Foto bij Chapter 130.2 ||

Theo Walcott


Toen ik na training weer thuis arriveerde en de woonkamer binnenliep, keek ik raar op wanneer ik Anne op de bank zag zitten met een handdoekje om haar gezicht af te drogen.
'What happened here?' vroeg ik verward en schoot met mijn ogen naar Nadieh voor meer uitleg. Ze zag er not-amused uit en wierp op haar beurt een vernietigende blik naar Anne. Ze zuchtte en begon te vertellen.
'I went to Colney this morning to visit Anne, only to find her as high as a kite behind her desk! I had to literally drag her away and she's been sleeping it off here all day!'
Anne gooide geïrriteerd de handdoek op de grond en verweerde zich. 'And then she splashed a glass of water in my face!' Ze gromde. 'For the thousandth time, I'm not using drugs again!'
'Don't lie to me!' riep Nadieh terug. Ze was razend. 'I've seen you like this way too many times back in Cardiff! This can't be a coincidence anymore! Those times when you were "ill" in the club, you're using again, aren't you?! For fucks sake, Anne, what if someone else had found you in that state in your office?! You would've been fired right away! How stupid can you be?!'
Nadieh was buiten adem na haar tirade en ik snelde naar haar toe om haar te bedaren. Anne rolde sarcastisch met haar ogen bij de aanblik en stond abrupt op van de bank.
'If you don't wanna believe me, fine! I'm out of here!' siste ze waarna ze naar mij knikte. 'Theo, can you drive me?'

Het was ijzig stil toen ik Anne naar huis bracht. Ze keek koppig voor zich uit zonder mij een blik te gunnen. Het was duidelijk dat ze niet wilde praten, maar toen ik de auto op de oprit parkeerde, kon ik het niet laten om iets te zeggen.
'Anne, if it's true that you're using drugs again, it's better to just admit it. We wanna help you,' drukte ik haar op het hart.
Ze keek me hoofdschuddend aan en deed het portier open om uit te stappen. 'That's all you and Nadieh and everyone else think of me, right? That I must be a drug addict but I'm telling you, I've got nothing to do with this.' Daarna klapte ze het portier dicht en liet mij beduusd achter. Ik wist echt niet wat ik van de hele situatie moest denken. Alles wees erop dat Anne hervallen was, maar waarom bleef ze dat met man en macht ontkennen?

Anne Wenger


Het was alsof er een gat in mijn geheugen zat. Ik kon me niet meer herinneren wat er vandaag gebeurd was, alleen dat ik inderdaad high was geweest. Ik kende het gevoel, alleen had ik niets ingenomen, niet bewust alleszins! Hoe was dit mogelijk? Het begon erop te lijken dat iemand me wilde drogeren, maar dat was toch bizar?! Wie zou nou zoiets doen? Maar aan de andere kant: het was de enige verklaring die ik had.
Ik stapte in huis en hing mijn jas aan de kapstok terwijl ik verder nadacht. Ik had vanochtend voor het werk nog thee gedronken in Costa, Sidney had me koffie gebracht... Sidney. Maar waarom zou zij me kwaad aandoen? Het klonk niet logisch.
'Guapa! Where have you been all day? I went to your office but they said you had already left,' zei Alexis toen ik hem in de keuken vond.
'Yeah, I felt a bit nauseous. I decided to take the rest of the day off and I went to Nadieh,' zei ik uiteindelijk maar.
Hij keek me vreemd aan. 'Nauseous?! Again? Why didn't you text me?'
Ik had hier nu geen geduld voor. 'Damnit Alexis, do I have to inform you on every little thing?! I'm fine now! Nothing to be worried about.'
'You don't look fine, Anne! There's more going on here, isn't there?'
Ik klemde mijn kaken op elkaar en keek weg van hem. Ik wilde hem niet vertellen wat er vandaag precies gebeurd was, want hij zou dezelfde conclusie trekken als Nadieh. Om ervoor te zorgen dat hij niet zou doorvragen, besloot ik het over een andere boeg te gooien.
'Babe, I'm sorry I lashed out but I'm fine now! You want me to prove it?' Ik gleed met mijn handen over zijn schouders en kuste hem terwijl ik hem tegen het aanrecht aandrukte. Ik trok zijn T-shirt uit en kuste hem nog intenser, wat hij zeker wist te smaken toen hij tegen mijn lippen aangrijnsde.
'You definitely haven't lost your appetite,' knipoogde hij en zoende me weer.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen