Foto bij Chapter 129.2 ||

Alexis Sanchez


Een nieuwe dag, een nieuwe training. Ik moest toegeven dat ik er niet zo heel veel zin in had, dus bleef ik wat langer bij Anne hangen.
'Don't you have to go?' begon zij nu ook. Ze stond tegen het bureau aan en ik stond tegen haar aan, terwijl ik haar net weer wilde kussen. Ik trok een pruillip.
'I don't wanna go! Do I have to? I would rather stay here and do this all day.' grijnsde ik naar haar en kuste haar nog een keer, maar Anne plaatste haar handen op mijn borstkas en drukte me weg.
'Seriously Alexis! I don't think Wenger will be a happy man if you keep coming late! You don't have a good excuse, remember?' grijnsde ze.
'I think you're a very cute and good excuse.' knipoogde ik en kuste haar, maar deze keer hield Anne het echt voor gezien.
'Enough! It's not like I don't like it, it's just that you're not the one who's most responsible at the moment.' Ik moest lachen en rolde mijn ogen, waarna ik mijn tas oppakte.
'Fine! But we'll continue this tonight. Oh hi Sidney.' Ik kreeg het meisje die in de deuropening stond in de gaten. Sidney glimlachte en zette een beker koffie bij Anne op het bureau.
'Hi Alexis! I'm sorry I will email you the lay-out for the fundraiser tonight.'
'No worries, he is too busy now.' knipoogde Anne. Ik grijnsde en zwaaide naar de twee, waarna ik mijn koers zette naar het trainingsveld.
'Is it right that I spotted my girlfriend at your girlfriend's office?' grijnsde Hector toen. Hij liep ook in een keer naast me, ik had hem niet eens gehoord.
'I guess! You invite her here a lot, by the way.' zei ik tegen hem.
'Well, it's not always me. Sometimes she just shows up. Not like I mind, there's a lot of places to secretly make out.' knipoogde Hector voordat hij weer verder rende op het trainingsveld.

Nadieh Ramsey


Het was zo lang geleden dat ik op Colney had rondgelopen! Ik kon me niet eens herinneren dat ik hier de laatste keer was. Vrolijk liep ik verder en zag de jongens al op het trainingsveld rennen. Ik dacht er even over na om te kijken, maar ze zouden toch nog even bezig zijn en Theo had geen tijd voor me.. Ik kon beter doorlopen naar Anne. Ik liep door het gebouw en zwaaide vrolijk het kantoor binnen van Anne.
'Goodmorning darling sister!' Toen ik geen antwoord kreeg draaide ik me om en keek met volle verbazing naar Anne, die met haar hoofd op het bureau lag en naar de zijkant keek. 'Anne? Are you okay?' vroeg ik en liep naar haar toe. Langzaam kwam ze omhoog en keek mij ook met grote ogen aan, waarna ze keihard begon te lachen. Was dit een vreemde grap?! Ik begreep er niks van. 'Seriously Anne!' riep ik toen. Anne probeerde op te staan, maar wankelde, waarna ik snel naar haar toestapte en haar vasthield. 'What the fuck?! Anne...' Ik kreeg eindelijk oogcontact en zag dat haar ogen rood waren, haar pupillen groot en ik wist meteen hoelaat het was.
'Let's get you out of here.' zuchtte ik en omarmde haar, waarna ik de kanteldeur weer open deed en zo snel mogelijk, hoe dat ook kon, Anne was niet echt meer voor rede vatbaar, Colney uit te komen. Ik was blij toen ik haar eindelijk in de auto neerzette en zelf achter het stuur ging zitten. Anne viel ons een blok in slaap naast me en ik schudde mijn hoofd. Was het nu echt zover dat ze gewoon high naar het werk kwam? Maar hoe kon dit? Ik geloofde haar echt toen ze zei dat ze zelf niks nam. Thuis maakte ik haar weer wakker, of wat je wakker noemt, en zette ik haar neer op de bank waar ze weer in slaap kukelde. Met een zucht plofte ik in de stoel tegenover haar. Hoe kon dit? Had ze dan toch een probleem? Om mezelf af te leiden deed ik wat dingen in huis, maar zag dat Theo ook zo ging thuis komen en besloot Anne wakker te maken. Ik vulde een klei bekertje met water, liep naar de bank en gooide het recht over Annes gezicht, die wakker werd en met haar ogen knipperde.
'Nadieh? What the hell?'
'Oh great, you're awake.' zei ik sarcastisch en zette mijn handen in mijn zij. 'So now yo can tell me why I found you drugged in your office.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen