Foto bij Season 10 - Chapter 6

Het einde nadert!
Ik ga mijn laatste story op Quizlet afsluiten en wel in deze maand nog!
Het 9e hoofdstuk zal het laatste hoofdstukje worden, waarna hoofdstuk 10 als epiloog zal dienen.

ENJOY

Rhys Wolfmoon

Toen we beneden aankwamen, ging Lisley op haar troon zitten en begon de lange activiteit die wachten heette.
‘Waar bevind zich de dichtstbijzijnde heilige fond eigenlijk?’ vroeg Amira plotseling.
‘Shit’ zei ik terwijl we allemaal naar Gabriël staarden.
‘Die bevind zich hier’ zei ze toen. ‘Natuurlijk had de lord of Black and White er ook een’.
Op dat moment kwamen er twee wachters aangelopen met een groepje van 5 personen.
‘Wij melden ons graag aan voor de missie’ zei het voorste meisje.
‘Jongens, dit zijn de enige 5 overlevende van de aanval op Wumont en Kria’ zei Lisley.
‘Weten jullie zeker dat jullie wellicht je leven opgeven?’ vroeg Layla.
‘Wij hebben ons lot gezien als we niets doen’ zei het voorste meisje. ‘Ik ga nog liever dood vechtend, dan dat ik genadeloos afgeslacht wordt’.
Iedereen knikte en ik deed een stap naar voren.
‘De eerste gave die we het meeste nodig hebben is de gave van familie Droneport. Het is de gave waarmee je kunt teleporteren’ zei ik. ‘Zijn jullie het daar mee eens?’
Het groepje knikte en Max deed een stap naar voren. ‘Dan ben ik bij deze jullie leermeester en familielid’ zei hij met een knipoog.
Gabriël liep richting de deuren van de troonzaal en gebaarde dat het groepje moest meekomen.
‘Het heilige fond staat in de kelder’ zei ze.
Het groepje liep samen met Max achter Gabriël aan en ik draaide me vervolgens om.
‘We moeten als eerste de 3 steden evacueren hierheen’ zei ik. ‘Want vandaag of morgen zullen die aangevallen worden’.
Vervolgens kwamen er twee nieuwe wachters aangelopen, maar deze keer liep er niemand achter hen.
‘Verder nog geen nieuwe aanmeldingen’ zei de rechter wachter. ‘Iedereen is teruggekeerd naar hun huis en sommige zijn al bezig met het barricaderen van de ramen’.
Ik zuchtte diep en plofte neer op het trapje wat richting de troon van Lisley liep.
‘Geef ze wat tijd’ zei Layla. ‘Wellicht komen er meer aanmeldingen’.
Plotseling zag ik de Brightsights iets fluisteren, waarna Emily twijfelachtig een stap naar voren deed.
‘Wij willen iets overleggen met jullie’ zei Emily. ‘Maar het is afgrijselijk om voor te stellen’.
Ik stond langzaam op, net zoals Lisley die de dames vragend aankeek.
‘Onze gaven is zinloos tijdens de strijd’ zei Emily. ‘We kunnen de ridders niet bevechten met het zien van de toekomst. We kunnen jullie tegen die tijd precies vertellen wanneer ze arriveren, maar daarna zit onze taak erop. Het heeft geen zin om onze gave uit te breiden en wanneer we hier in New Northwick blijven zullen we wellicht sterven’.
Ik besefte als eerste waar ze naartoe wilden met hun verhaal en het idee was inderdaad afgrijselijk.
‘Als we Rhys zijn angst op een nieuwe oorlog willen voorkomen nadat de duisternis is verslagen, zal één van ons daar moeten zijn om de gaven te leiden. Wij hebben al zoveel meegemaakt met z’n drieën. De kans is aanwezig dat niemand het van ons overleefd, en wat dan?’
Het bleef een flinke poos stil en ik bedacht me dat het waarschijnlijk een goede manier was om een nieuwe oorlog te voorkomen.
‘We zullen afscheid van jullie moeten nemen, wellicht voor altijd’ zei Judith vervolgens. ‘Dat zal het moeilijkste worden wat we ooit hebben moeten doen’.
‘Ik weet al hoe het voelt’ zei Emily. ‘Ik heb mijn zusjes en broertjes moeten verlaten om mijn ouders te helpen. Ik doe het niet graag nog een keer, maar als het niet anders kan en het beter is voor de toekomst van de planeet, dan zijn wij bereid om dat te doen’.
‘We voorkomen er inderdaad wel een nieuwe oorlog mee’ zei Jaïro.
Ik keek naar Layla en Lisley die ook verschillende blikken uitwisselden.
‘Het is jullie beslissing’ zei Layla. ‘Jullie moeten er 100% achter staan’.
‘Dat staan we niet’ zei Emily. ‘Maar we hebben eigenlijk geen andere keuze. Jullie zijn allemaal hier nodig bij het gevecht. En wij voelen dezelfde angst als Rhys. Nadat de duisternis verslagen is zal er zeer waarschijnlijk een nieuwe oorlog uitbreken. Waarom toen wel en in de toekomst niet’.
‘Ik hoop dat we de nieuwe wereld allemaal mogen ervaren’ zei Rhys. ‘En het samen met jullie mogen leiden’.
‘Dat hopen wij ook’ zei Emily. ‘We nemen afscheid van jullie wanneer de duisternis arriveert’.

Op dat moment kwamen dezelfde wachters aanlopen, wederom zonder mensen.
‘Uhm, ik denk dat het tijd wordt om in actie te komen’ zei de rechter wachter. ‘Meer dan 200 mensen hebben zich aangemeld voor de missie en de rij loopt inmiddels tot aan de grote markt’.
Iedereen kwam direct in actie en we liepen in een sneltreinvaart richting de poorten. En inderdaad. Tot aan de grote markt stond een reusachtige rij met sterk uitziende mensen, die allemaal klaar waren voor de missie.
Achter ons verscheen Max, Gabriël en het groepje van 5 die er allemaal ineens toch iets anders uitzagen.
‘De eerste 5 zijn klaar’ zei Gabriël.
‘Dat doe je sneller als Flame’ zei ik verbaasd. ‘Jake was uren buiten bewust zijn toen mijn gave werd overgedragen.
‘Ik ben geen magiër van een element’ zei Gabriël. ‘Mijn kracht is dezelfde kracht als iedereen die voor het goede streed. Sterker dus’.
‘Dan moeten we nu werken aan de verdediging van de stad’ zei Layla. ‘De eerste 50 mogen mee met mijn moeder, Adam en mij. Het is tijd om de Loneglow gave uit te bereiden’.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen