Foto bij Chapter 01

Met een gebogen hoofd en tranen in mijn ogen, loop ik over straat. De pijn die ik voel heb ik nog nooit eerder gevoeld. Waarom moest dit mij overkomen? Hor durft hij dit te doen. Zonder enige emotie loop ik door een grote plas water, wat door de hoeveelheid wat is gevormd, op de grond. “ Wat doe je, zo wordt je zeiknat.” Ik haal simpel alleen mijn schouders op en stap door. Voor dat ik het weet voel ik een koude hand om mijn pols. “ Laat me los. “ Is het enige wat ik zeg. Een tweede koude hand pakt mijn andere pols vast, wat me deze keer laat omdraaien. Twee bruinen ogen kijken bezorgt in mijn grijze doffe ogen. “ Is alles wel oke? “ Ik schudt mijn hoofd en veeg de overgebleven tranen weg. “ Ik weet niet of ‘ oke ‘ wel de juiste term is om het te beschrijven.” De onbekende jongen knikt enkel en laat mijn polsen los.

“ Als je er over wilt praten, kan dat. “ Ik lach door mijn droevige ogen heen en kijk hem aan. “ Ik ken je niet eens. Waarom zou ik met een vreemde mijn problemen bespreken? “ “ Wat doe je nu dan? “ Lacht hij zachtjes. Ik bijt op mijn lip en kijk naar mijn schoenen. Hij heeft wel een punt. “ Ik ben Suga trouwens. Of ja zo noemen al mijn vrienden me. “ Hij lacht zijn tanden bloot en ik val gelijk voor zijn schattige lach. “ Leuk je te ontmoeten ‘ Suga ‘, ik ben Cecilia. “ Bij het uitspreken van zijn naam doe ik, met mijn vingers, aanhalingstekens. Door die actie moest hij weer lachen en schudden zijn hoofd. “ Mijn echte naam is te ingewikkeld. Daarom stel ik me altijd voor als Suga. Is een stuk makkelijker. “ Vertel hij. Ik knikte en bekeek hem eens een keer goed. Zijn mint groene haar kwam onder zijn beanie vandaan. Die beanie maakte hem wel echt ontzettend schattig. “ Zit er iets op mijn gezicht? “ Vraagt hij snel wanneer hij met zijn handen over zijn gezicht wrijft. Ik schud mijn hoofd en kijk naar mijn voeten.

“ Ik moet maar eens gaan, ik moet morgen weer werken. “ Je knikte enkel en gaf hem een zwakke glimlach. “ Het was leuk je te ontmoeten, Cecilia. “ Zijn stem vliegt met de wind mee. De koude wind van de winter. Sneeuwvlokjes waren nog niet gevallen, maar die zullen vast wel eens deze dagen komen. Ik doe mijn capuchon op en loop de straat weer af. Ergens helemaal aan het einde van de straat zie ik, door de straatlantarens, de mint groene lokken weer lopen. Met een kleine glimlach op mijn gezicht maak ik een foto van hem. Wie weet, misschien kom ik hem ooit weer eens tegen…

Langzaam wordt ik wakker door het gegil van Iris, één van mijn huisgenoten. “ Het Sneeuwt! Hier in Tokyo is de sneeuw zo mooi! “ Gilt ze vrolijk. Vanuit de andere kamer hoor ik iemand terug roepen dat ze haar mond moet houden. Dat zou vast wel Jake zijn, die moet je s’ochtends vroeg nooit wakker maken. Ik woon samen met 5 mensen in een studentenhuis. Ze zijn echt de beste vrienden die je kan hebben. Jake, Iris, Klarissa, George en Dylan. “ Cecil, kom je zo ontbijten? We gaan met zijn alle straks op het plein schaatsen! “ Gilt Iris vanaf beneden. Ik stap uit mijn bed en loop naar de badkamer. Het sneeuwt dus dat betekend dat ik mijn lievelings trui weer aan kan. Met een zwarte broek en een grijze trui is mijn outfit compleet en loop ik tevreden naar beneden.

Na het ontbijt was het al weer tijd om met zijn alle de auto in te gaan en naar het plein te rijden. Jake was de enige met een rijbewijs dus hij was ook altijd de chauffeur. De muziek speelde zachtjes af in de achtergrond, terwijl Iris en Klarissa mee aan het zingen waren. Ik kijk uit het raam, naar de sneeuwvlokjes die naar beneden vallen. Ik kan het nog steeds niet begrijpen waarom hij het heeft uitgemaakt. Het lag niet aan mij maar aan hem. Vertel me dan ook gelijk wat er aan de hand is want ik snap er niks meer van. “ Cecilia, is alles wel oke? “ Hoorde ik George zachtjes vragen. Ik keek op en knikte enkel. Hij was de enige die wist dat het uit was met mij en Vincent. Hij kneep zachtjes in mijn hand, als teken dat hij er voor me was. George is al vanaf het begin mijn beste vriend. Hij was ook de eerste die tegelijk met mij aankwam bij ons studentenhuis.

De auto stopte en Iris stapte gelijk uit. “ Schaatsen! “ riep ze vrolijk over het plein. Iedereen begon te lachen en liep achter haar aan. “ Je kan wel schaatsen, toch? “ Hoor ik Jake naast me vragen. Ik knikte en liep naar binnen. “ Hallo, waar kan ik jullie mee helpen? “ Vroeg een oudere vrouw aan ons. Ze was denk ik net met pension. Jake begon met haar te praten en voor dat ik het wist hadden we onze schoenen uit en de schaatsen aan. “ Oke wie als laatste bij de schaatsbaan is moet onze drankjes betalen! “ Schreeuwde Klarissa waardoor iedereen begon te rennen. Dat gaat natuurlijk niet zo makkelijk als je schaatsen aan hebt.

Het laatste stukje werd me te veel, waardoor ik viel. Gelukkig raakte ik niet de grond, want twee armen vingen me op. “ Gaat het? “ die stem ken ik ergens van. Ik opende mijn ogen en keek weer in dezelfde bruine ogen als gisteren. “ Suga? “ Vraag ik voor de zekerheid. Hij knikt en zet met rechtop. “ Cecilia was het toch? “ Ik knik en begin te lachen. “ Ik dacht dat je moest werken. “ Hij knikt en kijkt een beetje beschaamd naar beneden. “ Ik werk hier bij de schaatsbaan. Het is van mijn opa en oma. “ Ik laat een zachte ‘ aw ‘ rollen uit mijn mond. Langzaam zag ik dat hij een blos op zijn wangen kreeg. “ Ben je alleen hier? “ Vraagt hij uit het niets, waardoor ik gelijk nee schudt. “ Ik ben hier met mijn huisgenoten. Helaas heb ik de wedstrijd verloren, dus moet ik zo voor hun drankjes betalen. “ Hij lachte en keek de baan op. “ Geniet maar van het schaatsen. Ik wil die lach vandaag mee zien. “ Ik lach en geef hem een knuffel. “ Het was leuk je weer te zien, Suga.” Ik laat hem los en stap het ijs op. Gelijk schaats is ik naar George toe en knuffel hem van achter, waardoor hij schrikt en omvalt met mij bovenop hem.

Na een tijdje waren we het zat en moest ik de drankjes bestellen. Een hele lijst met drankjes en mixen werden er genoemd. Op mijn sokken loop ik naar de bar, waar ik al snel dezelfde oudere vrouw zie staan als vanochtend. “ dag lieverd, wat kan het voor je zijn. “ zei ze lief tegen me. Ik vertelde haar wat ik nodig had en omdat het zoveel was, had ze iemand geregeld die het naar onze tafel zou brengen. Met een plof zak ik op de stoel en zucht ik. Suga heb ik niet meer gezien, die zou het wel te druk hebben met het opletten op de schaatsbaan. “Cecil, hoe is het met Vincent? We hebben hem al een tijdje niet meer gezien thuis. “ Bij het horen van zijn naam knijp ik mijn handen in elkaar. George veranderd al snel het onderwerp wanneer hij ziet dat onze drankjes er aankomen. “ Kan ik nog wat anders voor jullie betekenen? “ Hoor ik die stem weer zeggen. Ik kijk op en zie Suga voor onze tafel staan met een dienblad. “ Hey Cecilia. “ Zegt hij vrolijk, waardoor ik zijn lach weer zie. “ Jullie kennen elkaar? “ Vraagt Klarissa aan ons. We knikken en leggen het hele verhaal uit. Gelukkig vertelde hij niet dat ik jankend over straat liep, dat stuk heeft hij eruit gelaten.

“ Hoe ging het schaatsen, ben je niet gevallen? “ Ik schud lachend mijn hoofd en kijk naar George, die met een rood hoofd naar beneden kijkt. Ergens ver weg horen we iemand Suga’s naam roepen, waardoor hij omdraaid. “ Ik moet weer verder, spreek ik jullie straks weer? “ Vraagt hij in het algemeen, maar hij kijkt mij alleen aan. Iedereen knikt en Suga loopt weer terug naar de bar. Het was duidelijk te zien dat zijn oma hem vroeg of hij me kende, zijn wangen kregen een blos toen hij snel weer weg liep. “ Hoe kan het dat je zo’n schattige jongen kent en wij alleen maar va die nerds krijgen? “ Ik haalde mijn schouders op en zei dat ze zich niet zo moest aanstellen. Iris krijgt altijd aandacht van iedereen en Klarissa is bijna nooit buiten, dus ze moeten niet zo zeuren.

Na onze drankjes en het leuke gesprek over van alles en nog wat, was het tijd om nog even te schaatsen. Eigenlijk heb ik niet meer zoveel zin, maar ik had een idee in mijn hoofd. Ik loop naar de bar en tip de oudere vrouw aan. “ Hallo lieverd, ben je er weer! “ Haar vrolijkheid maakt mij ook gelijk weer vrolijk. “ Ja mevrouw. Ik had een vraagje. “ Ze knikte en keek me in mijn ogen aan. “ Zou uw kleinzoon mee mogen schaatsen met ons? Hij kan vast wel een pauze gebruiken.” Ze lachte gelijk en gaf me de toestemming om Suga mee te nemen. “ Suga! Kom is hierheen. “ riep ze door de keukendeur heen. Suga kwam, met een schort om zijn middel heen, de keuken uit. Toen hij zag wie er bij de bar stond kwam zijn glimlach weer tevoorschijn. “ Dit lieve meisje heeft ervoor gezorgd dat je pauze hebt. Kom je over een uurtje weer terug? “ Suga knikte snel en deed zijn schort af. “ Danku oma. “ Zei hij wanneer hij een kus op haar wang drukte. Met een lach op mijn gezicht keek ik toe. “ Kom we gaan schaatsen! “ Die koude hand om mijn pols trok me weer mee. “ Jeetje suga je had zijn echt koud.” Schreeuw ik naar hem, terwijl ik zijn hand probeer los te maken. “ Tja dat heb je als je bij een schaatsbaan werkt. “ Is het enige wat ik lachend terug krijg. Hij deed schaatsen aan en samen stapte we het ijs op. Nog geen twee seconde later was hij al weg geschaatst. Blijkbaar kan hij heel goed schaatsen, want ik kon het niet eens bijhouden.

Na een aantal keer gevallen te zijn, botsingen veroorzaken en lachbuien hebben we toch maar besloten om een mok warme chocomelk te gaan drinken. Suga vond het heel grappig om mij te zien vallen, want elke keer toen ik viel lachte hij zo hard dat hij omviel. “ Alsjeblieft mevrouw. “ Hoor ik achter me terwijl er een mok warme chocomelk werdt neer gezet. Ik bedankte hem en zetten mijn handen om de mok. “ Hoe kan je zo goed schaatsen? Ik had echt moeite ermee om je bij te houden. “ Hij vertelde dat hij al vanaf kleins af aan bij zijn opa en oma hier op de schaatsbaan kwam. Hij had het zichzelf geleerd, omdat zijn ouders eigenlijk nooit thuis zijn. Hij had er wel moeite mee om het te hebben over zijn ouders maar hij vond het ook fijn om te weten dat ze er nog wel zijn voor hem. Iedereen van mijn vrienden groep was al weer naar huis gegaan, omdat Jake nog terug moest rijden. Hij was moe, had je wel kunnen verwachten. Het is Jake. “ Waarom was je gisteren zo overstuurd? “ Die vraag had ik niet verwacht. “ Ik voelde me niet zo goed op mijn plekje, ik kon het gewoon even niet meer in me houden. “ Meer hoeft hij niet te weten. Het is niet belangrijk voor hem.

“ Ik vond het echt gezellig vandaag, bedankt. “ Ik gaf hem een knuffel en hij accepteerde hem met alle liefde. “ Ja, nog bedankt voor de pauze. Ik kon die echt wel gebruiken. “ Ik lach en laar hem weer los. We kijken elkaar aan en ik zie zijn mint groene haar weer een stukje onder zijn beanie vandaan komen. “ Waarom is je haar eigenlijk mint groen? “ Vroeg ik random aan hem. “ Ik wou een keer iets geks doen. “ Lacht hij en haalt zijn beanie van zijn hoofd, zijn hele haar was mint groen en het stond hem verdomd goed. “ Ik moet maar weer eens aan het werk. “ Ik knik en gaf hem nog een laatste knuffel. Hij drukte een papiertje in mijn handen en riep heel hard dat ik hem moest appen. Ik lachen en zwaai, naar zijn oma die aan de bar staat. Op zo’n vrouw kan je gewoon niet boos worden!

Wanneer ik de deur uit wil lopen hoor ik iemand mijn naam nog roepen. Het is Suga die met een dikke winterjas en een rugzak naar me toe rent. “ Oma zei dat ik je naar huis moest lopen, aangezien het al weer donker is. “ Ik keek omhoog en inderdaad het was alweer donker. “ Wat lief van je oma, maar dat hoeft echt niet hoor. “ Hij schud eigenwijs zijn hoofd en pakt mijn arm vast. “ We are coming on a trip! “ schreeuwt hij hard waardoor een aantal mensen omdraaien en ons raar aan kijken. “ Doe normaal, gek!” Hij stopt met lopen en draait om. “ Noemde je me nou gek? “ Ik knik onschuldig en bijt op mijn lip. “ Daar ga je spijt van hebben! “ En met die woorden werd ik over zijn schouder gegooid en rende hij hard weg. Met de juiste aanwijzingen kwamen we een heel eind op weg naar het studentenhuis.

“ En we zijn er! “ Hij liet me zakken en ik probeerde mijn evenwicht te zoeken. “Doe dat nooit meer oke, je bent echt een gevaar op de weg. “ Lach ik als ik mijn sleutels uit mijn jaszak pak. “ Maar wel een leuk gevaar op de weg. “ Zegt hij en ik schiet in de lach. “ Dat hoorde ik! “ Hij knik en zegt dat, dat de bedoeling ook was. Ik draai het slot om en voel gelijk de warmte van binnen om mijn lichaam heen. “ Bedankt voor het thuis brengen. “ Ik geef hem nog snel een knuffel en stap dan naar binnen. “ Graag gedaan. Ga maar snel naar binnen anders krijg je het nog koud. “ Ik knik en zwaai naar hem als hij het terrein af loopt. Hoe kan iemand nou zo’n lieve en attente jongen laten lopen?

Reacties (1)

  • MaickelSmeele

    Ik vind persoonlijk dat je door moet gaan met schrijven en hier meer mee moet doen, je hebt duidelijk talent wat nog veel verder uitgebreid kan worden! Ik vind het een god verhaal en kan niet wachten op de rest.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen