Foto bij Season 10 - Chapter 8

Hierna nog 2 finalehoofdstukjes.

Chapter 9 --> het eindgevecht
Chapter 10 --> de epiloog

ENJOY

Rhys Wolfmoon

Eenmaal aangekomen in de troonzaal, draaide Gabriël zich om en zuchtte vervolgens diep.
‘We gaan bij het monument hoe dan ook de 3 duistere magiërs aantreffen’ begon ze haar verhaal. ‘Als we geluk hebben zijn het er maar 2, maar dat zou betekenen dat New Northwick ook nog eens tegen duistere magie moet vechten. Ik stel voor dat ik me vooral bezig houd met het bevechten van de magiërs, terwijl jullie je een weg vechten door de duistere ridders en eventuele andere wezens richting het monument. Het monument is niet moeilijk te vinden en ligt in het hart van de grottentoren. In het midden van het monument ligt het bot van Earthquake, met daarnaast waarschijnlijk zijn lijk. Ik denk dat het verstandig is om daar een bot neer te leggen van mij, aangezien jullie gaven zich ontwikkeld hebben uit onze krachten. Dit betekent waarschijnlijk wel dat ik daar zal sterven, maar daar bereid ik me al jaren op voor’.
‘Is er geen andere optie?’ vroeg Layla direct.
‘Die is er helaas niet’ zei ze toen. ‘Wanneer mijn bot daar ligt, zijn alle gaven in staat om de duistere ridders te bevechten. Ik hoop dat wij dat redden voordat de troepen hier aankomen, wat betekent dat ik zo snel mogelijk wil vertrekken’.
Ik keek Emily direct aan en wist dat het moment van afscheid nemen voor ons snel zou naderen.
‘Ik stel voor dat jullie nu een moment voor jezelf nemen om je zo goed mogelijk voor te bereiden’ zei Gabriël.
‘Aangezien wij honderden wolven over moeten brengen naar het monument, is het misschien verstandig als we daar alvast aan beginnen’ zei Max.
‘Ik zal de eerste keer met jullie mee gaan’ zei Gabriël. ‘We kunnen namelijk niet doodleuk recht voor de grottentoren verschijnen’.
Ik knikte en riep in mijn gedachte alle wolven terug van de stadsmuren richting het paleis, en binnen een paar minuten was het paleis omringd door al mijn wolven.
Ik liep vervolgens samen met Baryn naar mijn kamer en deed daar de deur op slot, om een moment voor mezelf te nemen.
Ik liep door naar het balkon waar ik ons leger druk in de weer zag met hun nieuwe gaven. Het viel me op dat ze het snel in hun vingers hadden en ik zag zelfs dat sommige al extra verdedigingstips kregen.
Op dat moment werd er om mijn deur geklopt en liep ik richting de voorkant van mijn kamer.
Toen ik de deur open deed, zag ik Layla staan.
‘Mag ik binnenkomen?’ vroeg ze terwijl ik knikte.
Ook zij liep direct naar het balkon en samen keken we naar haar moeder die allerlei gevechtstechnieken aan het voordoen was.
‘De kans is groot dat bijna niemand het van ons overleefd’ zei ik terwijl ik naar Layla keek.
‘Rhys’ zei ze zuchtend. ‘Wij hebben in al die jaren al zoveel meegemaakt. Ik weet zeker dat wij dit kunnen overwinnen. Het plan ligt er, ons leger wordt met de minuut sterker. We kunnen ze aan, dat weet ik zeker’.
Op dat moment zag ik dat het leger stopte met trainen en dat iedereen richting dezelfde kant keek.
Lisley, Cliffin, Malcolm, Iris, Jaïro en Brox kwamen direct in actie en renden zo te zien richting de troonzaal.
Layla en ik kwamen direct in actie en ook wij trokken een sprintje richting de troonzaal.

Toen we binnen kwamen gerend, zagen we dat iedereen rondom de 3 Brightsights stonden die al schokkend op de grond lagen.
Hun ogen waren zo ver weg gedraaid, dat er bij Emily zelfs een klein straaltje bloed uit haar ooghoek kwam.
Gabriël zat gehurkt naast de Brightsights en ik deed precies hetzelfde.
Na een paar minuten kwamen de Brightsights eindelijk bij en snakte Emily naar adem.
Haar blik die mij doordringend aankeek zei meer dan duizend woorden en ik stond direct op.
‘Het is zover’ zei ik toen. ‘Het duistere leger heeft de zee overgestoken en zal hier binnen enkele minuten zijn’.
‘Doublefalls en Loneglows moeten zich vestigen op de muren’ zei Lisley. ‘De Explosions en Cleanshapes zullen zich moeten mengen tussen het volk. Het gevecht gaat beginnen’.
Het was even een paar seconde stil en iedereen keek elkaar doordringend aan.
‘Wie dit gevecht ook mogen overleven’ zei ik. ‘Ik ben blij jullie allemaal stuk voor stuk gekend te hebben. Laten we er voor gaan deze strijd allemaal te overleven. We zien elkaar in het nieuwe Northwick’.
En met die woorden gingen we uiteen.
De legers kwamen met een versnelde pas door de troonzaal heen en maakten zich klaar voor het gevecht.
Ik liep naar Emily toe en pakte haar stevig vast.
‘Als er iemand is die een ijzeren doorzettingsvermogen heeft, dan ben jij dat wel’ fluisterde ik in haar oor.
Snel veegde ze wat tranen uit haar ogen en ik gaf vervolgens Judith en Amira ook een omhelzing.
Max verscheen op dat moment samen met de andere Droneports en knikte toen richting ons.
‘Alle wolven zijn op de locatie’ zei hij. ‘Het is tijd dat ik de Brightsights in veiligheid ga brengen’.
Ik knikte, keek toe hoe Max en 2 andere Droneports Amira, Emily en Judith vast pakten, en vervolgens verdwijnen in de bekende kolken van vuur.
Ik draaide me om en keek de rest aan die mee zouden gaan naar het monument.
De Droneports verschenen vervolgens weer achter ons, pakte ons vast en zonder nog één woord te zeggen, werden we in de kolken van vuur getrokken en kwamen mijn voeten neer op een dorren ondergrond.
We waren omringd door mijn honderden wolven en verschillende bomen en een eindje verderop, zagen we de grottentoren liggen.
Het allerlaatste gevecht, ging beginnen.

Reacties (1)

  • katl1

    VERDER!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Ze móeten winnen, hoor je me?!
    MOET MOET MOET MOET MOET

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen