties (2)

  • Dominhe

    Dit verhaal wordt steeds leuker, zo verslaafd hieraan!!

    3 jaar geleden
  • Shibui

    Nieuw hoofdstukje a.u.b.! Je schrijft zo goed!

    3 jaar geleden
    • Romanov

      Dank je...
      Nieuw hoofdstukje? Je hebt er net eentje gehad :3

      Don't worry, ik ben al aan het schrijven ^^

      3 jaar geleden
    • Shibui

      Ja en? ik hou gwn van jouw verhaal!

      3 jaar geleden
    • Romanov

      Very sweet of you.
      ik ben blij dat je het een leuk verhaal vindt ^^

      3 jaar geleden
    • Shibui

      Ja maar je schrijf gewoon geweldig! En ik wil zo graag de reactie van Minerva lezen! Ik weet zeker dat het geniaal wordt!

      3 jaar geleden
    • Shibui

      Ik ben echt helemaal enthousiast, merk je het?

      3 jaar geleden
    • Romanov

      ik heb het idee ja

      3 jaar geleden
    • Shibui

      :D:P

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen