Sorry dat het bijna een week heeft geduurd voor een nieuw hoofdstuk, ik kwam gewoon een niet zo goed verder. Maar nu ben ik ziek en heb ik even echt de tijd er voor, dus waarschijnlijk komt er later vandaag nog een hoofdstuk, en anders misschien morgen. Veel leesplezier!

(Lol ik kon het niet laten deze titel te doen.)

(En ik heb nu precies even veel hoofdstukken als op mijn vorige verhaal, wat betekent dat ik waarschijnlijk met dit verhaal de 100 net wel, of net niet ga halen. Ik denk zelf net niet, maar goed... Bij mijn vorige verhaal zei ik ook 'nog 10 hoofdstukken' en toen werden het er ook 40)

We waren net klaar met eten toen ik mijn mobieltje in mijn kontzak voelde trillen. Verbaasd opende ik het toestel en las van wie het was. Ik verbleekte en keek Yusaku aan. 'Van mijn moeder.', zei ik, en opende het.

-Keyon, je komt nu naar huis!

-Waarom?

-Waarom?! Je woont hier, Keyon! We zijn je ouders!

-Oh, ik dacht dat je gisteren nog wat anders zei?

Yusaku las over mijn schouder mee en gaf me even een bemoedigend klopje op mijn schouder. 'Goed zo, kom voor jezelf op.', fluisterde hij.

-We waren boos, Keyon. Luister, het spijt ons, we wouden je nooit echt de fysieke pijn doen die we je gedaan hebben, dat was echt niet onze bedoeling.

Ik lachte honend. Yusaku's arm vond zijn weg rond mijn middel en hij drukte me zachtjes tegen zich aan. Boos klapte ik mijn mobieltje dicht en smeet het mijn tas in. Daarna rukte ik ruw Yusaku's arm van mijn middel af, staarde voor vijf seconde in het niks en knuffelde hem toen met bijde armen terug. Ik wist niet hoe lang we zo zaten, maar het voelde wel een uur.

'Shit Keyon, ik moet oefenen met de band!', riep Yusaku geschrokken. Hete as de volgende dag en hij was niet naar school gegaan omdat ik er was. Verbazingwekkend hoe snel Yusaku's moeder hem had afgebeld toen hij daar om vroeg. 'Yusaku heeft last van koorts, maar hijzelf al niet lang wegblijven.', had ze in de telefoon gezegd. 'Keyon, ga je mee?', vroeg Yusaku die al zijn jas aan het aantrekken was. 'Thomas' arm is nig steeds gebroken, misschien kun jij vandaag bij het oefenen wel invallen als drummer. Zou je dat willen?' 'Ehm ja hoor.' Ik had het nig maar net gezged of ik werd de deur al uitgesleurd. 'Moet je je gitaar niet meenemen?', riep ik naar voren op de scooter. 'Die ligt daar al, we oefenen sinds kort in Miles' kelder en alle spullen staan standaard al daar. En..' Hij grinnikte even voordat hij verder sprak: 'Miles heeft een pingpong-tafel, wat dus ook betekent dat hij een hoop pingpongbedjes heeft.' Opnieuw werd hij onderbroken door zijn eigen gegniffel. 'En Jin spankt de rest altijd graag met pingpongbedjes als ze niet opletten.' Ik gniffelde ook, maar het stierf weg door de wind.

'Sorry dat ik laat ben!', hijgde Yusaku. 'Ha Yu, daar ben je eindelijk! Oh Hey Keyon!', groette Jin ons. 'Hallo.', zei ik verlegen. 'Dit is Keyon, hij kan even voor Thomas invallen.' 'Hoi Keyon. En Yu, waarom was je niet op school? Lekker aan het spijbelen?', vroeg de jongen met het lichtbruine haar waarvan ik dacht dat het Miles was. 'Nee ik ben bij Keyon gebleven, Perc.' Oh God wat was ik slecht in namen. 'Hoezo?', vroeg de jongen die dan wel Miles moest zijn. 'Ach, wat probleempjes thuis.', zei Yusaku luchtig, duidelijk makend dat hij er verder niks over wou zeggen. 'Ja, Yusaku moest gewoon even zijn vriendje 'steunen'.', zei Yoonga op een toon die duidelijk maakte dat er een tweede betekenis achter zijn zin zat. Mijn wangen werden warm en Yusaku rende op Yoonga af en wreef ruw met zijn knokkels over zijn hoofd. 'Kijk maar uit voordat ik een cactus voor jou ga kopen en die in een plek steek waar de zon niet schijnt!', riep hij. 'Als je dat doet krijg je een ontmoeting met mijn pingpongbedje.', grijnsde Jin. 'Je blijft met je poten van mijn vriendje af.', voegde hij er achteraan. 'Weet je', zuchtte Yusaku die weer bij mij ging staan en zachtjes zijn schouder tegen die van mij stootte. 'Als je jullie zo ziet, Avocado en Wortel, dan zou je ect niet zeggen dat jullie verliefd zijn. Serieus, volgens mij haten jullie elkaar gewoon stiekem.' 'Had dat niet gezegd, Yu.', fluisterde Percy met een grijns. Jin greep Yoonga meteen bij zijn kraag (Omg ik typte eerst per ongeluk 'kruis' it's not that kind of story..) en trok hem naar voren om zijn lippen ruw tegen die van hem te drukken. Yoonga's rechterhand streelde door Jins haar terwijl hij met zijn linker zijn middelvinger opstak naar zijn vrienden. 'Heilige Chastrifol, ga even lekker ergens anders tongen of zo.', lachte Miles. Percy had zijn gezicht in zijn handen verborgen en zijn schouder schokten van het lachen, wat eigenlijk meer op huilen leek. Er kwam een geluid uit zijn keel dat veel weg had van het geluid van een doekje dat een raam poetste. (Je weet wel, zo'n hoog, 'piep piep piep squeak squeak' geluid) 'Get a room!', riep Yusaku. Net als Percy proestte ik in mijn hand an het lachen. 'Oké.', zei Jin droog en hij trok Yoonga mee aan zijn arm. 'Kom mee, neuken.' Nu lag de hele kamer in een deuk en Yoonga trok zich geschrokken los wat veroozaakte dat hij achteruit viel. 'Mijn ouders zitten boven.', grinnikte Miles. 'Ach arme Percy.', zei Yusaku opeens. 'Ik kom er op eens achter dat jij de enige bent die single is.' 'Thomas is ook single.', kaatste hij terug. 'Ja maar nu hij er niet is ben jij wel de enige single.', zei Yoonga. 'En de enige hetero.' 'Pardon?', riep Miles. 'Kom op Mel, iedereen weet dat jij eigenlijk bi bent.', zei Jin. 'Echt niet!' 'Jongens, laten we nou gaan oefenen!', riep Yusaku die er genoeg van leek te krijgen. 'Oké oké.', grinnikte Jin. Percy gaf me een verontschuldigende blik. 'Sorry, ze zijn altijd zo debiel, ik heb medelijden met je dat je met Yusaku om gaat.' Ik grijnsde terug. 'Ja Keyon, hoe kun je dáár nou weer mee zoenen?', vroeg Miles met een blik op Yusaku. Ik kon alleen maar giechelen. 'Nou Miles, jij mag niks zeggen. Jij hebt met Stijn en dat kind is ook fucking extra.' Ik trok een wenkbrauw op. 'Ik dacht dat Miles een vriendin had?', vroeg ik verbaasd. 'Heeft hij ook, haar ouders waren gewoon zo vreemd om hun dochter Stijn te noemen.' 'Het is een hartstikke mooie meisjesnaam hoor!', verdedigde Miles zijn vriendin. 'Erg jammer alleen dat mijn broertje ook zo heet.', zei Percy quasi-onvriendelijk. 'Jongens, kom nou!', riep Yoonga ongeduldig. Jin gaf hem een klap op zijn kont en Yoonga stak zijn tong naar hem uit. 'Oké Keyon, je moet maar even kijken of Thomas' drumstel goed voor je staat, en anders verzet je het maar. De stokjes liggen er al bij.', legde Yoonga aan me uit. Ik knikte en ging op het krukje zitten. De stokjes waren iets aan de grote kant, zulke groet handen heb ik niet, maar voor de rest stond alles prima. 'Doen we Driving Fast?', vroeg Percy. 'Prima.', antwoordde Miles. 'Oké drie twee-' 'Wacht!', riep Yusaku. 'Keyon weet niet wat hij moet spelen.' Na wat gezocht te hebben viste Yusaku een stukje bladmuziek uit een tas en zette die voor me neer. 'Gaat dat lukken?', vroeg hij. Na alles even gauw gescand te hebben knikte ik. 'Makkie.'

Reacties (2)

  • DeNaamIsGideon

    Yuuush i waited for this.

    3 jaar geleden
  • Snapple

    YHEAAA! Ik werd helemaal blij toen er een nieuw hoofdstuk was!
    Veel beterschap!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen