Foto bij Chapter 129

Goedeavond lieve lezertjes!!!
Bij het slechte weer, hier in België ...
... heb ik besloten om deze avond op te vrolijken met een nieuw hoofdstukje ^-^

Bedankt voor alle lieve en leuke reactietjes en veel leesplezier gewenst !!!

Ps: Weer lekker lang, hèhè ... ^-^

Bill

'Ja, het is een cadeau.' Dat gezegd keek ze triomfantelijk naar me op en schudde ik meewarig het hoofd. Ze betaalde mijn trui en nam vervolgens mijn hand vast. 'Kom, we zijn klaar!' Ik liet me uit de winkel sleuren en zuchtte. Verbaasd draaide ze zich tot mij, toen ik bleef stilstaan. 'Liv, dit is niet juist.' mopperde ik -alweer- en lachte ze haar tanden bloot. 'Hoezo, niet? Wat niet juist is, is net goed.' Ik begon te lachen en trok haar dichter tegen me aan. 'Maar ik wil je verwennen, niet omdat het moet maar omdat ik het wil.' Ze kwam tegen me aan staan en legde de kraag van mijn vest wat beter. 'Maar dat heb je toch gedaan?' Ze keek me in de ogen en iets in mij besefte dat ze het niet snel zou opgeven. 'Maar het is niet de bedoeling dat jij hetzelfde doet.'

Ze dacht even na om dan begrijpend te knikken. 'Oké, ik begrijp het volgens mij wel maar ... ik denk dat jij het net zo min gewend bent als ik.' Niet begrijpend fronste ik mijn wenkbrauwen en keek ze even langs ons, waar een vrouw haar auto parkeerde. 'Dat iemand voor jou betaald.' Verbaasd keek ik toe hoe ze me losliet. 'Nou nee. Maar ik denk wel dat je weet hoe dat komt. Mijn naam doet de truc al.' Ze grinnikte waardoor ik nu helemaal de kluts kwijt raakte.

'Wat?' Ze schudde het hoofd, kwam dichter, keek me in de ogen, sloot de hare en drukte haar lippen zacht en kort op de mijne. Nog voordat ik de kans had om te reageren, had ze me alweer losgelaten. 'Die nullen op je rekening betekenen niet dat je nooit meer door iemand verwend mag worden. Ze betekenen dat je hard gewerkt hebt en daarvoor beloond werd. Ik koop niets voor je uit medelijden of trots of schaamte maar omdat ik blij ben dat je er bent en hoop dat je aan me denkt als je het aan hebt.' Verbaasd door haar woorden, wist ik niet meteen wat te zeggen en gaf ze me een knipoog.

'Pardon?' Liv draaide zich om tot de vrouw die geërgerd haar rolwagen voor zich uit probeerde te duwen. 'Oh, excuseer!' Liv ging aan de kant en even geërgerd keek ik de blondine na. 'Wat kijk je nu zo?' lachte Liv geamuseerd en keek ik haar verontwaardigd aan. 'Alsof ze geen plaats genoeg had? Ze heeft ons mooie moment verpest!' Lachend nam ze me terug bij de hand. 'Ach, er komen meer mooie momenten dan mensen die het kunnen verzieken.' Ik gaf een kneepje in haar hand en zag haar neerkijken op onze zakken. 'Ik geloof dat de winkels snel zullen sluiten. Laten we terug naar de auto gaan.' Ze knikte instemmend en volgde me door de nog steeds drukke winkelstraat.

We waren de plek waar Vincent ons had afgezet allang gepasseerd maar het leek alsof Liv dat helemaal niet door had. Ik lachte vanbinnen en zag toen in de verte, het hotel dat ik geboekt had. 'Zeg Bill, je weet toch zeker de weg nog hé?' Ik keek om en zag haar bedenkelijk rondkijken. 'Want ik ben een ramp met wegen.' Oké, ze wist dus echt niet waar we waren of wat ik van plan was. 'Maak je geen zorgen. Ik weet waar we heen gaan.' Gerustgesteld nam ze mijn hand beter vast en hoorde ik haar buik grommen. 'Heb je honger?' Ik keek opzij en zag haar beschaamd knikken. 'We zullen zo meteen wat eten.' Ze schudde haar hoofd. 'Nee, ik wil Vincent niet de hele avond laten wachten op ons.' Ik begon te lachen en hield halt voor het hotel. 'Wat is er zo grappig?' vroeg ze me verbaasd en schudde ik het hoofd. 'Vincent, is allang terug naar huis.' Haar ogen werden groot waarna ze ineens haar ogen tot spleetjes trok.

'Hoezo, naar huis, Bill?' Ik grijnsde en keek om naar de ingang. 'Hij heeft ons hier achtergelaten! Het enige dat we nu kunnen doen, is een hotel zoeken.' Probeerde ik dramatisch en keek ze langzaam opzij, merkte het hotel op, keek terug naar mij, toen naar de zakken en terug naar het hotel. 'Wat? Wacht eens even ... Je bedoelt, dit hotel?' Haar stem ging de hoogte in toen ze de naam zag blinken aan de ingang. 'Ja, nu we hier toch staan.' probeerde ik nonchalant.

Ineens kruiste ze haar armen. 'Bill! Je hebt dit gepland, is het niet?' Ik begon te lachen en zag haar ongelovig toekijken, al bij al met een glimlach op haar lippen. 'Wat ben jij gemeen! Laat me raden, je hebt dezelfde kamer geboekt als toen ...' Ik beet op mijn lip om te stoppen met lachen maar toen ook zij in lachen uitbarstte en haar gezicht achter haar handen verborg, kon ik het niet meer houden. 'Hopelijk zijn je dans-skills al wat verbeterd.' grapte ik waardoor ze me afwijzend aan de kant duwde. 'Wacht maar, ik krijg jou nog wel!' Ze liep het hotel met opgeheven hoofd binnen en nog steeds na-grinnikend volgde ik haar.

Voordat ze meeliep naar de check-in, hield ik haar tegen. 'Wacht even, ik moet die tassen even uit mijn handen hebben. Ga anders even zitten, dan kan ik ze bij jou achterlaten.' Instemmend liep ze naar de zitbanken en nam nietsvermoedend mijn tassen over. 'Oh... en nog even dit.' Vragend keek ze op en drukte ik een zachte kus op haar lippen. Toen ik haar losliet zag ik een glimlach op haar gezicht verschijnen en knipoogde. 'Niet weglopen, prinses.' Ze schudde het hoofd waarna ik mijn weg naar de check-in baande.


'Net op tijd Mr. Kaulitz, we hebben de kamer net gecontroleerd. En uw verzoeken zijn inmiddels voldaan!' Opgelucht slaakte ik een zucht en bedankte de man, hartelijk. Even later kreeg ik de kaart en stapten we samen de lift in. 'Ik herinner me de lift zo goed als, ... niet.' hoorde ik haar fluisteren en schudde ik lachend het hoofd. 'Geen zorgen over maken. Toen was je nog redelijk kalm.' Ze grinnikte waarna de liftdeuren langzaam open schoven. Een beetje nerveus liep ik voorop naar de kamer en zette de tassen neer langs de deur. 'Oké, ik geef toe, het is een klein beetje gepland.' Ze kruiste gewonnen haar armen over elkaar en richtte een korte blik op de deur achter mij. 'Vind je het erg als je heel even moet wachten?' Ietwat twijfelend schudde ze het hoofd. 'Ehm, ... wat heb je dan precies gepland?' Glimlachend draaide ik me om en opende de deur. 'Niet spieken!'

'Maar Bill, ik wil weten wat je van plan bent.' Ik duwde tegen haar zijde, zodat ze zich met veel tegenzin omdraaide. 'Ik vind dit maar niets.' hoorde ik haar nog mopperen en schoof onze shoppingtassen geruisloos de kamer binnen. Snel nam ik de kamer in me op maar werd enkel nog nerveuzer, nu het er nog beter uitzag dan gepland.

'Lukt het daar?' Grijnzend kwam ik weer op de gang en zag haar verbazend genoeg, nog steeds braafjes met haar rug naar mij toe staan. Ineens plaatste ze haar handen in haar zijden en zuchtte diep. 'Bill, ik vind dit niet leuk. Waarom zeg je niets? Hoor je me wel?'

Ik beet op mijn lip om de knagende zenuwen onder controle te houden en plaatste mijn handen op haar armen. Ze schrok zichtbaar tot ik mijn hoofd over haar schouder boog. 'En nu ga ik mijn handen voor je ogen plaatsen.' Ze begon zenuwachtig te giechelen en schudde het hoofd. 'Oh, maar dat is nergens voor nodig hoor!' Grinnikend plaatste ik ze voor d'r ogen en begeleidde haar naar de deur. 'Jawel, anders is het geen verassing meer.'

'Maar, het is toch een verassing? Ik weet van niets!' Krampachtig plaatste ze haar handen bovenop de mijne en schoof millimeter per millimeter naar de deur. 'Liv, waarom loop je nu zo raar?'

'Wel, meneer bijdehand, ik zie geen steek!' Ik barstte in lachen uit waardoor ze jammerend steeds verder tegen me aan leunde. 'Zijn we er bijna?'

'Wel, als we dit tempo aanhouden, bereiken we de bestemming in een goede drie kwartier.' zuchtte ik droog en begon ze nu zelf te lachen. 'Oké, ik zal mijn best doen.'

Uiteindelijk stonden we binnen en schopte ik de deur dicht. Ze bleef braafjes staan en ik slaakte een zucht voordat ik mijn handen weghaalde. 'Ik ben er nog niet klaar voor.' kirde ze benauwd met fijngeknepen ogen en nam ik lachend haar hand vast. 'Eerst klagen dat je het niet mag zien en nu wil je het niet zien.' Ze grinnikte en kwam blindelings tegen me aan staan. Ietwat verbaasd nam ik haar vast en zag hoe ze voorzichtig haar ogen opende.

'Oh nee, Bill, ...' fluisterde ze totaal verbaasd. Ze liet me langzaam los en stapte de met rozenblaadjes gevulde kamer verder binnen. Op haar rechterkant had ik een vijftal mooi verpakte cadeaus laten klaarleggen op het bed, vergezeld door chocoladebonbons en champagne. Voorzichtig liep ze de kamer door en merkte de tafel op waarnaar haar buik had verlangt. Ik had zowat alles dat lekker klonk besteld. Ze hadden de tafel mooi gedekt en gezorgd voor lekkere wijn dat mooi koel stond. Met trillende benen schuifelde ik haar achterna, toen ze haar blik naar boven wierp, op het einde van de kamer. Ik verzamelde al mijn moed bijeen en schraapte mijn keel. De goudkleurige ballonnen vormden een vraag die ik veel eerder had moeten stellen.

'Dus Liv, ehm ... will you be mine?' probeerde ik ongemakkelijk en draaide ze zich tot mij. Haar schouders zakten omlaag en ik zag hoe ze innerlijk vocht tegen haar tranen. Ze glimlachte, keek nog eens rond en liet toen haar ogen in de mijne rusten. 'Natuurlijk wil ik dat ... Bill.' Ik liep dichter naar haar toe en zag hoe haar tranen zich toch een weg naar buiten vochten. Maar haar glimlach en stralende blik, lieten het niet afweten. Ik nam haar gezicht in mijn handen en voelde de hare op mijn borst.

'Het spijt me dat dit zolang heeft moeten aanslepen. Maar toen ik zeker wist wat ik wou, wilde ik het meteen goed doen. Ik zal mijn best doen om elke dag een glimlach op je gezicht te brengen en de man te zijn waarvan je altijd hebt gedroomd. Ik doe dit niet omdat het zo hoort te zijn of vanzelfsprekend is. Maar enkel en alleen omdat ik van je hou.' Ze kneep haar ogen dicht waardoor er meerdere tranen ineens, omlaag daalden. Ze knikte het hoofd en zorgzaam trok ik haar tegen me aan. Ze hield me stevig vast en ik kon niet beschrijven hoe goed dit voelde, hoe speciaal dit moment was. En alsof dat nog niet genoeg was ...

'Ik hou zoveel van je..., Bill.'

Reacties (4)

  • Iskuane

    (H)

    zo lief...

    snel verder gaan hoor(flower)

    3 jaar geleden
  • Luckey

    Aaaaaaaaaahw!!
    Zo super lief!!!
    Eindelijk!!!
    Bill is zo schatje!!!
    (H)

    3 jaar geleden
  • TomKBitch

    Omgg aaaaah
    ZO SCHATTIG!!!!!
    Ooh cutiees!!!
    Sorry maar korte reactie
    Ma kbn echt moe .. en moet morgenochtend gaan werken ..
    Maar jz moet het vooral niet laten om heel vlug een nieuw deeltje te schrijven:D
    Ooh snel verder!!!!

    Slaapwel xx

    3 jaar geleden
  • VampireMouse

    Owwwwwww oewww zoomooi oww love it ik ben ontroerd met natte oogjes. Super goed geschreven. Zeker een opvrolijking van deze sombere avond. Hier in NL is 't ook pleuris weer haha..
    Snel verder hoor ben heel benieuwd.
    Xx

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen